'Mahalle Mektebi' hayat edebiyat dergisinin 4.sayısı çıktı

Mart-Nisan 2012

183. 'Hece'

Mart 2012

EDEBİYAT GÜNDEMİ
Hüseyin Su/Tartışmanın Boyutları 3
Ercan Y. Yılmaz/Memur Sinema ve New York’ta Beş Minare 7
Darın Seker/Ömirhan Abdimanov’la Aytmatov Üzerine Söyleşi:... 9
İbrahim Koca/Edebiyat Eylemi ve Nuri Pakdil Sempozyumu 11
Murat Erol/Sabahattin Ali’yi Öldürmek 13

TAKİP MESAFESİ
Hayriye Ünal /Modern Şiire Dair Can Alıcı Noktalar 15
Erhan Altan /İç Güveyinden Flörtöz Birlikteliklere 21
Johnny Panik 22

Hasan Aycın/Çizgi 24
Hüseyin Atlansoy/Gizli Ölmek 25
Ömer Aksay/Hatâ Secdesi 26
Mustafa Muharrem/Pasajda Melek 28
Kenan Çağan/Kemik ve Ayraç 30
Mustafa Köneçoğlu/Sen Hâlâ Oradasın? 32
Mustafa Uçurum/Mahcubuz Mütemadiyen 33
Şenol Korkut/Ayrı Düşmek 35
Sümeyye Betül Karakaya/Varagele 36
Türker Özşekerli/Aşker 40
Ayşe Sevim/Gam 41
Mehmet Solak/Hiç 42
Atilla Mülayim/Tarihin Sonu 44
Şehriyar/Düşmüşüm Ayağına 46
Mustafa Zeki Çıraklı/Anlatıbilim Yazıları"E N’olmuş Yani": Anlatılabilirlik 48
Ali K. Metin/Devriye 52
Lütfi Bergen/Namık Kemal’in ‘Medeniyet’ Makalesi 62
Emrah Adaklı/Âsım ve Halûk Modellerindeki Tip Analizi 65
Muhsin Mete/Zürih-Viyana-Kişinev Seyahat Notları- I 68

DOSYA
YAZARLAR VE YAZI MEKÂNLARI
Ali Galip Yener/"Mekânın Poetikası" Bağlamında Yazar ve Evi 79
Rasim Özdenören /Benim Yazı Mekânlarım 85
Selim İleri/Yazı Masası Notları 90
Hüseyin Su/Yazar ve Yazı Mekânları 93
Necati Mert/Yazarın Mekânı 100
Cemal Şakar/Mekanda Okumak, Mekanda Yazmak 103
Celâl Fedai/Soraydım Ben de Sarı Çiçeğe: "Annen Baban var mıdır?" 107
Cemil Kavukçu/Yazmanın Mekânı 111
Hatice Bildirici/Kadının "Kendine Ait Bir Oda"sı 113
Mustafa Şerif Onaran/Çalışma Odası 117
Merve Koçak Kurt/Mekân-Sız(ı)larımız 121
Âlime Kurt/Ütü Masası 124

Alper Gürkan/Müslüman Düşüncesinde Unutulmuş Bir Perspektif... 126
Veikko Polameri/Japon Estetiğinde Feminen Gelenek 134
M. Fatih Kutan/Yahya Kurtkaya ile Şiir Üzerine Konuşma:... 142
Celâl Fedai/Ne ‘Zar’ Ne ‘Heyhat’; Yaşasın Endişe! 150

KİTAPLIK
Mustafa Köneçoğlu/Kör 155
Ali Emre/Ömrümün Kısa Günü 157
İbrahim Koca/İslam’ın İkinci Mesajı 159

67.yürüyüşünde 'Yolcu' : "Başkaldırmıyorsa nedir ki söz?"

YOLDAKİLER:

*ferhat kalender *bülent sönmez *mustafa karaosmanoğlu *erdal kurgan *müştehir karakaya *emre şimşek *dursu nali sazkaya *m .akif şahin *rabia gelincik *eyyüp akyüz *mustafa atalay *seher ortaöner *rıza kemal g. *ferhat özbadem *sulhi ceylan *bilal can *nebiye arı *faik öcal *mahir müjde *hikmet kızıl *a. vahap dağkılıç *fahri eyhan *özgür puya *selami ay *sami demir *nurullah yardımcı *ahmet şevki şakalar *hares yalçi *muhammet çelik *sıddık akbayır *banu özbek *baran aydın *tarık sezai karatepe *bünyamin doğruer *rabia görmüş *hamza çelenk

MECMUANIN ORTA YERİ: BİLAL CAN TARİHÇİ DOÇ. DR. AHMET ŞİMŞEK’İ KONUŞTURDU:

