Edebiyatın Kara Yazısı

Karayazı'nın 5. sayısı çıktı.

İki aylık edebiyat dergisi olarak yayın hayatına atılan Karayazı dergisi 2009"un ilk sayısı olan beşinci sayısıyla okuyucusuna ulaşıyor. Yayın hayatına Adana"dan başlayan Karayazı, fanzin bir dergi görünümünde olsa da içerik olarak edebiyat çevrelerinin dikkatini üzerine toplayacak bir nitelikte sürdürüyor yürüyüşünü. Dergi, kâr amacı gütmediği için okuyucunun talebine göre adrese gönderiliyor.

Dergi içerisinde eleştiri bazında oldukça sıkı metinleri görmek mümkün. Örneğin bu eleştiri metinlerinden Ersun Çıplak"a ait olan “İ"kinci Yeniyi Eskitmek” adlı metin bir yandan günümüz Türk şiirinin bir değerlendirmesi yaparken diğer yandan da günümüz şiirinin açılımlarının hâlâ ikinci yeni üzerinden yapıldığına dikkat çekiyor.

Diğer yandan Ömer Aksay"ın İkinci (yeni) Cumhuriyetin İçeriği başlığını taşıyan metni, Garip şiirinin cumhuriyet ideolojisiyle olan sıkı irtibatını ortaya sererken ikinci yeni şairlerinde böyle bir ideolojik sıkıntı olmadığını dile getiriyor. Bu durumun ikinci yeninin ideolojisizliğinden kaynaklanmadığını daha çok şiire verilen önemle irtibatlı olduğunu vurguluyor yazar.

Ayrıca dergi içinde Bıçkın ve Orta Halli romanıyla dikkatleri üzerine çeken Celal Gür"le de roman üzerine ilerleyen bir söyleşi bulunuyor.

Karayazı dergisi genel itibarla şiir ve eleştiriyi merkeze alan ve bu minvalde hayli önemli işlere imza atan bir dergi. Bu haliyle yayın hayatına devam ettiği sürece geniş bir çevrede adından sıklıkla söz ettireceğe benziyor.


Yavuz Altınışık

"Dil ve Edebiyat" dergisi

"DİL VE EDEBİYAT" dergisi 1. sayısı ile yayın dünyasına
“merhaba” dedi.

Dil ve Edebiyat Derneği dergi yayınlamaya karar verdiğinde bir tek hedef seçmişti: Alanında en kaliteli ve saygın dergiyi edebiyat dünyasına kazandırmak. İşte bu hedef doğrultusunda çalışmalar başladı. Dergimizde yer alan makaleler her biri kendi alanında uzman olan yazarlar tarafından kaleme alındı. Şiir, öykü ve denemelerimizde çoğunlukla genç yazarların eserlerine yer verdik. Böylelikle okurlarımıza ve gençlere bir mesaj vermek istedik. Yayın kurulumuzun onay verdiği eserlere, sayfalarımız her zaman açık olacak.

İlk sayımız olması sebebiyle, değerli okuyucularımıza derneğimizin kuruluşundan bahsetmemek olmazdı. Bunun için derneğimizin genel başkanı Ekrem Erdem’den kuruluş öykümüzü okuyucularımıza anlatmasını rica ettik. Başkanımız, Dil ve Edebiyat Derneği’ni kurmak için yola çıktıkları ilk günden bugüne yaşananları sizler için yazdı.

Türkçemizin içinde bulunduğu durum malum! Malumun ilamı da geçtiğimiz haftalarda açıklanan TBMM 2. Dil Komisyonu raporuydu. Kamuoyunun dikkatini bir defa daha bu konuya çekmek için rapora dergimizde ayrıntılarıyla yer verdik.

Türkçe deyince ülkemizdeki en yetkin bilim insanlarından biri olan Metin Karaörs hocamızdan destek istemeden olmazdı. Beykent Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Metin Karaörs de dergimizin ilk sayısına “Türkçenin zenginliği” başlıklı makalesiyle katkıda bulundu. Özellikle gençlerin dikkatle okumasını tavsiye ediyoruz.

Dile kolay ! Türkçemizin sıkıntılarına duyarlı isimlerin başında gelen Hakkı Devrim, tam 50 yıldır yayın hayatımızın içerisinde. Gazetedeki köşe yazılarında Türkçe yanlışlarını eleştiriyor, yanlış yapanları ikaz ediyor. Usta gazeteciyle, bir söyleşi gerçekleştirdik, Türkçenin içinde bulunduğu durum ve geleceği hakkında konuştuk.

Masallar çocukluğumuzun unutulmaz renkleridir. Hemen hepimizin aklında yer etmiş bir masal vardır. Başta söylenen, hani pirenin berber, devenin tellal olduğu girizgâhları da en az masallar kadar ilgi çekicidir. Bu ayki “Araştırma” dosyamızı masallar ve girizgâhlarına ayırdık. İlgiyle okuyacağınızı tahmin ediyoruz.

“Dil Akademisi” denince karşımıza hep aynı adres çıkıyor: Fransa Dil Akademisi. Yaklaşık 400 yıl önce kurulan ve alanında en ciddi çalışan kurum olarak bilinen akademi, Fransa’da dil konusunda adeta tek yetkili organ konumunda… Daha fazla ayrıntı vermeyelim, çünkü ayrıntılı bilgiyi dergimizde bulacaksınız. Unutmadan, ülkemizde de bir an önce dil akademisi kurulmasını diliyor bu konuda yetkilileri göreve çağırıyoruz.

TBMM'de kurulan I. Dil Komisyonu’nun üyeleri arasında derneğimizin yöneticileri de yer alıyordu. Türkçe için çalışmaya daha o günden başlamışlardı. Genel yayın yönetmenimiz Recep Garip de komisyon üyesiydi. “Sanat ve Edebiyat Dili Olarak Türkçe” başlıklı makalesinde dilimizin zenginliğine dikkatlerinizi çekmek istedi. Şair ve yazar Garipoğlu’nun kendine has üslubuyla yazdığı makaleyi beğeniyle okuyacaksınız.

Bir başka makalemiz “Kültür ve Edebiyatın Taşıyıcısı Olarak Dil” başlığını taşıyor. Yazar Üzeyir İlbak makalesinde, geçmişten günümüze dil konusunu ele aldı ve bundan sonra neler yapılması gerektiğini yazdı. Benzer bir konuda, derneğimizde verdiği konferans ilgiyle izlenmişti. İlbak’ın kalemi de konuşması kadar etkileyici. Tavsiye ediyoruz…

İstiklâl Marşımızın şairi Mehmed Âkif Ersoy’u ne kadar tanıyoruz? Bu büyük insana gerektiği kadar sahip çıkabiliyor muyuz? Kendimize bu soruyu sorduk. Cevap maalesef olumsuzdu. Mehmed Âkif Ersoy hakkında birçok değerli çalışmaya imza atan yazar Abdurrahman Şen’den dergimiz okurları için bir makale yazmasını istedik. Mehmet Rûyan Soydan arşivinden alınan fotoğraflar eşliğinde, Mehmed Âkif Ersoy’u anlamak ve hatırlamak için bu makaleyi okumanızı öneriyoruz.

Prof.Dr. Durmuş Yılmaz da Türkçe sevdalısı bir bilim insanı. Halen Selçuk Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak görev yapan hocamızın, 22. Dilbilim Kurultayı’nda sunduğu bildirinin bir bölümünü dergimize aldık. “Türkçeyi Korumak” başlıklı yazıda hocamız bizlere, Türkçenin içinde bulunduğu sıkıntıları anlatıyor. Türkçemizi korumak için çözüm önerilerine ise bir başka sayımızda yer vereceğiz.

Derneğimizde faaliyetler hiç durmadan devam ediyor. Bir yandan konferanslar, bir yandan dergi hazırlıkları, genel ağ sitemizin (internet) kurulması derken, I. Olağan Genel Kurulumuzu da gerçekleştirdik. Bizler için coşkulu, heyecanlı ve gururlu bir gündü… Genel kurulu, o gün en çok yorulanlardan biri olan genel müdürümüz Ahmet Avcı sizler için yazdı.

Dergimizin her sayısında, “Ayın Dosyası” başlığıyla bir bölüm bulacaksınız. Burada her ay bir konu, ayrıntılarıyla işlenip size sunulacak. İşte birinci sayımızda, Türkçe deyince akla ilk gelen isim olan Kâşgarlı Mahmud ve onun ölümsüz eseri Divanü Lugat’it-Türk’ü sizlere tanıtmaya çalıştık. İlk dosyamızı, Millet Kütüphanesi emekli müdürü Mehmet Serhan Tayşi kaleme aldı. Hem değerli hocamıza, hem de desteklerinden dolayı Türk Dil Kurumu’nun değerli yöneticilerine teşekkür ediyoruz.

Yayın politikamızı oluştururken edebiyatın hemen her türüne sayfalarımızda yer vermeyi amaç edindik. Fırsat ayağımıza kadar gelmişti. Editörümüz Mehmet Kâmil Berse, Hindistan gezisini tamamlayıp yeni dönmüştü. Kendisinden bir “gezi yazısı” yazmasını istedik. “Türk Gözüyle Hindistan Gezisi” ilgiyle okuyacağınız keyifli bir gezi yazısı…

Başta söylediğimiz gibi, makalelerimizi “uzman kalemlere” emanet ettik. Bunlardan biri de Sakin Öner hocamız. Yazar, eğitimci ve en önemlisi “başöğretmen” Sakin Öner, “Fikir Adamı Olarak Yahya Kemal” başlıklı makalesinde büyük şairimizi anlattı. Hocamıza da gönülden teşekkür ediyoruz…

İşte, ilk sayımız ana başlıklarıyla bu şekilde oluştu.

Dergimizi okurken kullandığımız dil dikkatinizi çekecek. Bizler Türkçemizin kelime varlığına sahip çıkmayı, dilimizi fakirleştirmek değil zenginleştirmeyi ilke edindik. Bu amaçla; “hikâye” de diyeceğiz “öykü” de… “Misal” de bizim “örnek” de… Sizleri de Türkçemize sahip çıkmaya çağırırken, ikinci sayımızda buluşmak umuduyla diyoruz. Saygılarımızla…

Kubbealtı Akademi Mecmuası

Kubbealtı Akademi Mecmuası Türkçe Özel Sayısı

37 yıldan beri yayınına aralıksız devam eden Kubbealtı Akademi Mecmuası’nın Ocak 2009sayısı çıktı. Mütefekkir yazar Sâmiha Ayverdi’nin ilk defa neşredilen yazısı, “Yirminci Asrın Yüzkarası” adını taşıyor. Dergide Beynun Akyavaş, Vicdan Özdingiş’in makaleleri ile Bekir Sıtkı Erdoğan’in dörtlükleri dikkat çekiyor. Türkçeye tahsis edilen bu sayının yazarları arasında Ergun Göze, Yavuz Bülent Bâkiler, Muhterem Yüceyılmaz, Zeynep Uluant, Zeki Önsöz, Meryem Aybike Sinan, Efecan Karagöz, Hüseyin Karaboğa, Kemâl Y. Aren ve Mehmet Nuri Yardım da bulunuyor. Dergide eleştirmen Hüseyin Movit ile Türkçenin günümüzdeki durumu üzerine gerçekleştirilmiş bir de mülâkat yer alıyor.

Kubbealtı Akademisi Kültür ve Sanat Vakfı bünyesinde çıkan Kubbealtı Akademi Mecmuasıyla ilgili olarak ayrıntılı bilgiye www.kubbealti.org.tr internet adresinden veya 0 (212) 5162356 - 5189209 telefonlarından öğrenmek mümkün. Köprülü Medresesi’nde hizmet veren vakfın adresi, Peykhane Sokağı, No. 3 Çemberlitaş / İstanbul

"Genç Dergi" çıktı !..

Dünya Bizi Bekliyor!

20'ye yakın Genç gönüllüsü bu sene ilk defa kurban vesilesi ile yurt dışına açıldı. Asya, Avrupa ve Afrika'da ümmetin yetimleri, Osmanlı yetimleri ile buluştu. Bayram sevincini kardeşliği yeniden tatmaya başlayan uzaklardaki dostlarla beraber yaşamanın farklılığını hissetti. "Ey Osmanlı'nın torunları, neredesiniz?"çığlıklarını ta yüreklerinde duydu. Dosya konusu çerçevesinde çeşitli ülkelere giden Genç gönüllülerin intibaları var. Kırım'dan Tacikistan'a, Gürcistan'dan Burkine Faso'ya kadar geniş bir coğrafyadan, hem sevindirici, hem göz yaşartıcı haberler yer alıyor.

Yeni bir yılın içindeyiz. 2008 yılı takvimdeki yerini çoktan doldurdu. Ancak kendisinden sonraki pek çok yıl ve olayı etkilemeye devam edeceği kesin. Genç Dergi'nin bu görüş ve düşüncelerle hazırladığı almanakta yeni hiçbir haber bulamayacaksınız. Ancak, geçtiğimiz yıl yaşanan önemli olayların neden önemli olduğuna ve sebep ve sonuçlarına dair pek çok ve yeni bakış açıları yakalayacaksınız. Garanti veriyoruz. Dosya konusu çerçevesinde Mazhar Alanson, Osman Sınav, Yusuf Kaplan, Cihan Aktaş ve Kemal Sayar gibi tanınmış isimlerin 2008 değerlendirmeleri de yer alıyor.

Röportaj köşesinin bu ayki konuğu Bülent Akyürek. Son çalışması "İçinizdeki Öküze Oha Deyin" kitabından yola çıkarak, kişisel gelişim üzerine konuştuk kendisi ile. Kişisel gelişim kitaplarına karşı neden savaş açtığını sorduğumuzda, şu cevabı veriyor: "İnsanları pis bir avcıya dönüştüren felsefe nedir? diye düşünürken kişisel gelişim kitaplarıyla karşılaştım. Meğer insanlığın, tevazunun, yetinmenin, şükredebilme erdeminin katili bu kitaplarmış..." Kişisel gelişimi bir de Bülent Akyürek penceresinden okuyun, bakalım neler göreceksiniz?

Not: Genç Dergi, Ocak '09 sayısında 2009 cep ajandası hediyeli. İşi vaktinden çok olanların kaçırmamalarını tavsiye ederiz.

Genç Dergi'ye nasıl ulaşacağınız konusuna gelince: 0212. 671 07 00'dan (dahili 178) müşteri hizmetleri merkezini arayıp abone olabilir, size en yakın Kültür Dergi Dağıtım satış noktasının yerini öğrenebilir yahut derginizi NT ve Gökkuşağı mağazalarından temin edebilirsiniz.

