'Dergâh' dergisinin 277. sayısı

Dergâh dergisinin 24. cildin yayımına başlandı. 

Esra Nur Küçük, Evliya Çelik, İbrahim Yolalan, Ali Ayçil, Serdar Arslan, Mehmet Baş, Büşra Dilek, İsa Karaaslan ve Mustafa Kadir Atasoy bu sayının şairleri.

Yakup Öztürk ile Murat Kutlu ‘derkenar’ sütunlarında yazdı.

Ali Işık ve Gülbahar Reçber hikâyeleriyle bu sayımıza katkıda bulundu.

Sezai Coşkun haklı bir ilgiyle karşılanan Nazan Bekiroğlu’nun “Nar Ağacı” romanı hakkında düşüncelerini kaleme aldı.

Bu sayının ‘orta sayfa sohbeti’ni Doç. Dr. Fatih M. Şeker ile yaptık. Şeker özellikle “Türklerin İslâm Tasavvuru” üzerinde çalışıyor. Konuşma yazarın yetkin görüşleri ile okurları aydınlatıyor.

Kamil Yıldız hikâyede anlatıcı anlam ilişkilerini Nahit Sırrı Örik’in hikâyeleri bağlamında değerlendiriyor. Hikâyeyi meslek edinenler mutlaka okumalı.

Mehmet Narlı, Işık Yanar’ın “Taşra Şairi” adlı son romanını tartışıyor.

Nesrin Aydın, Sait Faik’in “Şehri Unutan Adam” hikâyesi üzerine bir tahlil denemesi yaptı.

'Dergâh' dergisi 267. sayısında

Mayıs 2012

Yavuz Altınışık, Mehmet Narlı, Mehmet Baş, Fatma Şengil Süzer, Muhammed Mücahit Yılmaz, Ayşegül Genç, Serdar Arslan, Fatma Esti ve Duygu Küçüker bu sayının şairleri. Atakan Yavuz ve Zeynep Yörük ‘derkenar’ sütunlarında yazdı. Melek Paşalı ile Mustafa Başpınar hikâyeleriyle bu sayımıza katkıda bulundu. Ömer Yalçınova edebiyatın bugünü üzerine dikkate değer bir yazı yazdı. Bilal Kemikli Mevlana’nın oğlu Sultan Veled’in yetiştiği muhiti anlatıyor. Bu sayının ‘orta sayfa sohbeti’ni Yavuz Altınışık hazırladı. İlk romanını çıkaran Selman Bayer ile konuştu. Bayer bürokrasiyi merkeze alan bu ilk romanında belli bir olgunluğa ulaşmış. Ondan çok daha iyi eserler bekliyoruz. Hasan Öztürk Mehmet Rauf’un “Genç Kız Kalbi” adlı çok bilinmeyen bir romanını irdeliyor. İdiris Demirel “Türklük meseleleri” üzerine ilginç bir makale yazdı. Mustafa Kadir Atasoy’un yazısı “kültür-politik” konusunda.

265. 'Dergâh'

Mart 2012

Süleyman Unutmaz, Abdulhâlik Aker, Hakan Özçelik, Selçuk Küpçük, Serdar Arslan, İbrahim Yolalan, Mustafa Ayyıldız ve Kübra Nur Duran bu sayının şairleri. Suavi Kemal Yazgıç, Atilla Mülayim, Vecdi Demir ‘derkenar’ sütunlarında yazdı. Bu sayının tek hikâyesi Duygu Küçüker’in. Yavuz Altınışık, Selman Bayer’in Okur Kitaplığı tarafından yayınlanan ilk romanı “Kendi İçine Düşenler Ansiklopedisi” üzerine yazdı. Mehmet Kahraman, her kitabı dikkat çeken hikâyeci Abdullah Harmancı’nın son eserini tanıtıyor. Nihal Yıldırım, ülkemiz edebiyat öğrenimine üniversite düzeyinde bir hoca olarak büyük katkı sağlayan Prof. Dr. İnci Enginün için çıkarılan “hatıra kitabı”nı ele aldı. Bu sayının “orta sayfa sohbeti”ni sosyal medyayı ilk keşfedenlerden ve uzun yıllar internet dergisi Sipesifik’i çıkaran Ertuğrul Fındık ile yaptık. Fındık geçen zaman içinde etkinliği ve yaygınlığı artan “sosyal medya”yı irdeliyor. Nazire Erbay, Cem şairi Şâhidî’nin “Leylâ vü Mecnûn”unu tanıtıyor. Emel Koşar, akademik hayatının neredeyse bütününü Rıza Tevfik üzerinde yoğunlaştıran Prof. Dr. Abdullah Uçman’ın aynı konudaki son kitabını ele aldı. Hasan Yüksel, Prof. Dr. Adnan Erzi’yi anlatıyor. Öner Buçukçu, Nuri Bilge Ceylan’ın son filmi “Bir Zamanlar Anadolu’da” üzerine güzel bir eleştiri kaleme aldı. Fatma Çolak Asan, Dino Buzzati’nin hikâyeleri üzerine yazdı.