İrtibat:
www.gencdergisi.com
gencdergihaber@gmail.com

"Bir nokta" edebiyat dergisi

"Bir nokta" edebiyat dergisi, Sayı:83, Aralık 2008

Sağ elinin işaret parmağını olabildiğince düz tutarak ve hatta gererek masanın üzerindeki bembeyaz kağıdın -ki bu kağıt çizgisiz bir kağıttı, bir ağacın hallerden hallere girmesi sonucu bu hale gelmiş, oracıkta, o masanın üzerinde sessiz bir boyuneğmişlikle öyle mahzun duruvermişti- üzerine parmak ucunu koyarken “Ah! Bir de ‘kör göze parmak’ söyleyivermeme izin vermese soyutlamanın ve örtüklüğün ilkesi” diye iç geçirdi ve burnundan o an sanki barut kokusu geliyor, ve edebiyatın edebiyatını yaparak üretmek yerine mevcutları tüketme peşinde olanların, eyyamcı, tırnakçı ve holiganların gözlerini korkudan belertmek; kendilerini pazarlamaktan başka amaçları ve değerleri olmayan, taptıkları benliklerini bu tapınıları ile kısırlaştırdıkça kısırlaştıran, sürekli olarak edebiyat iktidarı/iktidarları ihdas ederek put yapıp put satma çukuruna düşen, hiçbir şeyi beğenmemeyi bir yetkinlik göstergesi gibi gösterip kim daha büyüklenirse onun büyük olduğuna/olacağına inanan dar kafalı edebiyat asalaklarının sıfıronur kellerine basmak istiyordu ya, olmaz, olmazdı. Büyük ülkülerin, büyük acıların, büyük amaçların göğüne bakamayan ensesi çıbanlı bu tiplere de merhamet göstermeli, kirli mülkiyetin ve kara siyasanın zehirli ufunetine uğramalarını mazeret olarak görmeliydi. Öyle de yaptı.

Kurban bayramı geldi. Kurbanı ve kurbanlığı iyi düşünmek ve idare etmek gerekiyor. İsmail'ini kurban edebilen ancak İbrahim olabiliyor. Kierkegard haklı: Yalnızca bıçağı çeken İshak'a kavuşur. İsmail'e yani.

Bir nokta'nın daha çok insanla buluşması için göstereceğiniz çabanın size katkıları olacaktır.

“yalnız soğuk havalarda evine sığınılan yaşlı pansiyoncu kadın değildir, şiir” diyor Ece Ayhan, “Başıbozuk Günceler”inde. Ekleyelim, ve dahi edebiyat.

Esenlikler…

M.S.

İrtibat:
www.istanbulbirnokta.com
Örnek Mahallesi 35. Cad. No: 26 Üsküdar 81190 /İstanbul
0216 324 36 05
bilgi@istanbulbirnokta.com

"Edebiyat Ortamı" dergisi

EDEBİYAT ORTAMI'NDAN (OCAK - ŞUBAT 2009, 6. SAYI)

Sayılar içinde bir’in hatırı vardır. Hatta El-Kindî bu hatır meselesini öyle bir noktaya taşır ki sayıların iki’den başladığını söyler. Bir’i ayrıştırır, seçkinleştirir. Onun anlamını yüksek bir yere çıkararak ruhun nefesiyle yıkar, arıtır.

Biz de bir’in hatırını kırmadık.

Bu sayımızla birlikte bir’inci yılımızı tamamlamış olduk. Mutluluk ve tehlike arasında koşup durduk. Bir bir saydık. Az az biriktirdik. Çoğun yankısını duyduk. Her az çokluğun yanında kendini imha eder. Su görününce teyemmüm bozulurmuş. Ama bu durum az’ın değerini düşürmez. ‘Az olmak’ başka bir şey, ‘azalmak’ başka bir şey. Biz ‘azımızın çoğa sayıldığını’ umuyoruz.

*

Gelecek yıllara ilişkin iki projemiz var.

Birincisi, Server Vakfı ile birlikte düzenlediğimiz ve ilkini bu yıl şiir dalında vereceğimiz ödülü gelecek yıldan itibaren birkaç dalda birden vermeyi amaçlıyoruz.

İkincisi, gelecek yıldan itibaren şiir yıllığı düzenlemeyi planlıyoruz. İlki 2010 yılının Şubat veya Mart ayında dergimizle birlikte okura sunulacak. Yıllığın adı EDEBİYAT ORTAMI ŞİİR YILLIĞI olacak. Mümkün olursa bir de öykü yıllığı düzenlemeyi düşünüyoruz. Şiir yıllığına kitap ve dergi göndermek isteyenler için adresimiz şöyle: Edebiyat Ortamı Şiir Yıllığı, GMK Bulvarı 24/8 Kızılay- Ankara.

Bunların, mevcut yıllıklardan ne tür bir farkı olacağını hep birlikte göreceğiz.
Yıllık mevzuu bugüne değin ‘tek elden’ yürütüldü. Tek tük çıkışlar haricinde genel olarak böyle oldu. Bunun ne tür yanlışlar doğurduğunu burada sayacak değiliz. Mesele sadece şu ismi alıp bu ismi almamada kalsaydı geçip gidilebilirdi belki. Ama bu kadarla kalınmadı. Zülf-ü yâre dokunuldu. Şiirin canlı doğasına müdahale edildi. Donuklaştırıcı bir müdahaleydi bu.

Öte yandan, çoğu yıllık bir ‘seçki’ olmanın ötesine geçemedi. Yorumların katkısına pek itibar edilmedi. Şairler ve şiirler hakkında söz söylemekten kaçınıldı.

*

Bu sayımızın söyleşi konuğu çağdaş Amerikan şiirinin öncü şairlerinden Robert Bly. Söyleşi, iki farklı söyleşiden yapılan çevirilerin bir araya getirilmesi şeklinde oldu. Bütünlüğü bozmamaya özen gösterdik. Bu bölümün oluşmasına önerileriyle katkıda bulunan Sadık Yalsızuçanlar’a, çevirileriyle katkıda bulunan Naim Öztürk’e, Fatma Zehra’ya ve özellikle İrfan Çevik’e teşekkür ediyoruz.

Bly, ülkemizde pek tanınan bir isim değil. Çok fazla çeviri yapılmış olduğunu söyleyemeyiz. Oysa Amerikan şiirinin ilginç ve öncü şairlerinden biri olarak biliniyor ve birçok yabancı dile çevrilmiş kitapların sahibi. Sevgili dostumuz Sadık Yalsızuçanlar’ın esprili ifadesiyle ‘Amerika’nın Sezai Karakoç’u’. Söyleşiyi zevkle okuyacağınızı umuyoruz.

Ali Çolak, ‘Namahrem Ağaçlar’ adlı güzel bir denemeyle bu sayımıza katkıda bulundu. Çolak’ın katkıları diğer sayılarımızda da devam edecek.

Turan Karataş’ın, Orhan Pamuk’un son romanı Masumiyet Müzesi hakkındaki yazısını ilgiyle okuyacağınızı umuyoruz. Karataş, hem Orhan Pamuk’a hem de Masumiyet Müzesi’ne farklı bir bakış açısıyla eğiliyor.

FotoğraflıYORUM bölümümüzün bu sayıdaki konuğu usta öykücümüz Mustafa Kutlu. İçinizi ısıtacak bir metin. Tam bir Mustafa Kutlu öyküsü. Tatlı ve derinlikli.

Okuyacağınız iki öykünün biri Gökhan Özcan’a diğeri Kahraman Çayırlı’ya ait. Çayırlı’yı önceki sayılarımızda yer alan şiirlerinden hatırlayacaksınız. Bu defa bir öyküyle yer alıyor dergimizde. Genç bir yazar için iyi haberler veren bir öykü.

Yusuf Turan Günaydın, kitap-kitabevi-okur ilişkileri bağlamındaki yazılarına devam ediyor. ‘Üzüm Kitap Bağ Yazar’ başlıklı yazısında kitap jenerikleri üzerinde duruyor. Bu yazılar sürecek.

Bu sayımızda dört şiir yer alıyor. Şiirler Arif Ay’a, Mustafa Aydoğan’a, İbrahim Eryiğit’e ve M.Bilge Biltekin’e ait.

Yazısaati ve Okuma Salonu bölümlerimizde yer alan değini ve eleştirileri de severek okuyacağınızı umuyoruz.

Bu sayımızın sayfa sayısı biraz kabarık oldu: seksen sayfa. Bu, hiçbir şeye işaret değildir. Bazen böyle olacak. Ama, genel olarak sayfa sayımızı altmış dörtte tutmaya çalışacağız.

Son bir not: Bu sayıyla birlikte abonelik süreleri dolan okurlarımızın aboneliklerini yenilemelerini istiyoruz. Dergimize olan ilgi, sevgi ve katkılarını aynen sürdürmelerini diliyoruz.

İyi okumalar…

İrtibat:
Server Vakfı GMK Bulvarı No:24/8 Kızılay/ANKARA
edebiyatortami@gmail.com
0.312.229 82 44

"Temrin" düşünce ve edebiyat dergisi

"Temrin" düşünce ve edebiyat dergisi, Sayı:9, Ocak 2009

Aylık edebiyat dergisi Temrin, yeni yıla dokuzuncu sayısıyla girdi. Her sayısıyla daha tanınır, daha aranır, daha takdir edilir bir dergi durumuna gelen Temrin, sekizinci sayısını “Yahya Kemal Özel Sayısı” yapmıştı. Yedinci sayısında Tataristan’ın milli şairi Abdullah Tokay’ın Türkçe şiirlerine dikkat çeken derginin açtığı bu dosya Tataristan’da geniş yankı buldu. Tataristan Yazarlar Birliği tarafından dergiye teşekkür mektubu gönderildi ve dergi Tataristan basınında sürmanşetten verildi. Haberin detayı derginin ocak sayısında yer aldı.

Dergiye sahip çıkan, yazı gönderen veya ilgi duyan insanların sayısının her geçen gün arttığı belirtilen açıklamada şöyle denildi: “Dergi, dağıtım şirketlerinin dışında, ülke genelinde örgütlenmeye ve bayi sistemi kurmaya başladı. Derginin ‘bayi listesi’nde yer alan ‘Van, Maraş, İslâhiye, Sivas’ gibi bayiler bunlardan bazılarıdır. Derginin sadece Van’daki satışı iki ay içinde ‘iki’den ‘on’a çıkmış durumda… Bu sayı birçok yerde katlanarak artıyor. Dergi geçen sayıdan itibaren edebi türlere göre ‘hakem heyeti’ kurdu. Bu heyet, uzmanlık alanına göre, kendisine gelen yazıları inceliyor ve üç kategoriye ayırıyor: ‘Yayımlanabilir olanlar, düzeltilerek yayımlanabilir olanlar ve yayımlanacak durumda olmayanlar.’ Böylece yazıları daha detaylı inceleme imkânı oluyor.”

Temrin dergisinin Ocak sayısında şu isimler yer alıyor: “Yusuf Özkan Özburun, Şeref Yılmaz, Uğur Uzunok, Kemalettin Örs, Kamil Çağlar Aksu, Leyla N. Karaca, Hatice Uzun, Şeniz Bayır, Hatice Eğilmez Kaya, Selma Ayerdem, Fatih Kutlu, İmdat Akkoyun, Güzin Akyüz, Reyhane Gümüş, Rabia Avcı, Tuba Genç Fidanlı”

Temrin dergisi, ocak sayısında birbirinden değerli şiir, deneme, öykü ve biyografi yazılarıyla okuru selamlıyor.

İrtibat:
temrindergisi@gmail.com
Elit Özel Dersanesi Halit Ağa cad. No: 22 Kadıköy/İstanbul
Tel: (0216) 550 81 51

Kuşluk Vakti Dergisi’nin 9. sayısı yayımlandı !..

Beyaz düşleriniz bol olsun!

Merhabalar,
Sizleri beyaz düşler ülkesinden selamlıyorum.
Zifiri karanlıklar beyaz bir yürüyüşe çıkalıdan beri bizim de yolculuğumuz sürmekte. İnsandan insana, gönülden gönüle.

Beyaz düşleri, kutsal bir yolculuktur aslında. Sonu olmayan güzel bir masalda yaşar gibi yaşamak cümle güzel aşkları.
Masal vakti…

Doğan günle birlikte uyuyan çocuk doğruldu ve haykırdı. Beyaz bir düştü gördüğü. Hayır görmek için hayra yoruldu.

Çok zaman geçti. Çocuk büyüdü büyüdü ve bir beyaz adama dönüştü. İlkin beyazlarla karşılandı sonunda beyazlarla uğurlanacağından ötürü. Bembeyaz sayfalar açıldı önüne beyaz yazılar yazması için beyaz düşler kurması için.

Beyaz adam ilkin beyazından bir ev yaptı kendine. Bahçeli ve bahçesinde beyaz çiçekler açan meyve ağaçları.

Beyaza durmuş ağaçlar tıpkı beyaz düşleri gibi.Beyaz meyveler; beyaz çilek, beyaz domates, beyaz muz. Beyaz ,beyaz ve hep beyaz…

Ve beyaz düşler…

Beyaz adam beyaz düşleriyle önce sokakları yürüdü ve ardından caddeleri. Sonunda yolu kentlere düştü. Bir bir dolaştı kenti varoşlarına kadar ve boydan boya ve beyaz adımlarıyla.

Beyaza durdu şehrin göğü ve altında barındırdıkları.Beyaz bir gökkuşağı alışık olmadık biçimde sarıp sarmaladı tüm şehri.Bir sürü beyaz adam..

Gün geldi beyaz şehrin beyaz adamları beyaz yolculuklara çıktı deniz aşırı. Yeni yeni ülkeler çıktı karşılarına.Derken bu beyaz salgını tüm ülkeleri boydan boya kapladı, sarıp sarmaladı.

Artık ülkelerin beyaza çalmayan hiçbir şehri kalmadı. Gün bile beyaz doğar oldu her sabah. Yağmurlar beyaz beyaz tüştü toprağa.

Ve çocuk bildi.Kutsal bir yolculuğun ilk adımıydı gördüğü beyaz düşleri.

Sevgili dostlar,
Sizleri böyle mini bir masalla selamlamak istedim.Düşünsenize böyle bir ülke masallarda bile ne kadar güzel duruyor.Ya gerçeğinde!?
Güzellikten, incelikten yanadır tavrımız.İnsanları bir kırağı tanesinden selamlamasını bilmeyenlerin beyaz ülkeler kurması zor.

Bir kuşluk vakti bunun için çıkmıştı yola, düşe kalka sürdürdüğümüz yolculuğa. İstiyoruz ki yürüdüğümüz sokaklar, caddeler bizi kirletmesin, beton duvarlarıyla şehirler boğmasın. Bütün yollar Hira’ya çıksın.Bu kutsal yürüyüşe katılanlara şimdiden eyvallah!

Salih Güzel

***

Salih Güzel’in "Beyaz düşleriniz bol olsun!" dilek ve temennisi ile çıkan Ocak 2009sayısının şairleri; Murat Soyak, Rasim Demirtaş, Şahin Taş, Gürkan Gündüz, Hasan Hüseyin Cesur, İbrahim Gökburun, Salih Güzel ve Serap Arslan.

Melek Altun, "Kelimelerin Başkaldırısı" isimli yazısı ile "Yazıyorum Çünkü…"nün konuğu.

"Erie Gölünün Kıyısından" isimli yazısı ile "Dünyanın Kalbi"nde Ali Osman Kurun ABD den sesleniyor.

Tayyib Atmaca "Ebemkuşağının Altında" ile günlüklerine devam ediyor. Muhsine Arzu, Mustafa Ökkeş Evren, Reşit Güngör Kalkan denemeleriyle ve Gökhan Tirirtçi ise hikayesi ile katkı sağlamış.

İrtibat:
kuslukvakti46@gmail.com
www.kuslukvakti.blogcu.com
P.K:106 Manisa

"Bozgunda Bir Fetih Düşü" Yahya Kemal Beyatlı

"Hece" dergisinin Ocak 2009 tarihli sayısı Yahya Kemal özel sayısı olarak yayımlandı. İçindekiler:

Hasan Aycın/Çizgi 10
1.Bölüm:
Hayatı, Kişiliği, Düşüncesi
Ercan Yıldırım/Türk Ruhu ve Cumhuriyet Kültürü Arasında Sahiciliği
Yakalayamayan Şair: Yahya Kemal 11
Süleyman Hayri Bolay/Yahya Kemal ve Din 25
Abdurrahim Karadeniz/Yahya Kemal’in Tarih Perspektifine Dair Bazı Dikkatler 46
Vefa Taşdelen/Yahya Kemal’in Şiirlerinde Zaman 52
Köksal Alver/Yahya Kemal Şiirinde Şehir ve Mekân 58
Selim Somuncu/Yahya Kemal ve İstanbul 64
Mehmet Narlı/Yahya Kemal Havza Medeniyeti ve Nev-Yunanilik 73
Süleyman Hayri Bolay/Yabancılaşma Karşısında Yahya Kemal 79
Kenan Çağan/Milliyetçi Muhafazakârlık ve Yahya Kemal Düşüncesi 86
Murat Erol/İsim, Şehir ve Tarih Eşittir Yahya Kemal 98
Ali Emre/“Türk Sağı” ve Yahya Kemal 115
Asım Öz/Yahya Kemal’in Kimliğinin Yapılanma Sürecinde Paris Yıllarının Etkileri 122
Süleyman Ceran/Yahya Kemal ve Türk Müslümanlığı 132
Hilmi Uçan/Üç Şair Üç Şiir: Tevfik Fikret, Yahya Kemal ve Baudelaire 137
Nurşen Aldı/Öze ve Eve Dönüşün Şairleri: Mehmed Âkif ve Yahya Kemal 149
Selahattin İpek/Yahya Kemal’de Kadın ve Aşk 154
Sadık Yalsızuçanlar/İhtiyar Şarkın Son Firarisi/Saraydaki Dergâhın Son Şairi 160
Mustafa Şerif Onaran/Yahya Kemal Beyatlı’nın Şiirinde
Rintlik Anlayışı ile Tasavvuf Öğeleri 167
Sermet Sami Uysal/Annesinin Ölümü Üzerine Göçebeleşen Yahya Kemal… 172
Dinçer Ateş/Yahya Kemal’in Cumhuriyet ve Çankaya’yla İlişkisi yahut
Kendi Kaleminden Siyasi Portresi 178
Kadir Can Dilber/Yahya Kemal’in “Ev”den Ayrılışları, Seyahatleri
ve Yurt Dışı Görevleri 183
II. Bölüm:
Şair Yahya Kemal (198-343)
Celâl Fedai/Şiirin Rejenerasyonu Kürsüsünde Yahya Kemal’in Poetik Tercihi 198
Mustafa Muharrem/Müze-Şiir mi, Saltık Olan mı? 203
Şaban Sağlık/Yahya Kemal’in Şiir Estetiği 208
Ali K. Metin/Sorumluluğun ve Kuruluşun Şairi Olarak Yahya Kemal 233
Ümit Apaydın/Eski Şiir ve Yahya Kemal 244
Bekir Şakir Konyalı/Kendi Gök Kubbemiz’den Hareketle Yahya Kemal Şiiri ve Sorunları 249
Yavuz Bayram/Divan Edebiyatı Bağlamında Yahyâ Kemâl Şiirinin Kaynakları 255
Ali Galip Yener/Muhafazakârlık ve Şiirde Yerlilik/Millilik
Bağlamında Yahya Kemal Şiiri Üzerine 275
Turan Koç/Yahya Kemal’in Şiirinde Din Duygusu 281
Dursun Ali Tökel/Bir Medeniyet ve Kültür Göstereni Olarak
Yahya Kemal’de Mitolojik Tavır 287
Mustafa Özbalcı/Vatanın ve “İstanbul’un Şâiri” Yahya Kemâl Beyatlı 304
İbrahim Tökel/Yahya Kemal ve Modern Şiirimizin Kuşluk Vakti Üzerine Fragmanlar 314
Gökhan Tunç/“Tanrı Şair” Yahya Kemal’in Bir Baba Figürü Olarak Türk Şiirine Etkisi 317
Mustafa Çıpan/Yahya Kemal Beyatlı’nın Bestelenmiş Şiirleri ve
“İstanbul’u Fetheden Yeniçeriye Gazel”i Şerh Denemesi 330
III. Bölüm:
Şair Yahya Kemal (344-398)
Cemal Şakar/Yahya Kemal: “Şiir, Şiir Olsun Kâfî Derim” 344
Hasanali Yıldırım/Yahya Kemal’in Yerine Dair Yedi Cümle 351
Mustafa Karaosmanoğlu/Eleştirinin Korku Temelleri veya Yahya Kemal Özelinde Eleştiri 353
Hüseyin Tuncer/Yahya Kemal’in Paris’teki Kazanımlarının
Tarih ve Edebiyatımıza Yansıyan Boyutları Üzerine Çıkarımlar 359
Gönül Utku/Siyasi Hikayeler’iyle Yahya Kemal 367
Özlem Fedai/Vatanın Hülâsası “Aziz” İstanbul, Öz Şiirin Hülâsası Yahya Kemal 371
Salih Nurdağ/Yahya Kemal’in Edebiyat ve Kültür Anlayışına
Aziz İstanbul ve Eğil Dağlar’dan Bakmak 377
Necati Mert/Yahya Kemal ve “Anne Sütü” 386
Recep Ayık/Yahya Kemal’in Sohbetleri 391
Ömer Aksay/Eskiz Defteri (10):Yahya Kemal Beyatlı 395
Iv. Bölüm:
AnIlarda Yahya Kemal (399-435)
Recep Duymaz/Yahya Kemal Beyatlı’nın Balkan Hatıraları 399
Zeki Gürel/“Kaybolan Şehir”de Yahya Kemal Tuttu Elimden 408
Abdülhak Şinasi Hisar/Bir Gün, Vasiyet Eder Gibi… 420
Mahir İz/Şiir ve Edebiyatla Alâkadar Bir Çevrede Yahya Kemal 421
Nihad Sami Banarlı/Bir İnsan Nasıl ve Hangi Şartlarda Yahya Kemal Olabilir? 423
Necip Fazıl /Tarih Muallimi Yahya Kemal 424
Baki Süha Ediboğlu/Yahya Kemal Beyatlı 426
Adile Ayda/Mülâkatın Hikâyesi 429
Hakkı Süha Gezgin /Yahya Kemal 431
Mina Urgan 434
V. Bölüm:
SoruŞturma (436-466)
Atasoy Müftüoğlu/Yahya Kemal ve Kimlik Hastalıkları 436
Cahit Tanyol/Yahya Kemal’de Tarih ve Devlet 438
Abdullah Uçman 441
Ertuğrul Günay/Yahya Kemal’e Ait Bir Şimdiki Zaman Düşü 443
Talât S. Halman/Kemal’e Erişmek İdeali 445
Vecihi Timuroğlu/Yahya Kemal Beyatlı Üzerine 446
Ahmet Oktay/Yahya Kemal’e Dair… 448
Doğan Hızlan/Yahya Kemal Beyatlı Yeterince İncelendi (mi?) 449
Oğuz Demiralp/Yahya Kemal’e Dair… 452
Veysel Çolak/Ses, Ölçü, Sözcük ve Konu Fetişisti Bir Şair: Yahya Kemal 454
Süreyya Berfe/İstanbullu Bir İhtiyar: Yahya Kemal 458
Yavuz Demir 459
Hüseyin Atlansoy/“Sipahi” 460
A. Ali Ural/Evi ve Kitabı Olmadı Fakat Vatanı ve Hayali Vardı 461
Hicabi Kırlangıç/Aruzun Pastırma Yazı 462
Ali Ayçil/İstanbul’un Büyüttüğü Ankara’nın Yuttuğu Dev 464
Gürsel Aytaç/Yahya Kemal Beyatlı 466
VI. Bölüm) ALBÜM (467-498)
VII. Bölüm: Kaynakça (499-576)
Yusuf Turan Günaydın/A. Yazılar-501 • B. Haberler-551 • C. Kitaplar-552 • D. Kitaplarda Bölümler-556 • E. Yazı Dizileri-563 • F. Antoloji, Edebiyat Tarihi, Yazar Sözlükleri,
Albüm ve Dizinler-564 • G. Ansiklopedi Maddeleri-567 • H. Dosyalar-569 • I. Özel Sayılar-569
J. Röportajlar-570 • K. Soruşturmalar ve Anketler-571 • L. İthaf Şiirler, Nazireler-571
M. Yahya Kemal’den Tercümeler-573 • N. Eserleri-574 • O. Tezler-574

İrtibat:
http://www.hece.com.tr

Haksöz dergisinde Gazze

HAKSÖZ OCAK 2009, 214.SAYISI ÇIKTI

Haksöz Dergisi 2009 yılının ilk sayısını yayınladı. 214. sayıda Haksöz, Gazze’de yaşanan Siyonist katliamı manşete çekti: “Siyonizm Gazze’de İnsanlığı Katlediyor!” diyen Haksöz, herkese sorumluluklarını hatırlatan çağrılarda bulunuyor.

Gündem yazısında aylardır süregelen kuşatmayla zayıf düşürülmüş, gıdasız, yakıtsız, ilaçsız bırakılmış Gazze'nin soykırım boyutuna varan füze saldırılarına karşı başını dik tutmasının gurur vericiliğine dikkat çeken Haksöz, Türkiye ile İsrail arasında sürdürülen ilişkiyi hedef almaya çağırıyor. "Gazze kuşatmasını zincirin buradaki halkasını kırmak suretiyle zayıflatmalı ve böylece kardeşlerimize, Filistin'in özgürlüğü mücadelesine, İslami Direniş'e sahip çıktığımızı göstermeliyiz!" diyen Haksöz, somut taleplere işaret ediyor.

Derginin yayına hazırlandığı sırada gerçekleşen katliama duyulan öfkenin güncesinin verildiği dergide; ülkenin çeşitli şehirlerinde kuşatmaya ve katliama karşı ortaya konan tepkilerden ayrıntı ve fotoğraflara yer veriliyor.

"İşgalciler ve İşbirlikçileri" başlıklı yazısında Iraklı gazeteci Muntazar ez-Zeydi'nin ayakkabı eylemi üzerinden Irak'ta işbirlikçiliğin sefaletine değinen Rıdvan Kaya, konuyu Mısır'ın Gazze ambargosundaki rolüne dikkat çekerek genişletiyor.

Açık Toplum Enstitüsü ve Boğaziçi Üniversitesi'nin hezeyan dolu "mahalle baskısı" araştırmasını konu edindiği yazısında Bahadır Kurbanoğlu, araştırma/anketin çelişki ve tutarsızlıklarını ortaya konuyor. TRT'nin Kürtçe TV'sini ele alan Eta Bektaş ise Kürtçe TV'ye karşı çıkanlar ile bunu destekleyenlerin tezlerini kıyaslayarak TRT Şeş ile bastırılamayan toplumsal taleplerin manipülasyonun mu hedeflendiğini tartışıyor. M. Ali Aslan, Can Dündar'ın "Mustafa" filmine yönelik tepkiler üzerinden "Atatürk fetişizmi"ni ele alıyor.

Bir diğer yazısında Rıdvan Kaya, ülke gündeminde çokça tartışılan "Ermenilerden özür kampanyası"nı değerlendiriyor. Tartışmanın taraflarının tutarsızlıklarına ve ırkçı boyutlarına işaret eden Kaya, Ermeni tehciri üzerinden şoven zihniyetle hesaplaşmanın gerekliliğine dikkat çekiyor. Bildiriye karşı çıkanlarla birlikte bildirinin sorunlu taraflarını da eleştiren Kaya, özür bildirisini neden imzalamamız gerektiğine de cevap veriyor.

Bombay'da yaşanan saldırıları ele alan Murat Özer, olaydan ayrıntılara da yer verdiği yazısını Müslümanların Keşmir sorununa yaklaşımlarıyla bağlıyor. Bu çerçevede Hindu fanatiklerin Müslümanlara yönelik terör saldırılarını konu edinen Yusuf Abdullah'tan bir çeviri yazıya yer veriliyor. Bir diğer çeviri yazıda ise Dr. Pervez Şafi, küresel ekonomik kriz üzerinden ABD imparatorluğunun çöküş sürecini değerlendiriyor. ABD'nin Sovyetler benzeri bir süreç yaşama ihtimaline dikkat çeken Şafi, ABD'nin sonunun yapacağı tercihe bağlı olduğunu belirtiyor.

Kemalist resmi ideoloji tahakkümünün seküler kutsallar üretmesi, toplumu tek-tipleştirmesi, eğitim yoluyla öğütmesi gibi faktörlerle nasıl da bir niteliksizleşme ve toplumsal yozlaşmaya yol açtığını analiz eden Mehmet Pamak, daha özgür bir toplum için Kemalizm dininin zorba kuşatmasına son vermenin önemine değiniyor. Ufuk Aktaşlı ise Tanzimat'tan bugüne muhafazakârlık sürecini yorumlayarak Türk muhafazakârlığının özelliklerini irdeliyor. Cumhuriyet modernleşmesinde beliren iki damar çizgi olan Kemalizm ile muhafazakârlık arasındaki benzeşmelere dikkat çeken Aktaşlı, AKP süreciyle gelinen noktayı da ele alıyor.

Ayetler Işığında Hayat yazı dizisi kapsamında bu ay Fevzi Zülaloğlu akıl-vahiy çatışması ve İslam'da bilginin kaynağı konusunu ele alıyor. Hüseyin Alan, tevhidi uyanış ve arınma sürecimizdeki dinamikleri tartışırken Abdulhakim Beyazyüz, bir önceki sayıda işlemiş olduğu nefs tezkiyesindeki kazanımlarımız konusunu bu konudaki zaaflarımızla devam ettiriyor.

Necip Fazıl, Sezai Karakoç, Erdem Bayazıt ve İsmet Özel gibi isimler üzerinden Türkiye'deki edebiyat ortamını değerlendiren Ahmet Örs, bu ortamın yaklaşımlarını tahlil ederek İslami düşünce ve siyasete etkilerini yorumluyor. Asım Öz, Cumhuriyetçi yazar Melih Cevdet Anday'ın "Bir Defterden" kitabı üzerinden bilinmeyen bir yönüne dikkat çekerken; Güven Yakar, dergideki son yazı olarak hac izlenimlerini ayetler, hac menasıkları ve bu ibadetin toplumsal yansımaları açısından paylaşıyor.