Dergâh dergisi, 263

Bir derginin yaşı nasıl hesaplanır?

Dergiler, genellikle aylık periyotlarla yayımlanır. İki aylık ve mevsimlik çıkanlar da var. Çok istisna olmakla beraber senelik çıkanlara da rastlamak mümkün. Her dergi, yeni sayısında eski sayısından farklı şeyler söylemeye, kendini yenilemeye çalışır. Her sayısında, yayımlandığı dönemin canlı ve taze seslerini, fikirlerini sayfalarına taşıma derdindedir. Taze fikir ve ürünleri duyma ve duyurma misyonunu taşıyan dergilerin yaşını ifade ederken bir yılı temel almak sanırım dergiye haksızlık olur. Bu durumda yapılacak en doğru ve mantıklı şey derginin her sayısını, bir yaş olarak kabul etmektir.

263 yaşında bir dergi

1990 yılından beri Mustafa Kutlu yönetiminde yayımlanan Dergâh Dergisi bu ay itibariyle 263. sayısıyla okurunun karşısına çıktı. 1990 sonrası süreçte özellikle şiiri dönemlere ayırırken 10 yıllık zaman dilimleri üzerinden tanımlamalar yapılmakta. Bu anlamda yapılacak bir değerlendirmede 90 sonrası şiirin seyrini izlemek için Dergâh Dergisi, bizlere çok büyük imkânlar sağlıyor. Edebiyatta kabul görmüş, şuan kitapları yayımlanan, dergileri çıkan çoğu isim Dergâh Dergisi’nin edebiyatımıza hediyesidir.

Bir edebiyat dergisi niçin çıkar?

Edebiyat dergilerinin çıkış amaçlarını, misyonları ve iddialarıyla açıklamak sanırım daha doğru tespitlere ulaşmamızı sağlar. Bazı dergiler, poetik buluşlarını görünür kılıp ispat için; bazıları bir ihtiyaca cevap olduklarını düşündükleri için, bazıları var olan edebiyat dergilerinden farklı olmak iddiasıyla yayıma başlar. Tabi bu nedenler çoğaltılabilir.

Dergâh niçin çıktı? Hâlâ Niçin çıkıyor?

Dergâh Dergisi’nin niçin çıktığını çıkış sebepleri üzerinden değil de yaklaşık 22 yıldır yayımda olmasının edebiyatımızdaki sonuçları üzerinden değerlendirmek sanırım daha doğru olacaktır. Bu anlamda Dergâh Dergisi, en geniş ifadeyle edebiyatımıza yeni sanatçılar, eleştirmenler, topluma yeni düşünürler kazandırmak için çıkmıştır. Muhteva açısından kendini sürekli yenilemiş, şekilde ise isminin anlamıyla örtüşen biçimde, kararlı bir üslup sergilemiştir. Bu süreçte merkezde duran, okul halini alan ve sürekli gençleşen bir dergi görüntüsü çizmiştir.

Dergâh, bu 22 yıllık süreçte hangi amaçlarla çıktıysa bugün de aynı amaçlarla çıkmaktadır. 263 sayıdır, edebiyatımıza tazelik getiren Dergâh Dergisi’nin son sayısındaki gençlik vurgusu, edebiyat ve sanatımıza yeni bir kuşak hazırladığının göstergesidir.

Serdar Arslan