Derginin arka kapağı ise TC'nin bir çelişkisine ayrılmış: "Afganistan'ı ölüm tarlalarına çeviren işbirlikçi katil Raşid Dostum'a kucak açan Ankara, Çeçen mülteci İmran Abdulazimov'u sınırdışı ederek ölüme yolluyor."

Haksöz Dergisinde Bu Ay Yer Alanlar:

Gazze'nin Onuru İşbirlikçiliğin Zilleti
HAKSÖZ

İsrail Gazze'de İnsanlığı Katlediyor!
HAKSÖZ

Siyonizm'e ve İşbirlikçiliğe Karşı Safları Sıklaştıranların Güncesi
HAKSÖZ

İşgalciler ve İşbirlikçiler
RIDVAN KAYA

"Mahalle Baskısı" Retoriğine Bir Örnek Daha: Resmi İdeoloji Endeksli Anket Baskısı
BAHADIR KURBANOĞLU

Resmi İdeoloji Gölgesinde TRT-Kürd Bastırılmayan Toplumsal Taleplerin Manipülasyonu mu?
ETA BEKTAŞ

"Mustafa"ya Tepkilerin İfşa Ettiği Gerçek: Atatürk Fetişizmi
M. ALİ ASLAN

Özür Tartışmasının Ortaya Koyduğu Gerçek: Şoven Zihniyetle Hesaplaşmanın Gerekliliği
RIDVAN KAYA

Bombay Saldırıları ve Keşmir Sorunu
MURAT ÖZER

Hindu Din Adamları ve Ordunun Terör İşbirliği
YUSUF ABDULLAH

Süper Güçlerin İflası ve ABD İmparatorluğunun Çöküş Süreci
PERVEZ ŞAFİ

Kemalizm Dininin Kuşatması Altında Niteliksizleşme ve Toplumsal Yozlaşma
MEHMET PAMAK

Muhafazakar Düşünce ve Türk Muhafazakarlığı
UFUK AKTAŞLI

İslam Açısından Bilginin Kaynağı
FEVZİ ZÜLALOĞLU

Tevhidi Uyanış ve Arınma Süreci
HÜSEYİN ALAN

Tevhidi Uyanış Sürecimizde Nefs Tezkiyesiyle İlgili Kazanım ve Zaaflarımız
ABDÜLHAKİM BEYAZYÜZ

Türkiye'de Edebiyat Ortamının İslami Düşünce ve Siyasete Etkileri
AHMET ÖRS

"Bir Defterden"de Açığa Çıkan Önemli Bir Ayrıntı
ASIM ÖZ

Bir Hac Hissiyatının Paylaşımı
GÜVEN YAKAR

İrtibat:
haksozdergisi@gmail.com
0 212 524 10 28
http://www.haksozhaber.net

Kitap-lık dergisinde İroni

Sayı: 123 Ocak 2009

Daha önce Metafor (65, Ekim 2003), İmge (74, Temmuz-Ağustos
2004), Ütopya (76, Ekim 2004), Kara Mizah (79, Ocak 2005), Varoluşçu
Edebiyat (86, Eylül 2005), Kolaj (92, Mart 2006), Lirik Şiir (117,
Haziran 2008) gibi dosyalar yapmıştık... İroni de bu dosyaları oluştururken hazırlamayı tasarladığımız, konuştuğumuz bir konuydu.

Uzun süredir “moda”sı geçmeyen bu kavram çevresinde açımlanan
yazarlarımızın sayısı bir hayli. Ancak gölgeli, muammalı bir yanı var;
besbelli kafa karışıklığı da yaratıyor. O nedenle, bir parça “netlik
ayarı yapmak” niyeti beslediğimizi belirtelim hemen. Üstelik cogito
dergisiyle ortak kurduk ki, eski deyimle, “efradını câmi, ağyarını
mâni” olsun...

Dikkatinizi çekecektir, Rüzgâr Gülü’nü tek ama çok ilginç bir yazıyla
geçtik: Hüseyin Rahmi’nin 1921’de İkdam gazetesinde üç parça
yayımladığı “Sigarayı Nasıl Terk Ettim” bizi keyiflendirdi. Bu renkli
kalemin bugün de gündemden düşmeyen sigarayı ele alışı, anlatışı
keyfi çıkarılacak nitelikte.

Şiir, öykü gönderen arkadaşlar çoğunlukla ilgisizlikten yakınıyorlar.
Elbette dergiler yeni imzaların belirdiği, bir filizlenme, bir sürgün
yeridir. İletişimin hızlanması bu noktada rahatlık getirecek yerde tıkanmaya yol açıyor. Kimi zaman gelen maillerin açılması, okunması
bile bizi zorluyor. Yorumlara girmekten çekinmemizin, “olur-olmaz”
türünden kısa, tekdüze yanıtlarla yetinmemizin nedeni sağlıklı bir
yorumun geniş zamanlar, düzenli bir fikir alışverişi gerektirmesi.
Sanki hepimiz biraz daha yalnızız bunca haberleşme ağının ortasında.
Ama bildiğimiz bir yol var: Okumak.

Melih Cevdet’in son yıllarında bir gün Mehmet H. Doğan’a "okuyamadığı için yazamadığı”ndan yakındığını unutmayalım (Mehmet
H. Doğan’ın YKY’den çıkacak anı kitabı Şimdi Uzaklardasın bugün
aramızda olmayan birçok şair ve yazarı bize yaklaştırıyor).

İyi seneler, iyi okumalar.

Murat Yalçın

İçindekiler:

RÜZGÂR GÜLÜ

Hüseyin Rahmi Gürpınar, Turgut Yüksel

ŞİİR

Hüseyin Peker -Yön Damgası

Gültekin Emre - Eksik Yüz

Mehmet Mümtaz Tuzcu - Ağıtlar

Murathan Mungan - Kuyuda, Derin Kara, Asıl, Tane

Metin Cengiz - Yaprak Dökümü

Ali Asker Barut - Seni Düşününce

Cem Uzungüneş - Köpek

Yücel Kayıran - ronin

Mehmet Can Doğan - Söz Saçısı

Uğur Aktaş - biz olmasak ölür

Seyyidhan Kömürcü - kış kahrı

Olcay Öztunalı - escasa/eskaza

Ahmet Hamit Yıldız - Kıyı

ÖYKÜ

İlhan Durusel - “Tüyübozuk Hikâyeler”den

Yiğit Bener - alaz

Seyit Göktepe - inziva

Pınar Sönmez - Böcek

Nalan Karaduman - Kervan

DENEME

Alâattin Karaca - Yahya Kemal Hangi Şehrin Şairiydi?

Adil İzci - Böyle Bir Sokakta...

Osman Çakmakçı - “Alınyazım Defteri”nden

Ahmet Bozkurt - Şiir ve Sinema

DOSYA

İRONİ

William van O’Connor - İroni

Northrop Frye - Kış Mitosu: İroni ve Hiciv

Cort Egan - İroninin Kurbanı

Gregory Currie - Yapıt ve Metin

Fredric Jameson - Biçimci Yansıtma

Pierre Schoentjes - Yazınsal İroni İmgeleri

Enrique Vila-Matas - İroni Üstüne

Hulki Aktunç - İroni mi? Ben nereden bileyim?

küçük İskender - Trajiironik Metinler

Oğuz Demiralp - Saatlerin Karıştığı Vakit

Necip Tosun - İronik Portreler: Tahsin Yücel Öykücülüğü

Nazmi Ağıl - Karanlığın Yüreği ya da Yüreğin Karanlığı

BABİL KULESİ

Zeynep Bayramoğlu - Sanat Eseri Gibi Bir Hayat: Tanpınar’ın Günlükleri ve Ötesi

Nalan Barbarosoğlu - Kasırganın İçinden Kasırgaya Kuşbakışı

Ömer Ayhan - Bir Eşik Romanı: Saat Altıda Gel

Orhan Kahyaoğlu - 2000’li Yıllarda Bir Şiir Açılımı: Kadın Şairler

Ramis Dara - Meşe Fısıltıları Mitolojisi

Gürgenç Korkmazel - John Clare’in Şiiri ve Doğa

Türk Edebiyatı dergisi

HASBIHAL

Sevgili Türk Edebiyatı okuyucuları,
Mehmed Âkif’in aile fotoğraflarını yayımladığımız aralık sayımız, tahminimizin de üzerinde ses getirdi. Her sayımızla edebiyat dünyasındaki yerimizin bir daha sağlamlaştığını biliyoruz. Bunda elbette sevgili okuyucularımızın teveccühü önemli rol oynuyor. Onların desteği, bütün imkânsızlıklara rağmen bizde her sayıyı bir öncekinden daha iyi hazırlama arzu ve heyecanı yaratıyor.

Yeni yıla ufak tefek değişikliklerle girdiğimizi, sayfaları çevirmeye başlayınca fark edeceksiniz. Başından beri sıkıntı yaratan başlık altı resimlerini kaldırarak yeni bir başlık düzeni geliştirdik. Ayrıca yazılarımızı bundan böyle 10 değil, 10.5 puntoyla okuyacaksınız. Böylece gözleriyle problemi olan okuyucularımızın şikâyetlerini gidermiş oluyoruz.

Yeni yılın ilk sayısını uzun zamandır düşündüğümüz “Resim ve Edebiyat” konusuna ayırdık. Bu sayımızda kadın yazarların çokluğu sanırım hemen dikkatinizi çekecektir. Edebiyat tarihçiliğimizin en velût imzalarından biri olan Prof. Dr. İnci Enginün hocamız, Türk romanında resim ve ressamlar üzerine yazdığı bilgi yüklü bir denemeyle dosyamızı zenginleştirdi. Cumhuriyet Döneminde Resim ve Edebiyat İlişkisi adlı bir de kitabı bulunan Dr. Hatice Bilen Buğra da bu sayıda hem bir yazıyla, hem de hocası Prof. Dr. Selçuk Mülayim’le gerçekleştirdiği bir mülâkatla yer aldı. Denemelerini severek okuduğunuzdan emin olduğum Hülya Atakan, Proust’un zengin dünyasında gezinerek bu büyük romancının resim sanatıyla ilişkisini enine boyuna irdeledi. Muhterem Yüceyılmaz, İstanbul’un yokuş ve merdivenlerinden söz ederken, Ayşe Göktük Tunceroğlu, zencilerin Amerika’ya köle olarak getirilmeye başladıkları tarihten Barack Hussein Obama’nın ABD Başkanı seçilişine uzanan uzun ve trajik hikâyeyi çarpıcı bir biçimde özetledi. Funda Özsoy Erdoğan ise Mustafa Kutlu’nun Huzursuz Bacak adlı son hikâye kitabını değerlendirdi. Evet, bu sayıda tam altı kadın yazarımız var.

Turgay Anar “Gözün Vicdanı” başlıklı yazısında, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın resim sanatıyla derin ilişkisini ele aldı. Geçen sayımızda İkinci Yeni hakkındaki sorularımıza doyurucu ve kapsamlı cevaplar veren Doç. Dr. Alâattin Karaca, bu sayıda da kısa bir süre önce kaybettiğimiz İlhan Berk’in modern resimle ilişkisini ve bunu şiirlerine nasıl yansıttığını anlattı. Senail Özkan’ın “Goethe’nin Bir Ressam Olarak Portresi” başlıklı yazısından Goethe’nin bizde az bilinen bir tarafını, ressamlığını öğreniyoruz. Ben de Tanzimat’tan 1950’lere kadar resim ve edebiyat çevrelerinin iç içeliğini anlatmaya çalıştım.

Bütün bu yazıları, resim-edebiyat ilişkisini yansıtan metinlerle zenginleştirdik. Mesela Tevfik Fikret’in “Resmini Yaparken” ve Asaf Hâlet Çelebi’nin “Bedri Rahmi” adlı şiirlerini, Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun Güzel Sanatlar Akademisi’nde estetik hocası olan Ahmet Hâşim’i anlattığı yazısını, Peyami Safa’nın Türk resmini değerlendirdiği kısa bir fıkrasını, Halide Edib’in bir romanından resimle ilgili bir bölümü ve Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Paris’te sergileri ve müzeleri gezerken tuttuğu notlardan bazılarını sizin için seçtik. Bütün bu metinleri zengin bir görsel malzemeyle desteklediğimizi söylemeye gerek var mı?
Bu sayının sürprizi ise Selim İleri’nin hikâyesi. Değerli yazar, son zamanlarda hatıra-hikâye karışımı ilgi çekici metinler yazıyor. Okuyacağınız hikâye bunlardan biri; eserlerini beğenerek okuduğu ve şahsen tanıdığı Fikret K.’nın, yani Dr. Fikret Ürgüp’ün karmaşık dünyasını anlatıyor.

Unutmadan söylemeliyim: Kırkambar’ımız yine dopdolu.
Geçen sayımızda mutlaka düzeltilmesi gereken iki hatamız var: Kapakta yayımladığımız fotoğrafta, Mehmed Âkif’in eşi İsmet Hanım’ın yanındaki çocukları Suat’la Feride değil, Tahir’le Suat’tır. Zafer Acar’ın yazısında Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın Havaya Çizilen Bulut diye zikredilen şiir kitabının adı ise Havaya Çizilen Dünya olacaktır. Düzeltir, özür dileriz.

Ve bir iyi, bir kötü haberimiz var: Kötü haberimiz, gelecek sayıdan itibaren derginize 1 YTL zam yapmak zorundayız. Bu ay içinde abone olanlar, yapılacak zamdan etkilenmeyecekler. İyi haberimize gelince, yeni bir derginin hazırlığı içindeyiz; yılda iki defa çıkacak hakemli, akademik bir dergi: Yeni Türk Edebiyatı Araştırmaları. Türk Edebiyatı Vakfı, aslında böyle bir dergiye çoktan sahip olmalıydı.

Bütün okuyucularımızın yeni yılını tebrik ediyor, hayırlı, verimli, mutlu bir yıl geçirmelerini diliyorum.

Muhabbetle, efendim.

Beşir Ayvazoğlu

"Kurtuba" dergisi çıktı !..

Kurtuba Andlaşması

“Duyarlı her insanın zihninde mutlaka bir Endülüs metaforu vardır. Endülüs kimilerine göre: gemileri yakacak kadar idealize olmanın resmi.

Kimilerine göre: yakılan yüz binlerce kitap sonrası, koca bir medeniyetin hafızasının yok edilmesi, kimilerine göre: ittifak kurmuş bir haçlı zihniyetine karşı, parçalara bölünerek iç çatışmalar yaşayan bir toplumun, tecrübe edilmiş hazin sonu.

Kimilerine göre: Gerek ilmî, gerek kültürel ve gerek sanatsal anlamda insanlığa müthiş katkılarda bulunmuş anıtsal ve efsanevî bir abide.

Kimilerine göre: batılılar tarafından Müslüman oldukları gerekçesiyle katledilmemek için, hristiyan olduklarını söyleyen ve gizli Müslüman olarak hayatlarını idame ettirmek isterken, batılıların hışmından yine de kurtulamayan Moriskoların tarihe attıkları imza.

Kimilerine göre: Ebu Abdullah'ın annesi Valide Sultan Fatıma'nın, El Hamra Sarayı'nı bir daha dönmemek üzere terk ettikleri sırada, Gırnata'nın hakim tepesinde ağlayan Endülüs'ün son hükümdarı olan oğluna; “Bir yiğit gibi savunamadığın şey için şimdi bir kadın gibi ağla” ağıtını yaktığı tarihin en nedametli mekânı.

Fetih, hakimiyet, medeniyet, bölünme ve soykırım gibi beş farklı dönemi bir arada yaşayan Endülüs'ü ve dolayısıyla Endülüs'ün başkenti Kurtuba'yı bir metafor olarak anlamlı bulduğumuz için dergimizin adını “Kurtuba” koyduk. Çünkü yaşadığımız bu çağda, dünya coğrafyasının her bir karış toprağı bir kez daha Kurtuba tecrübesine şahitlik ediyor.

Özet olarak söylemek gerekirse; “Her yer Kurtuba ve yeryüzündeki bütün Müslümanlar bir yanıyla Kurtubalı”.

İslam dünyasının dirilişine tanıklık etmek için kurduğumuz dergimiz acı tazeleyen değil, ümit tazeleyen bir dergidir.

Kaygı üretenlere değil, proje üretenlere dikkat çeken bir dergidir. Kendisini mikro milliyetçiliğin sınırları içine hapsedip dünyaya kapılarını kapatan Müslümanlara, İslam olmanın alameti İttihad-ı İslam (yani bütün dünyada İslam birliği) idealini hatırlatan bir dergidir. Söz medeniyetinin varisleri olarak edebiyatı önceleyen bir dergidir.

Ruhu harekete geçirmeyen edebiyatı görmezden gelen bir dergidir. “Nihayet iktidar olduk, yakında muktedir de olacağız” diyenlere, özeleştiri olmadan özneleşemeyeceğimizi dikte eden bir dergidir. Kitle dergisi olmayıp özne dergisi olacağına söz veren bir dergidir. Esaslı bir duanın, yolu yarılamak anlamına geldiğinin farkında olan bir dergidir.

Yıkıcı değil kurucu bir dergidir. “Yeniden başlamak için güzel bir gün” sözünü sarfedenlere kapılarını ardında kadar açan bir dergidir. Doğulu olup batıyla arasındaki kapanmamış hesabın farkında olan bir dergidir. Çay demlemesini bilen muhabbet ehli adamlara selam duran bir dergidir. Ruhunda Kudüs kaynayan bir dergidir.

Ez cümle:

Bir dergi çıkarmak bir dua etmektir. Allah duamızı kabul buyursun.”

Kurtuba

Şu soğuk kış günlerinde içimizi ısıtan bir haber: KURTUBA dergisi çıktı !.. Hayırlı olsun dostlar, bereketli olsun. Nice güzelliklere, iyiliklere…Selâm ve muhabbet ile

İrtibat:
http://www.kurtubadergisi.com
kurtubadergi@gmail.com

Bir Zamanlar "Pınar" Dergisi

Henüz tarihi yazılmamış, ama adından çok söz ettiren bir teşkilat olarak Yeniden Milli Mücadele hareketi karşımıza çıkmakta.

1968"lı yıllarda kurulan, “sokaklarda değil, koridorlarda” mücadele veren, dönemin önemli gençlik hareketlerinden biridir YMM hareketi.

Öyle ki İsmet İnönü"nün damadı Metin Toker tarafından bizzat TRT"de yayınlarla “Sağın Dev-Genci” olarak takdim edilmiş ve dönemin “tehdit” arzeden bir gençlik teşkilatı olarak sunulmuştur.

Bir döneme damgasını vurmuş bu hareketin ne olursa olsun eğrisi doğrusu ile tarihi yazılmalı.

Hareket, kendi yayın organı haftalık “Yeniden Milli Mücadele” mecmuası yanında önemli bir edebiyat dergisi de yayınlanmıştır. Esasen Çapa Yüksek Öğretmen Okulu tarafından yayınlanan dergi aslında hareketin edebiyat, kültür, sanat anlamında bir mektebi olmuştur. Sadece hareketin dergisi olmakla kalmamış, bir müddet sonra bir ekol olarak döneme damgasını vurmuştur.

Bugün “Pınar” ne acıdır ki bir geleneği olan dergiler arasında zikredilmemekte. Bizce “Pınar”ın yakın tarihte bir düşünceye, bir medeniyete yaslanan Diriliş, Büyük Doğu, Mavera, Hareket v.s. gibi dergiler zikredilirken anılmaması büyük bir eksikliktir.

Kimler geldi, kimler geçti Pınar"dan peki? Ahmet Taşgetiren, Mehmet Akif Ak, Ahmet Efe, Mehmet Taşdiken, Mehmet Ali Taşçı, Veli Şirin, Recep Kırış, Cevat Özkaya, Necati Aykan, Haşim Vatandaş, Hasan Karal, Gazi Altun, Sefa Kaplan, Mustafa Aydın, Hasan Erden ve ismini zikredemediğimiz yüzlerce isim…

Yazarı, çizeri ile Milli bir duruş sergileyen dergi, her meselede Milliliği esas almıştır. Milli Hikayeler, Milli Edebiyat, Milli Sanat… Rivayet olunur ki bu millilikten kasıt İslâmîlik"tir. Bu, zaten yazılarda yerli olan, İslâmi olan bakış açısından kendini göstermektedir.

Dergi kapağından başlayarak içerik, muhtevaya kadar tamamen bir estetiğin, estetik düşüncenin ürünü idi. Bu “sanat ideolojinin estetik hüviyet kazanmasıdır” şeklinde hareketin sanat anlayışında da dile getirilmiştir.

Dergi 70"lı yıllarda önemli bir çıkış yakalarken pek çok önemli ismi özel dosyalarında işlemiştir. Sezai Karakoç, Peyami Safa, Mehmet Akif, Yahya Kemal… Bunun dışında Cemil Meriç gibi son dönemin tefekkür ve düşünce tarihimizin önemli isimlerinden biri de bir süre dergide yazılar yazmıştır.

Dergide pek çok güzelliğin yanından Ahmet Taşgetiren gibi önemli bir büyüğümüzün de hemen hemen her sayıda şiirleriyle yer aldığını görüyoruz. Maraş"ın şiir ve şair anlamında bereketli bir memleket olduğunu biliyoruz ama Ahmet Taşgetiren isminin şiirleri bizim için de ayrı bir güzellik arzetmekte. Temennimiz yazılarının kitaplaştığı gibi şiirlerinin de kitaplaşması.

Dergi için yazılacak çok şey var. Pınar dergicilikten sonraki süreçte yayınevi olarak devam etti ve ediyor. Lakin siz Pınar"ın başına doğru adım atarsanız o size dönemin fikir, edebiyat ikliminden önemli şeyler bahşedecektir. Birileri derginin bibliyoğrafyasını çıkarmalı ki o zaman nelerin gözden kaçtığını görülsün. Öylese Pınar"ı kütüphanelerden veya yakınlarımızda bulunan Mücadeleci ağabeylerden ısrarla soralım.


Kâmil Büyüker



Kaynak:
www.dunyabizim.com

Dergilerde yılın son sayıları

Putperestlik, özünde siyasi, iktisadi veya dinî fetişler üreten baskı ve sapmaların bir sonucudur. Bu ifadeyi kapaktan veren NİDA dergisi, konuyla ilgili olarak özel bir bölüm ayırmış. Bu bölümde “Putçuluğun Modern Tezahürleri”, “Evrensel Bir Sapma Olarak Put ve Putçuluk”, “Put Üreten Bir Varlık Olarak İnsanoğlu”, “Antik ve Modern Putçuluklar”, “Putlaştıran İnsan”, “Put, Putçuluk ve Putlar”, “Çok Şirindir Putlar”, “Çağdaş Putçuluk”, “Putlar, Putçuluk ve Gelenekçiler” başlıklı yazıları sırasıyla M. Kürşat Atalar, Celaleddin Vatandaş, Mehmet Yaşar Soyalan, İbrahim Sarmış, Vejdi Bilgin, Osman Eskicioğlu, Mehmed Durmuş, Adil Akkoyunlu, Nihal İlimen kaleme almışlar. Dosyayla ilgili olarak Ümit Aktaş’la yapılan mülakat da ayrı bir önem taşıyor.

Ümit Aktaş’ın verdiği cevaplardan bir iktibas: “Putperestlik bugün daha karmaşık ve soyut biçimlerde vücut buluyor. O nedenle de anlaşılması kadar, önlenmesi de daha güç. Sözgelimi Türkiye’deki bir yığın insan, hayatta olmalarını ve varlıklarını bir kurtarıcıya borçlu olduklarını düşünerek her fırsatta bu kurtarıcı önünde dinsel bir huşu ile tazimde bulunmaktadırlar. Pozitivist bir laikliğin maskesi altında, gerçekte dünyanın en zavallı zihniyetlerinden biri siyasi tahakkümünü sürdürmekte. Ama bu, elbetteki Müslüman halkın buna yatkın olmasıyla da alakalı bir tutumdur.” (Malatya’da yayınlanan Nida’ya şu yollarla ulaşmanız mümkün: 0422 321 21 87 / nida_dergisi@hotmail.com)

“Ülkemizin bütün çiçeklerine bir damla yağmur olmak için…” Hasan Ahmet Gökçe bu başlığı atmış. Zira YAĞMUR dergisinin 10. Yılı idrak ediliyor. Sayı: 40. Peki neler var 40. Sayıda? İşte birkaçı: “Peygamberimiz (S.A.S) ve Söz” başlıklı yazının ikinci bölümü, “Lebrîz… Ata Yâdigârı”, “Az Gittik Uz Gittik: Evliya Çelebi’nin Romanı”, “Necip Fazıl’ın Mistik Aynası: Visal”, “Aynaların Eşeğinde Bir Şair: Âsaf Hâlet Çelebi”, “Ali Şîr Nevâî’nin Dinî-Tasavvufî Eserleri” “Şahsiyetli Bir Entelektüel: Babanzâde Ahmet Naim”, “Ali Ünal ile Mülakat”…

Yağmur’da Mehmet Erdoğan, Mehmet Doğan, A. Bahşi, Fuzûlî, Ketencizâde Rüştü, Hasan Ejderha (Bu şairimizin “Hasta Anneler Ülkesi”ne özellikle dikkat!), Bestami Yazgan, Ömer Faruk Şehsuvar, Sümeyye Kocaman, Muhammed Adnan Kızıloğlu, Ali Osman Kurun, Hatice Eğilmez Kaya, Hasan Çağlayan şiirleriyle; Mustafa Oğuz, M. Said Türkoğlu, Gülbahar Reçber, Nihat Dağlı, Mehmet Ersoy, Sebahattin Yenilmez, Ahmet Erdem Sözeri, Selami Gün, Recep Şükrü Güngör, İrfan Oral farklı türdeki anlatılarıyla okunmayı bekliyorlar. Bu arada, dergiyle birlikte Yağmur’un ilk 37 sayısının bulunduğu bir CD de sunulmaktadır. (İletişim bilgileri: 0 216 444 0 361/ info@yagmurdergisi.com.tr)

“Siyah Yüze Beyaz Maske”… UMRAN dergisi 172. sayısının kapağına ABD Başkanlık seçimlerini çıkarmış ve bunu çeşitli yazılarla işlemiş: Murat Sofuoğlu’nun “Obama X”i bunlardan ilki. Bu uzun değerlendirmeyi Abdurrahman Babacan, Akif Emre ve Ferhat Kentel’in katılımıyla oluşturulmuş “Açık Oturum” izliyor. Fukuyama’dan yapılan “Amerika AŞ’nin Çöküşü mü?” başlıklı tercüme, bu bölümün son metni.

Umran’ın “Kültür Sanat” sayfaları da ilgi çekici çalışmaları taşıyor: Asım Öz imzalı “Dücane Cündioğlu’nun Atölyesi Ya da Âkif Hakkında Söylenemeyenler” ve “Yahya Kemal’in Vefatının 50. Yılında Beşir Ayvazoğlu ile Söyleşi”, Mustafa Miyasoğlu’nun “Mehmet Âkif ve Safahat’ı Okumak”… (Umran: 0212 640 01 22/ umran@umrandergisi.com)

AZ Edebiyat dergisi. 2. Sayısına Berat Demirci ile başlamış. “Ad Koymak Üzerine” iyi bir başlangıç. Sonrası da güzel: İsmail Karakurt “Şiirin Günlük Hayatı Evirmesi”ni yazmış ki, şiirin insanı dirilteceğine dair hoşça bir yazı. Ata Erad imzalı yazı da ilginç ve çekici: “Hafız Şirazi ve Aşk”. Az Edebiyat’ta böyle giderse her sayıda “büyük” bir “söyleşi” yayınlanacak. Elimizdeki bu sayıda Lale Müldür konuşuyor. Tabii sorular ve cevaplar arasında bazı tuhaf ve oldukça faydalı manzaralar çıkmıyor değil karşımıza. Mesela son soru ve cevap şöyle: “Dinler Arası diyalog konusunda düşünceleriniz nedir?” “Çok önem arz eden bir konu bu. Kesinlikle dinler arası diyalog çağımızın aradığı şey. Özellikle ben İslam ve Hıristiyanlık, hatta İslam ve Budizm, tasavvuf ve Budizm arasında benzerlikler, yakınlıklar üzerinde durulması gerektiğine inanıyorum. Ama o sonradan, bu önceden gibi veya o saptırılmış bu asıl gibi önyargılı yaklaşımlarla değil.” Bu, evet bu, bir grup şair yazar ile ilgili olarak yıllardır somut olarak izah etmek istediğim bir durumun dört dörtlük örneği, tam bu… (Az Edebiyat için: 0 506 582 95 94 / azedebiyat@gmail.com)

Şiirlerle başlıyor BİR NOKTA… Alpaslan Durmuş, Özcan Ünlü, Fatih Kınalı… Mustafa Özçelik’in “Taşra Notları” sonra. Bahattin Karakoç’u anlatmış, “İncelikler Şairi” diyerek. Bedran Yoldaş’ın “Çare dilenmek” hikayesini okuyor, inceliyorum; bir çıkmazlık içinde bitiyor hikaye… İbrahim Yarış’ın hikayesi de Bedran’ınkiyle konu bakımından benziyor: Hastalık ve hastane işleri…

Sayfalar arasında gezinirken Müştehir Karakaya’nın şiiriyle karşılaşıyorum: “bir kadın yol bilmiyorsa denizden başka/titrese cennet olur titremese cehennem”. Böyle başlayan şiir şöyle bitiyor: “titremeden verdiği ruhtan bedeni çıksa/cehennemimi versin, üstü kalsın cennetim”. Dergide Nurettin Durman’ın “Beylerbeyi’ne Uğrayan Şairler-Yazarlar” serisi sürüyor. (İşte Bir Nokta’nın iletişim kaynakları: 0 216 324 36 05 / arslanmurat@turk.net)

Başka dergiler de var elimde yazılacak… Kültür, İktibas gibi… Sonraki yazılarımda değinmeye çalışacağımı belirteyim…

Cevat Akkanat

Kaynak:
Millî Gazete
25.12.2008

"Değirmen" dergisinde “Postmodernizm” dosyası

Hasbihal

Doping mi, bereket mi (ya da “Barack” mı deseydik boş ver bırak) yoksa neden olmasın mı? Postmodernizm tam bir yazı patlaması yarattı. Söyleyecek ne kadar da sözümüz varmış? Doğrusu sevindik. Her bir değerli yazıyı dikkatle okuduk. Seçim yapmak zor. Hepsi güzel. O yüzden kapak konusuna ağırlık vermek zorunda kaldık.

Evet, süreç böyle bir şeydir. Yani sizi zorlar. O yüzden inandım ki Postmodernite sadece bir söylem değildir. En azından uyandırdığı ilgilerden dolayı bunu söyleyebiliriz. Postmodernite acaba bu büyük ilgiyi neye borçludur? Bunun sebepleri saymakla bitmez. Ama bir faktör var ki patolojik derecede öne çıkıyor. Batıyı kendi kavramlarıyla vurmayı seviyoruz.

Entelektüelimiz batıya olan hıncını deşarzlamayı yeni bir dil üzerinden başarmayı bildi. Hangi dil mi? Batının daha yıllar önce cesaretle kendine saldırdığı dil üzerinden. O yüzden itiraf edeyim ki kabul etmek zor olsa da batı hala bizim çok ilerimizde. Çünkü muhalif bir dil bulamıyoruz. Batının virüsleri üzerinden sistemine olanca kudretimizle saldırıyoruz. Haklıyız belki. Canımız yanmıştır elbet. Ama bak sen de artık kendini beğenmiyorsun demek üzerinden bir meşruluk buluyoruz. Tabiî ki bu dili de küçümsediğim yok. Çünkü alternatiflerimiz maalesef bu dilin bile çok gerisinde. O zaman belki bu dili kendi kısırdöngülerimize de yönelterek yeniden nasıl derinlikli bir alternatif üreteceğiz sorusuna cevap bulmalıyız. Buna ihtiyaç var mı bilmem ama bu öfkenin sağduyulu bir zemini bulması bundan başkasıyla makulleşmez sanıyoruz. Yani bir iyi bir kötü haberden bahsettik. Kötü haberi iyi haberin harcı yapmak mümkün olduğu gibi iyi haberi kötü haberin mezesi yapmak da kendi elimizde. Değirmen sülalesi olarak keyifli okumalar diliyoruz.

Gelecek sayımız için değerli yazarlarımızın güzide yazılarını sabırsızlıkla bekliyoruz. Ancak makalelerde şekil kriterlerine uyulması uyarısını yapma ihtiyacı duymamayı umuyoruz. Bununla birlikte her bir yazının tahsisinin daha dikkatli yapıldıktan sonra bize ulaştırılmasını özellikle belirtmek istiyoruz. Ayrıca daha önce yayınlanmış eserlerinizi bize göndermemenizi önemli rica ediyoruz.

Rüstem Budak

Bu sayının kapak dosyasına;
Postmodernizmin Tarihsel Gelişimi Ya Da İşaret Taşları / Sıtkı Karadeniz,
Evvel Zaman İçinde / Sebahattin Karakoç,
Batı’nın Yeni Omurgasız İdeolojisi: Postmodernizm / Hasan Coşkun,
Post-Modernizm Eleştirisi / İlyas Sucu,
Postmodernizm / Haldun Günay,
‘Medeniyetsiz’m Ve Modernizm / Murat Demirci,
Modernitenin Şamanları Ya Da Antikitenin Ruhu / Eyüp Yıldırım,
Bir Modernizm Eleştirisi Olarak Postmodernite Ve Türkiye’ye Yansımaları / Yusuf Yavuzyılmaz,
Postmodernizm’e Yeni Bir Bakış / İsmail Avcı,
Michel Foucault’un İktidar Anlayışı / Zekeriya Menak,
Vezir Narin / Hüseyin Yılmaz,
Postmodern Aşk / Hamza Kaya,
Globalköy’de Postmodern Lagalugalar / Said Coşar
değerli çalışmaları ile katkıda bulundular.

Şiirleri İle
Beyanname / Mustafa Celep,
Kitab-ı Cem’in Şiironi Uyanışı / Mehmet Doğan,
-Gitmekle Düet- / Ömür Öter,
İki Dost / Özer Burgaz,
Seni Öldüm Durmadan / Kemalettin Bal,
Çiğit / Nef-İ Pedri,
Geyikli Çeşmeler / Mahmut Yavuz,
Utangaç / Yalçın Behçet Yeymek,
Cevahir Hsnky / Tufan Cumhur,
Sensizliğe Sitem(Dir) / Mukaddes Kılınç,
Yıldızlara Bakarken / Nida Merç,
Mihrican / Mehmet Özdemir
aramızdalar.

Bu Sayıda Makaleleri İle
Tasavvurun Ölümü / Rüstem Budak,
İmge Ve Yabancılaşma / Ali Öztürk,
Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın Çanakkale Zaferi Algısı Ve “Önsözü” Şiiri / Mustafa Duran,
İslam Mimarisi – 3 / Minare / İsa Cıda,
Bir Medeniyet Projesi Olarak Feta–5 / “Edeb”İn Neresindeyiz? / Menderes Daşkıran,
Şevki Işıklı’nın Ölecek Zaman Yok:21. Yüzyıl Sorunları Kitabı Üzerine / Halis Ekmekçi
Kimsecikler Aldırmıyor Ölüme / Selim Gündüzalp
“Harnâme’yi Eski Türk Edebiyatı’ndan Okumak / Aydın Kırman
araştırma- düşünce yazılarını sizlerin istifadesine sunuyorlar.

Tütüncü hikâyesiyle Murat Taş bizleri Anadolu’ya götürüyor.

Yeni açılımlarla yolumuza devam ediyoruz. Bu çerçevede kurduğumuz Değirmen Yayınları’nı kurduk. İlk eser olarak değerli felsefeci Prof. Dr. H. Mustafa Açıköz’ün yazmış olduğu “Felsefi Sadalar” eserini yayımlamış bulunuyoruz. Düşünce ufkumuza önemli katkılar sağlayacak eseri herkese tavsiye ediyoruz.

Yeni düşünce ufuklarını yol alacağınızı umduğumuz bir sayı hazırladık. 6. yılımıza girmek üzere olduğumuz bugünlerde bu serüvende, duygu, düşünce ve tecrübelerini bizlerle paylaşan dostlara teşekkür ediyoruz. Yeni yılda abone olan herkese Değirmen Yayınları’nın ilk eseri olan Prof. Dr. H. Mustafa Açıköz’ün yazdığı “Felsefi Sadalar” isimli eseri hediye edilecektir.


İrtibat:
0505 647 03 25
e- mail: degirmendergi@gmail.com
web: www.degirmendergi.com

"Yeni Dünya" dergisinde Mehmet Âkif

Yeni Dünya Dergisi son sayısını Mehmet Akif Ersoy'a ayırdı. Usta yazarların Akif'i anlattığı derginin Yayın yönetmeni Mahmut Bıyıklı'nın giriş yazısı şöyle:

Kasım 1873’te Fatih’te yaşadığı ülkenin manevi çehresini güzelleştirecek bir çocuk dünyaya geliyordu. Babası Fatih Medresesi müderrislerinden Tahir Efendi, annesi ise Emine Şerife Hanım. Emir Buhari Mahalle mektebi, Fatih idadisi, Fatih Merkez Rüştiyesi ve Baytar mektebi Âkif’in resmi eğitim çerçevesini teşkil ediyor. Ama bunun yanında ona rahatlıkla üzerindeki Rabbani istidatları keşfederek ve muhteşem rehberinden gözünü hiç ayırmayarak edeb, tazim ve azimetle “kendini yetiştiren adam” adam diyebiliriz.

Mehmet Âkif denilince belki en önce bahis konusu edilmesi gereken onun, Tanzimat sonrası gelişen yeni şiir anlayışının en büyük şairlerinden biri olduğunun neden üzeri örtüldüğü ve çarpıtıldığıdır. Mehmet Âkif, meşrutiyet döneminin en büyük şairlerinden biridir; hamasi, destanvârî şiirimizin zirvesidir. İslâm ve Batı hakkındaki derin bilgisi, kanaatleri, azmi, itidali ile her cenahtan ve her nesilden insanın muhabbet ve hayranlığını kazanmış; şiiri şahsiyetini şahsiyeti şiirini yansıtan ve tamamlayan bir müstesna isimdir.

Yeni yetişen bir neslin Mehmet Âkif’i hakiki hüviyetiyle tanıyamaması, onun sanat ve şahsiyetinin sağlam çizgilerini bilmemesi büyük bir eksikliktir. Türk şiirinin bu dâhiyane mert ve mümin sîmâsını hakkıyla tanımak, şiirimizin ve düşünce tarihimizin aydınlık ve ahlâkî geleceği açısından bir zaruret arzetmektedir.

Her büyük şahsiyetin çağına verdiği bir karşılık ve çağından aldığı bir aks-i sadâ vardır. Mehmet Âkif, çağında anlaşılmış, sevilmiş sayılmış ve takib olunmuş bir şairdir. Ne öncesinde ne sonrasında cemiyet meselelerini onun kadar tutarlı ve bütünlük içinde işleyebilen bir şaire rastlıyoruz. Üslûbundaki incelik ve o ferasetli sadelik, ancak, kalbinin dili olmadığı için bîzâr olan, şiiri hayatın kendisi olarak kavrayan, ihlâsın bu en muhkem kalesine nasib olmuştur.

Fakat Mehmet Âkif’in hayat safhalarındaki hüsran bundan sonraya rastlamaktadır. Millî mücadele sonrasında Cumhuriyetin ilanıyla birlikte şiirin siyasetle kol kola girdiği dönemdeki uzlaşmaz sükûtu, iki niyetli rejim muhiblerini ziyadesiyle ürkütmüştür. Bu ahlâk tanımayan marazî vehim, Millî Mücadeleye bil-fiil katılmış, hayatın hakikatini yüreğinin samimiyetiyle mezc ederek şiir hâlinde eritmiş bu yüce ruhlu insanı, Millî Mücadeleye katılmadığı gibi böyle bir mücadelenin imkân dâhilinde olabileceğine bile ihtimal vermemiş manda-himayeci çift yürekli bir avuç zevâtın hedef tahtası hâline getirmiştir. Ve nihayetinde Türk tarihini, Türk şiirini, 1923’ten başlatma sevdasında düşmüş, redd-i miras etmiş bir zihniyetin, tutarsız, bilgisiz ve haksız çığlıkları, bu gönlü hüzünler kulübesine dönen ince ruhlu asil adamı gönüllü bir sürgüne sevk etmiştir.

Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince,
Günler şu heyûlâyı da er geç silecektir.
Rahmetle anılmak, ebediyet budur amma;
Sessiz yaşadım; kim, beni, nereden bilecektir...

diyecek tevazuyu hayat edinmiş bir asil ruhun, mukaddes dinini örnek yaşayışıyla taçlandıran, Ahlak ve karakter abidesini imkanlarımız ölçüsünde sınırlı bir dosyayla anıyoruz. Rabbimiz milletimize nice Akif şahsiyetli nesiller nasib etsin efendim. Selam, saygı, muhabbetle…

İrtibat:
www.yenidunyadergisi.com

Dergiler

Yeni yayınları her zaman izleme fırsatını bulabildiğimi söyleyemem. Benim, kendime göre bir okuma programım var. Bunun üstesinden gelmeye çaba gösteriyorum, fakat onu bile başarabildiğimi iddia edemem. Şu anda masamın üzerinde okunmak üzere bekleyen (okumaktan umudumu kesip rafa kaldırdıklarım dışında) 50 dolayında kitap beni bekliyor. Elimi uzattığım her kitabın da birincil öncelikte olduğunu görüyorum.

Bu kitapların, yayınların arasında özellikle önemsediklerim var. Bazılarının üstüne yazmak, görüşlerimi paylaşıma açmak istiyorum. Ancak bu hevesimi gerçekleştirmek hiç de kolay olmuyor.

Aylık siyaset, ekonomi, toplum dergisi Anlayış içinde bulunduğumuz Aralık ayı itibariyle 67. sayısını idrak etti. Mustafa Özel'in genel yayın yönetmenliğinde çıkan dergi her sayısında, güncel siyasanın arka planına nüfuz etmek isteyen, aydınlatıcı, fikri zenginleştirici bir yazı kadrosuyla yayınını sürdürüyor. Bu sayının kapağı "Cumhuriyet Halkı Paylaşamıyor" sloganına yer veriyor. Bu sloganın açılımı sadedinde Taha Akyol'la yapılmış bir söyleşi var. Mustafa Özel "Krize Karşı Kanaat Ekonomisi" başlıklı yazısında küresel krizi değerlendirirken: "İçinde şeytan olmayan bir iktisat kitabı, hatta herhangi bir 'hayat bilgisi' kitabı yazmak mümkün değil. Ona uyup yasak meyveyi tattığımız günden beri kıtlık paradigması ile yaşamaya mahkûmuz. Yani Allah bize ne kadar nimet bahşederse etsin, gözümüz doymaz! Ekonomi bu doymazlığın bilimsel ifadesidir." Diyor. Dergi ilgiyle okunabilecek başka yazılarla da zenginleştirilmiş. (Derginin irtibat telefonu: 0212 5207400).

Değinmek istediğim öteki dergi Rıhle… Üç aylık ilim, kültür, medeniyet dergisi… Dr. Ebubekir Sifil'in yönetiminde çıkıyor. İlk sayısında (Nisan-Haziran 2008) belirtilen: "Hiçbir basitliğe, seviyesizliğe prim vermeksizin, bize yakışan edep, vakar ve ciddiyet içinde marufun yanında yer alıp, münker kapsamındaki kavram ve tutumlarla ilmî/fikrî zeminde mücadele etmek en temel ilkemiz olacaktır." kararlılığı ile yola çıkıyor. Alanında temayüz etmiş imzalara yer veriyor. İlk sayısındaki soruşturmaya Prof. Dr. Orhan Çeker, Prof. Dr. Cevat Akşit, Selman en-Nedvî, Prof. Dr. Tahsin Görgün, Prof. Dr. Ekrem Buğra Ekinci, İsmail Çetin'den cevaplar alınmış. Ebubekir Sifil'in İtikat Fıkıh ilişkisi başlığını taşıyan yazısı da keza bu ilk sayıda yer alıyor. Derginin Temmuz-Eylül 2008 tarihini taşıyan ikinci sayısında, sünneti dikkate almadan Kuran anlaşılıp hayata aktarılabilir mi konusu soruşturmaya açılıyor. Ebubekir Sifil bu sayıda "Modern Müslümanın Zihin Durumu Ve Sünnet Algısı"nı irdeliyor. Ekim-Aralık üçüncü sayının dosya konusu ise "bilincimize musallat olan çağdaş virüs modernizm" çeşitli veçheleriyle inceleniyor. (Derginin irtibat telefonu: 0212 5315030).

Bana gönderilen, izlediğim başka dergiler de var: Gerçek Hayat (haftalık), Genç Birikim, Umran, Yeni Dünya, Mostar, Altınoluk, Eski Yeni (üç aylık), Semerkand ve daha başkaları… Her biri kendi alanında üzerinde durmayı hak ediyor. Hepsi emek ürünü…

Burada andıklarımın tümü genel kültür, siyaset, fikir dergileri… Edebiyat dergilerini bunların arasında zikretmiyorum.

Edebiyat alanında olduğu gibi düşünsel alanda da Türkiye'de dergiler kılavuz olma işlevini görüyor. Dergiler, aktüel fikir ve siyasanın arka yapısını izlemek, ona nüfuz etmek isteyenlerin uğrak adreslerinden başlıcasını oluşturuyor.

Bu ülkede aylık okumaları verimlendirmenin bir yolu da dergi sayfalarından geçer…

Rasim Özdenören

Kaynak:
"Yeni Şafak" gazetesi
19 Aralık 2008

"Tasfiye" dergisi

Edebiyat Düşünce Dergisi Tasfiye’nin Aralık – Ocak 2008/09 tarihli 18. sayısı çıktı.

Tasfiye'nin bu sayısında Asım Öz, Guantanamo tutsaklarının yazdığı şiirler üzerinden "Bir Protesto Biçimi Olarak Şiir" başlıklı yazısında şiirin direnmenin dili oluşunu işliyor.

Emrah Tekin, "Başkan Bey Bir Daha Dönmeyecek" başlıklı hikâyesinde ideallerini siyaset sahnesine taşıyamayan yeni politikacıların trajedilerini anlatıyor.

Tasfiye'nin bu sayısı sinema yazıları bakımından oldukça zengin. Mustafa Kıyak "Filmlerde Taliban Gerçeği" başlıklı yazısında dört film üzerinden Taliban'a bakışı değerlendirirken Süleyman Ceran, "Spielberg'in 'Kartal Göz'ü" adlı yazısında teknolojiyle kuşatılıp gözlem altına alınan insanlığı irdeliyor.

Ahmet Örs, Ahmed Günbay Yıdız'ın son romanı "Kiralık Hayaller" üzerinden yazarı ve edebiyat anlayışını eleştirirken Enes Malikoğlu "Sağcı Bir Şiire Doğru (mu?)" başlıklı yazısında İslami çevrelerdeki şiirin rotasını sorguluyor.

Neşe Gürer'in "Çocukların Âhı", Emine Şimşek'in "Bahara Son Nüsha", Habil Sağlam'ın "Günlük" isimli anlatıları derginin diğer yazıları. Dergi sayfalarında bir de "Daimi Darbeci Erke Neo Kon" ile yapılmış röportaj var.

18. sayının şairleri ise "İsra" şiiriyle Sinan Ceran, "Baskın" şiiriyle Bünyamin Doğruer, ve "Korkak Matador" şiiriyle Habil Sağlam.

İrtibat:
www.tasfiyedergisi.com
tasfiyedergisi@gmail.com
0505 259 07 15

"Yankı" dergisi

-SON GELİNCE HER ŞEY GİDER-

Gecelerimizi verdik, yorulduk, uykusuz kaldık ama yılmadık ve candan sevdik. Hak verildi halimize, esirgenmedi yazmak yine ve yeniden. Doldurduk yine sayfalarımızı. İkinci sayımızda genç şairlerimizle şiirimizin nabzını tuttuk. Güzel şiirler düştü elimize. Verdikçe çoğalacağımızı bilerek sunduk sayfalara. Bu sayının son sözü diyerek açtığımız kapak ile şiirimiz hakkında kısa değinilerle okuyucuya sesleniyoruz. Üçüncü sayımızda şiir eleştirisi, dergi, kitap, film, şair tanıtımları yapılacaktır. Yayımlanmasını istediğiniz çalışmalarınızı mail adresimizden bize ulaştırabilirsiniz.

İçindekiler:
Abdulkadir AKDEMİR Vesaire
Rüstem BUDAK Okur Musunuz, Bakar Mısınız?
Öktem TEPE Suni Eklem
Serkan ALTUNTAŞ Kendini Saklamanın Psikolojisi
Halil İ. POLAT Gönülsüz Ölüm
Cüneyt EŞBERK Aşkın Örtündüğü Kıyamet
Abdulkadir AKDEMİR TROYA Aldanışı/Efsaneyi Yeniden Anlatmak
Özge UZUN Aşktan Özge
Ahmed Hamza Şahinbey Karar Duruşması
Adil MAVİŞ 4D Denklemi
Ahmed H. Şahinbey GEÇERKEN
Nurullah GENÇ GİDERİM
Maruf MİR Tek Adım

Bizi tanıyabileceğiniz, hakkımızda bilgi sahibi olabileceğiniz adreslerimiz:
yankiedebiyat@hotmail.com
a.k.kadir@hotmail.com
www.yazarlariz.com

Abdulkadir Akdemir

Yazısız İkindiler

-"İkindiyazıları"nın Anısına

“Dünya güneşle aydınlattığı topraklarında her insana aynı türküyü fısıldar.

Aynı maviyi sunar, aynı kuşların kanatlarını, aynı masum çocukların bakışlarını.”

Eskiden İkindiyazıları vardı ve İkindiyazılarıyla ikindilerimiz yazıyla geçerdi. Her ayın ilk günlerinde sarı sayfalarda kalbimizi bulur ve sımsıkı sarılırdık ona. Nedim Ali bekaya uçmadan İkindiyazıları uçtu ne yazık ki! Oysa o şarkı öyle bitmemeliydi.

“Orda bir köy var uzakta
Gitmesek de görmesek de
O köy bizim köyümüzdür.”
türküsünü koro halinde söyleten bir dergiydi İkindiyazıları.

Birçok şair ve yazarı aynı yöne, Andırın"a baktıran ve oradan yükselen sesi dinlettiren bir dergiydi İkindiyazıları.

Bir yürek misafiriydi her ay masamıza konuveren. Dosttan dosta bir mektuptu. Şiirdi, denemeydi, öyküydü, gezi yazısıydı... Bir yürekti. Bence adam gibi dergiydi.

10 yılı aşkın bu türküyü söyledi durdu İkindiyazıları.

Bu türkü bilmem kim tarafından berbat bir sesle ve çok hazin bir şekilde bitirilmemeliydi; ama bitti. Nedim Ali (M. Ali Zengin) buna niye izin verdi diye ara sıra düşünürüm. “Bu türkü çok uzadı, bir yerde kopmalı” diye mi düşündü acaba?

Neticede İkindiyazıları bir miras gibi duruyor orada yığınla imzayı gün yüzüne çıkarmış bir dergi olarak.

Akademisyenlerimiz, İkindiyazılarını fark edip araştırma alan sahasına alırlar diye ümit ediyorum. Kim bilir belki başlamıştır da haberdar değilimdir diye ümidim bile var.

İkindiyazıları, nice yetkin sanat ürününe yer verdi sayfalarında. Bu ürünlerden birçoğu kitaplaştı daha sonra ama kitaplara girmeyen çalışmaların daha fazla olduğu düşüncesindeyim. İkindiyazıları şiirleri, İkindiyazıları öyküleri, İkindiyazıları denemeleri... gibi antoloji çalışmaları yapılmalı. İkindiyazılarını seven, okuyan, yeşerten, büyüten her sanatçının bir görevidir bu.

Bunları söylerken hemen akla Mavera, Edebiyat gibi dergiler gelebilir. Onlar için de aynı çalışmalar yapılsın.

Geçtiğimiz yıllarda İbrahim Tenekeci Dergâh yazılarıyla ilgili bu tür çalışmalara imza attı ve ortaya iki güzel kitap çıktı: Dergâh Şiirleri, Dergâh Yazıları.

Birçok şair ve yazarın gönül bağıyla bağlı olduğu İkindiyazılarının, orada ses verenler için ayrıcalıklı bir yerinin olduğunu düşünüyorum.

Bir yayınevimiz çıksın, bu işe talip olsun, hazırlayacak birileri elbette çıkacaktır.

Yanılıyor muyum sayın bayım Mevlana İdris Zengin ve H. Salih Zengin?


Mustafa Oğuz

Kaynak:
http://www.dunyabizim.com

"Yolcu" dergisi

"YAKLAŞIYOR YAKLAŞMAKTA OLAN"

SÖZÜN EN GÜZELİYLE BAŞLAMAK

Bismillah her sözün başıdır. Biz dahi başlarken onunla başlarız. İnanırız ki kalemimizden damlayan her sözün/sözcüğün üzerimizde hakkı vardır. Akıp giden zaman, varolagelen tarih ve coğrafyalar üzerindeki tekmil toplumların devinimi “söz” le anlam kazandı. Duyuşlarımız ve düşünüşlerimiz kendini “söz”ün enlem ve boylamına göre yeniden biçimlendirdi. “Söz”ün dokunduğu her yeryüzü parçası bir medeniyet perspektifi kazanarak geleceğe miras kelimeler bıraktı. İnsanlar bu kelimelerle inşa ettikleri cümleleri kurgulayarak kendi tanımlarını ortaya koydular. Ve bu tanımlar medeniyetlerinin yapıtaşlarını oluşturdu.

“Söz” başlangıcından beri iki ana karakter taşıyordu; biri açık, berrak, devingen bir yürüyüşe sahipken diğeri fısıltılı ve renksiz halde ilerliyor, önce yüzleştiği şeylerin rengini alıyor daha sonra onlara kendi rengini katıyordu. Çoğu zaman albenili ve çekici olan bu ikincisi oldu. Çünkü birinci söz muhatabını kendi gerçekleriyle yüzleştirir ve doğru olana yönlendirirken diğeri bulanık, tanımsız ve ayartıcı bir nitelik taşır. Wittgenstein, “Söz” ün bir yaşama biçimine işaret ettiğini ve sözcüklerin yaşam ırmağında anlamlarının olduğunu, belirtir. Ve ekler, dil olguların ve bütün olarak da gerçeğin resmidir. Böyledir, kimin dilini kullanıyorsanız, onun bakış açılarıyla dünyayı anlıyorsunuz ve yaşama katılıyorsunuz demektir.

İnsan yaratıldığında meleklerin şaşkınlığını hatırlayın. “Ey yaratıcımız” diyorlardı, “Biz sana her dem şükür halindeyken, sen, duruşunda isyan bulunan bir varlık mı yarattın? Demişlerdi. Ve insana kelimeleri, kelimelerle hakikatin bilgisine ulaşmayı öğretti Yaratıcısı. İnsanın bütün varlıkların üzerinde bir konumda yükselişe geçmesi böyle başladı. İnsan “sözün tamamını dinleyip en güzeline uymayı” yaşamının merkezine koyduğunda yeryüzü dengesinin efendisi olarak; dahası ‘varlıkların en şereflisi’ olarak kabul gördü ve kendini yükseltti. Ama ne zaman ki ‘ kendine verilenlerin üstün bir güç tarafından değil de, kibrine evrilecek nefsinin süreği ’ olduğu vehmine kapıldı; ‘aşağılık bir nesne’ den başka bir şey kalmadı geriye.

İnsanın yeryüzündeki duruşundaki ahenk, yürüyüşünün başlangıcında ‘verilmiş bir söz’ üzere olmasıyla kaimdir. İnsanın ile Yaratıcısı arasında bu ahitleşme dünya serüvenin başlangıcıydı. İnsanı yok iken var, bilmez iken bilir, anlamsızken anlamlı kılan bir ‘söz’ üstünde kuruldu her şey. Oysa insan kendisine verilmiş söz ile, kelimelerle, bilgiyle kendini merkeze aldığında bir başka açıdan kendine tapmaya başladığında, diğer bir ifade ile kendini varoluşun merkezine koyduğunda özgürlüğünü kaybetti. Varlıkların efendisi konumuna Yaratıcısının tasdiki ile yükselirken, varlıkların en aşağılığı konumuna kendini ilah yerine koyarak, ilahlar üreterek, ilahlar alıp ilahlar satarak yuvarlandı. Ne kadar vehmi ve hırsı varsa o kadar ilahı piyasaya sürdü ve bu piyasa ilahlarına itibar edilmesi ve bu ilahların kutsaması için elinden gelen her türlü şeytani yöntemi denemeye başladı. Bugün yeryüzünün her tarafında olan bundan başka bir şey değil.

Bismillah her sözün başıdır. Ve dahi onunla devam ederiz. Cümlelerimiz ve kelimelerimiz anlam dünyamızın dışavurumlarıdır. Tanımlarımızı giydirdiğimiz zihinsel faaliyetler, bakış açılarımızın rengini ortaya koyar. Medeniyet perspektifimiz, geleceğe dönük kurgularımız ve duruşumuz ‘söz’ ün hayatta karşılık bulması, hayatla birlikte hareket etmesi ve hayata istikamet vermesi ile kaimdir. İnsana verilen emanet, yeryüzünde kurulması istenen dengenin doğru ve sürekli bir çaba ile sürdürülmesi gerektiğine işaret etmektedir. Bu da arındırılmış bilginin, diri tutulması gereken bilincin ve berrak bir eylemliliğin ifadesidir.

MEDENİYET EKSENİ

"Bütün medeniyetler çöktü. Sadece çöküşleri farklı şekillerde oldu; Doğu'nun çöküşü pasifken, Batı'nınki aktif oldu. Çöküş'te Doğu'nun hatası düşünmeyi terk etmesidir; Batı'nın hatası ise çok ve yanlış düşünmesidir. Doğu doğrular üzerinde uyuyor, Batı ise yanlışlar üzerinde yaşıyor." diyor Seyyit Hüseyin Nasr. Bir sömürgeci tasavvuru olarak ortaya çıkan oryantalizm'in belki de en önemli fonksiyonu doğu dünyasının düşünme alanlarındaki boşluğu kendi tanımlarıyla doldurmasıdır. Çünkü özellikle 17. yüzyılın sonundan itibaren hikmetin bilgisini ve arayışını terk etmesi, toplumsal dinamikleri sağlayacak kutsal referansları dondurması (içtihad kapısını kapatması gibi), yönetsel açıdan dönüştürülebilir egemenlik anlayışını yalnızca askeri alana sıkıştırması özellikle ait olduğumuz Müslüman dünyayı üzerine doğru gelen sömürgeci dalgasına karşı savunmasız bıraktı. 18.yüzyıldan itibaren gelişen yeni batılı bakış, doğuyu, kendisinin çoktan geçtiği emekleme döneminde sayar ve ötekileştirdiği bu dünyayı adam edilmesi, terbiye edilmesi ve yönlendirilmesi gereken bir unsur olarak görür. Batılıya göre henüz akılbaliğ olmamış doğu kendi başına bırakılamayacak kadar yavan bir konumdadır. Bu yüzden doğunun kullanacağı her türlü entrüman, doğuluların zihinsel seviyelerine göre yeniden tasarlanmalı ve kullanıma sunulmalıdır. Bugünün dünyasına söz söyleyebilecek ehliyette görülmeyen Müslüman dünya, batılı kafanın öznesi olduğu bir yaşam hattında karantinada tutulmalıdır. Ünlü oryantalist Bernard Lewis'in deyimiyle, "İslam dünyasının haşmetli günleri geride kalmış"tır ve artık biz doğuluların "medeniyet adına sunacakları bir şeyimiz yok" tur. Bu bakış açısıyla egzotik, romantik ve acınası halinin ötesinde başka bir işleve sahip olmayan bir Müslümanın her türlü gereksiminin karşılanmasında başvuracağı tek bir üst makam bulunmaktadır o da Batıdır. Bu ötekileştirme vurgusu, öteki kabul edilenin aşağılanması ve bu aşağılanışın medyatik unsurlarla dünyaya servis edilmesi, üstün bir uygarlık tarafından dizayn edilmeye çalışılan yeryüzü cennetine yönelebilecek tehdidin 'ipliğinin pazara çıkarılması'dır adeta. Dünya sömürge sistemini yeniden kurgulama yoluna giden Amerika Birleşik Devletleri'nin 'yeni dünya düzeni' ya da 'büyük Ortadoğu projesi' adı altında sürdürdüğü çalışmalar aynı zamanda rüştünü ispat edememiş gözüyle bakılan toplumların ıslah ve medenileştirme projesidir. Bu bağlamda modernizm oryantalist zihinde doğunun 'işaretlenme' aracıdır. Ekonomik sistem olarak kapitalizm, düşünsel açıdan liberalizm, yönetsel olarak da demokrasi insanlığın (elbetteki batının) geldiği son muhteşem noktadır ve bunun ilerisi yoktur. Bu sunulan çerçeveye uzaklık ya da yakınlık kadar diğer toplumsal yapılar ilgi görür ve muhatap alınır. Özellikle Müslüman dünya yukarıdaki sistematiğin henüz başlarında sayıldığı için her türlü 'ehlileştirme' operasyonuna muhatap olmak durumundadır. Üstünde yaşadığı, çevresinde bulunan zenginliklere sahip olduğu halde onları rantabl olarak kullanma derecesine gelemediği için istenilen düzeye gelene kadar bu zenginlikler batılı eller tarafından kontrol altında tutulmalıdır. Batının 'arındırılmış akıl uygarlığı' elbette ki söylemine uygun olarak bir yeryüzü cenneti yaratmanın ve bu cennetin efendisi olarak hüküm sürmenin peşindedir. Makinalaşmış bir öngörüyle eşyaya ve tabiata bakan bir zihnin matematiksel komutlarla yönlendirdiği devasa bir düzenden söz edilebilir.
Yukarıdaki vurguları neden yapma ya da hatırlatma gereği duyduk;
Ortadoğu tanımından başlayarak bu adlandırmaların batı zihninin bir ürünü olduğunu bilmek gerekiyor. Tarihi çeşitli bölümlemelere ayırarak, kendine göre bir çağ tasarımı ortaya koyan batı, bu çağları kendi tarihi serüvenine göre adlandırırken, tarih yapıcı olarak kendini tarihin merdivenlerini tırmanırken bastığı basamakları diğer milletler olarak görmektedir. (İşin hazin yanı ise içinde Türkiye'nin de bulunduğu bir çok ülkenin okullarındaki duvarları bu tür izahlar içeren tarih şeritleriyle kaplıdır). Bunu oryantalist uygulamaların öteki saydığı milletlerin içine düşürdüğü vehimler olarak da görebiliriz. Merkezinde aşağılık kompleksi olan vehimler. Batı, Müslüman toplumlara adam edilmesi gereken toplumlar nazarıyla bakarken, Müslümanların tarihlerine, medeniyetlerine ve duruşlarına olan ilgisizliği ve itibarsızlığı ihanet noktasındadır ne yazık ki. Kapımıza kadar dayanan sıcaklığın/ateşin Türk, Kürt, Arap, Şii ya da Sunni demeden hepimizi yakacağının farkına varamayacak kadar körleşmiş bir ihanet. Sömürgenlerin taktığı ayrıştırıcı/ etnik gözlüklerle birbirimize baktığımızda kaybettiğimiz kardeşlik, onur ve vefa olacaktır. Biz doğulular, biz aydınlığın çocukları, biz Müslümanlar çökmüş bir medeniyetin çocukları, bilmeliyiz ki çöken bir medeniyet doğrularıyla çökmüştür ve o doğrular her zaman elimizden, yüreğimizden tutmayı bekliyor. Ve dua edelim ki sapmış bir topluluk haline evrilmeyelim bu günkü batı gibi. Çünkü yoktur kurtuluşu sapmış bir zihnin kendi kaosunda boğulmaktan başka.

SÖZÜ YÜKSELTMENİN VAKTİ

Hangi zaman diliminde insanlık bu denli ve sürekli “kirlilik” ten bahis açtı? İnsan, “ egosu”nu merkeze aldığı ve bunu ideoloji haline getirdiğinden beri kendi cehennemini hazırladı. Dokunduğu her ne varsa kirlendi.. Bütün kavramlar “ kullanıma elverişli” ve “ sağmal” hale getirildi. İnsan türünün başına gelebilecek felaketlerden biri oldu modern travma. Tanrı’ yı göklere hapseden bir ilah anlayışı, yeryüzünde, çıkarın ve benciliğin şotalarını inşa etti. Ve “ beyaz adam” yani batılı kafa, kendi türü içerisinde eşitler arasında birinci tahtına oturdu. Dünya, onun yaşam standartlarına hizmet etmesi için yeniden dizayn edildi. Bütün dini, ahlaki ve vicdani değerler bu, “beyaz kafa”nın tanımladığı çerçevede kendine yaşam alanı bulabilirdi. Gücün ve servetin her türlü değerden üstün ya da insana ait tüm kutsal değerleri dönüştürebilecek yegane unsur olduğunu bu mantalitenin “ bilimsel ve çağcıl” çıkarımlarından öğrendik. Kendinde Tanrı’ nın işlevlerini yeryüzünde yürütebilecek dehada gören bir zihin, elbette dokunulmaz ve itaat edilmesi gereken bir makamı işaret ediyordu. Dünya denen eni sonu belli bir mekan, bu kibir ve gurur şövalyelerinin kanlı elleriyle yeniden biçimlendirildiğinde, önümüze kan ve kir yumağından oluşan ağır bir bedel bıraktı. “ Beyaz kafa” nın kendine cennet yaratma hazzını, ağızları sulanarak izleyen diğer halklar, kendileri için de bir oyun alanı ayrıldığını görünce batıya şükür secdelerinde bulundular. Artık onların da önlerine atılmış bir kemik parçası duruyordu; Modernleşme! Kim daha önce ve “esaslı” köleleşecek arzusuyla birbirlerini parçalamaya başladılar. Duruşlarını ve vakarlarını koruyan tüm değerlerden bir an önce sıyrılıp oyunun içine girebilmek için “ kişiliksizleşmelerine” çağcıl maskeler buldular. Şimdi Global köyün kavalcısı, müsvedde haline getirdiği “ ikinci sınıfları” ilahlığını onaylamaya çağırıyor. Dünün vahşi sömürgenleri, geliştirdikleri “milenyum çağına uygun” tezgahlarda “ az gelişmiş ya da gelişmekte olan” deneklerini test ediyor. Standartlara uygun olmayanlar veya bu gidişe itiraz edenlere karşı “ bozguncu- şer odağı” yaftasıyla “topyekün savaş” çığırtkanlığı yapılıyor.

Ülkemiz, yaşanan bilinç kırılmalarını hızlı ve iştahlı biçimde içselleştirilmesi bakımından tam bir labaratuar. Bulunduğu bölgede öncü. Diğer halklara örnek gösterilen ve kişiliksizleştirilmenin her tür ve yöntemini uygulama yönünde bir standart. Sıradan bir “dünya insanı” olma yolunda katledilen değerlerin başında haksızlığa karşı adaletten yana duruşumuzu törpülemek, başta gelen ödev. Bunun için içimizde biriken öfkeyi sahte “hümanizma” nın kollarında sterilize etmekle başladılar. Çevremizde olup bitenlere, yanı başımızdaki -ister bireysel ister toplumsal olsun- yıkımlara duyarsız birer menfaat düşkününden başka bir karakter bırakmamak önemli olan. Öfke ve adaletten yalıtılmış insan, kutsalını koruyacak, kutsalıyla yücelecek ya da kutsalını kuşanacak yapı taşlarını parçalamış insandır. Böylesine bir onursuzlaştırma ve “değerler”i yüzeyselleştirme operasyonu tarihin hiçbir diliminde bu kadar geniş uygulama alanı bulamadı.

Şimdi “söz”ü yükseltmenin zamanı. Beyaz kafanın etrafımıza ördüğü duvarlara karşı sözün muhkem kalesini inşa etmek vakti. “ İnsan kalmak” dahası varlıkların en şereflisi makamını korumak şimdi “söz” e düşüyor. Satılmış ya da kiralık kalemlerden dökülen albenili zehirlere bakmayın. Onlar sadece soysuzlaşmanın ehramına taş taşımaktan başka ne yapabilir ki? Yeryüzünde duyan, gören ve akleden ve mutlaka kalbiyle akleden herkes, bu insan soyuna karşı girişilmiş hain saldırıya karşı en kavi cümlelerine sarılmalı. Sözle gelen öfke, adaletin, özgürlüğün ve erdemli toplumun kapısını açacak mihenk taşıdır.

Ferhat Kalender


İrtibat:
http://www.yolcudergisi.com
0 362 432 50 61
yolcudergisi@gmail.com
yolcudergisi@hotmail.com
Hançerli Mahallesi Abbasağa Sokak NO: 13 İlkadım/ SAMSUN

"Kitap-lık" dergisi

Yaşar Kemal’de Ölüm
Sayı: 122
Aralık 2008

Geçtiğimiz ay Cumhurbaşkanlığı Kültür Sanat Büyük Ödülü verilen Yaşar Kemal onuruna PEN Türkiye Merkezi de 14 Kasım akşamı bir “şükran buluşması” düzenledi. Bilindiği gibi, 12 Eylül döneminde kapanan PEN Türkiye Merkezi 1989’da Yaşar Kemal’in başkanlığında hayata döndürülmüştü... Şükran armağanını (çam yeşili bir tüy kalem) PEN Türkiye Başkanı Tarık Günersel ile Uluslararası PEN Genel Sekreteri Eugene Schoulgin birlikte sundular.
12 Kasım akşamı açılan ve 13 Aralık’a kadar sürecek olan “Gemi Elli Yıldır Sessiz” başlıklı Yahya Kemal sergisinin de bulunduğu Yapı Kredi Kültür Merkezi Sermet Çifter Salonu’ndaki toplantının açış konuşmasında Tarık Günersel, “Shakespeare için İngilizce, Yaşar Kemal için de Türkçe öğrenmeğe değer” dedi. Levent Yılmaz, Yaşar Kemal’in yapıtlarına bakılırsa özünde büyük bir şair olduğunun görüleceğini belirtti. Önceki PEN başkanlarından Alpay Kabacalı devletin Yaşar Kemal’e yaklaşımını dönem dönem değerlendirdi. Nedim Gürsel, yeni çıkan Yaşar Kemal kitabını sundu ve anılarını paylaştı. Güven Turan, Yaşar Kemal’in bir romancı olmanın ötesinde, çağımızın nadir mitos yaratıcılarından biri olduğunu söyledi. Clare Brandebur feminist tavrına dikkat çekti, en önemli sözleri kadınlara söylettiğini belirtti. Karşılaştırmalı Edebiyat profesörü Barry Tharaud, ABD’de yirmi yıl boyunca öğrencilerinin en çok ilgi duyduğu yazarın Yaşar Kemal olduğunu açıkladı. Eugene Schoulgin ise dünyadaki 16.000 PEN üyesi adına tebrik ve teşekkürlerini sundu. Yaşar Kemal ise esprili konuşmasında yazmakta olduğu romana ara verdiğini çünkü acı duyarken insanlarda sevinç uyandıracak tarzda yazamayacağını söyledi.
Bu sayıda dosya yerine iki yazıyla Yaşar Kemal’i selamlıyoruz.
Geçen ay edebiyat yayıncılığına Yeditepe gibi bir markayı kazıyan Hüsamettin Bozok aramızdan ayrıldı. Yapı Kredi Sermet Çifter Kütüphanesi’ndeki Yeditepe Arşivi araştırmacılar için büyük bir hazineyi barındırıyor. Hüsamettin Bozok ve Yeditepe’sini, bu arşivi en iyi bilenlerden biri olan Sevengül Sönmez’in bir yazısıyla anıyoruz.
Yeni yıla girerken yeni dosya konularını da belirliyoruz.

Hepsini paylaşmak dileğiyle.

Murat Yalçın

İçindekiler:

RÜZGÂR GÜLÜ

Ahmet Tetik, Mehmet Can Doğan, Feyza Zaim, Turgut Yüksel, Sevengül Sönmez

ŞİİR

Nihat Ziyalan - Yakışıklıdır Babam

Güngör Tekçe - Sessizlik

Hulki Aktunç - Tanrı ile Tarih ya da Sönmemiş Dizeler

Sina Akyol - Telaş Şiiri

Oya Uysal - Ada

Necmi Zekâ - laubali sorgulama yüzde on civarı gerçeklerin

Ömer Aksay - Bozuk Aksanla Korkakça

Çiğdem Sezer - Kırılan Çiçek Dürbünü

Ali Ayçil - Dar Avlu

Arif Erguvan - Kelebekler Valley

ÖYKÜ

Adnan Binyazar - Sonsuzluk Tramvayı

Yiğit Bener - Sürgün Dönüşü

Ethem Baran - Bir Kuru Hayal

DENEME

Emin Özdemir - Yüzler ve Sözcükler

Mine Söğüt - Hikâye anlatıcılarına ne oldu?

Âlim Kahraman - Bizim Semtin Kargası

Hande Koçak - Karanlık Düş: Thomas

DOSYA
YAŞAR KEMAL’DE ÖLÜM

Müslüm Yücel - Yaşar Kemal’in Dünyasında Ölüm ve İntihar

Necmi Selamet - Yaşar Kemal ve Sözcükler

BABİL KULESİ

Hulki Aktunç - Bir İmge Büyücüsü: Gonca Özmen’den Belki Sessiz

Necip Tosun - Öyküde Ritmik Yapının Biçimlenişi

Mukadder Özgeç - Gecenin Öteki Yüzü’nde Küçük Kız ve Aynalar

F. Meltem Gürle - Ulysses’ten Tutunamayanlar’a Öznel Anlatının Snırları

Makbule Aras - Masumiyet Müzesi’ne Doğudan Bakmak

Melike Koçak - Son dönemlerin meşhur sorusu: Masumiyet Müzesi’ni kaç günde bitirdin?

Orhan Kahyaoğlu - Doğu’da Zuhur Eden Yeni Bir Modern Şiir