“Objektivizmintarihyazımında işlediği pek söylenemez. Bu durum genelde zannedildiği gibi “tarihçilerin pespaye tutumlarından dolayı” değildir. Evet, tarihi kötü yazanlar, işini gerektiği titizlikte yapmayanlar her zaman var oldu. Mesleğine ve mesleğinin biricik hedefi “hakikat”e bigâne kalanlar, belli merkezlerin güdümünde yazanlar da öyle. “

FERHAT KALENDER SEYİR DEFTERİ’NDE YAZDI:

“Ulus devlet denilen mekanizmanın çok önemli bir işlevi var. Kendine talip olanı hızlı bir biçimde kendine benzetir. Yani hiçbir değeri olduğu gibi kabul etmez. Sisteminin çarkında öğüttüğü ve nemalandığı ne varsa posasını çıkardıktan sonra anlamsızlaştırır. Bunun için kullandığı en önemli enstrümansa ideolojilerdir. Soğuk savaş dönemi lokal ideoloji olan Kemalizm’in akıbeti son örnek değildir. Şu an yaşanan örnek bizi daha çok ilgilendiriyor. Kendilerini muhafazakâr olarak konumlandıran ‘Emevi tipi’ yapılanmaya daha da dikkat kesilmek gerekiyor. Bir başka boyutta faşizme evrilen bu muhafazakarlaşma süreci, tabiatı itibariyle seküler (din dışı) bir organizmayı, her türlü musibetiyle formda değiştirip, içerikte bu organizmaya kulluğu öngörür. Bu durumun en kötü çıktısı bilincin ve zulme karşı duruşun körleştirilmesidir.”

SIDDIK AKBAYIR ‘BEJAN MATUR’U DENEDİ:

“Hayatı, bir yola çıkma halidir. Yolların arkadaşlığına tutkundur. Ruhu sürekli bir yola çeker ve ilk fırsatta gider. Durabilmenin bir yetenek ve kendisinin de bu yetenekten yoksun olduğunu düşünür. Çocukken atlasları çok sever. Dünya haritasını neredeyse ezbere bilir. Haritadaki nehir, dağ ve göl adları ilgisini çeker. Kafasının içinde dünya haritası yeniden oluşur sanki. Ve kendi yollarını yaratır. Her yolculuğa bavulunu toplayarak ‘belki kalırım, dönmem’ diyerek çıkar bu güne kadar. Ve her defasında Türkçeyi özler. Londra'da 6 ay yaşar ve dilin ne kadar canlı bir şey olduğunu anlar. Dilin kokusunu duyar. Çünkü, yazan kişinin ülkesi dilidir. O kişi kendisini dilin içinden, sözcüklerle var eder.”

MUHAMMED ÇELİK ‘İLHAMİ ÇİÇEK ŞİİRİ ÜZERİNE’ YAZDI:

“ve dünya bir oyun ve eğlencedir. dalarak, ciddiye alarak, ötesini ve görünmeyeni görerek daha iyi kavranabilmektedir. şair yürümektedir. belki de kaybolmak ve kaybolduğuna sevinmektir gerçek yürüyüş. uzun bir sessizliktir yürüyüş. yaşamak, varoluş sürecinde sergilediğimiz bir oyunsa, insan bunun oyuncusudur. zaman akıp giden bir şarkı ve oyunca bir düştür. bir nehir boyunca (çünkü “uzun bir nehirdir satranç”) ve oyunca yaşamak, derinden nefes alıp vermek, işte belki de sahici bilgelik budur.”

Diriliş Okumaları - 8

Diriliş Okumaları'nda bu hafta ‎''Çıkış Yolu-III-Kutlu Millet Gerçeği (Dört Meydan Konuşması)'' kitabı okunup değerlendirilecek.

Cümle dostları bekleriz. Selâm ve muhabbetle...

YAZSANBİR Genel Merkezi
25 Şubat 2012 Cumartesi
Saat:13.30

‎'BİR NOKTA' 121

‎"BİR NOKTA" aylık edebiyat dergisinin (Şubat 2012) 121.sayısı çıktı.


İrtibat:
0216 552 82 87
0216 324 36 05
www.istanbulbirnokta.com

'Üçüncü Mevki' edebiyat fanzini çıktı

Yıl:1, Sayı:1, Şubat 2012

'Üçüncü Mevki' edebiyat fanzininin 1.sayısı yayımlandı. Hayırlı olsun, devamlı olsun, bereketli olsun!..

İçindekiler

ŞİİR

Ertuğrul Rast / Şizoid Bulgu
Ertuğrul Rast / Felsefe
Soner Atalan / Oysa
Hasan Demirci / Sen
Murat Köstüklü / Noktalı Güvercin




ÖYKÜ

Gökçe Özder / Kayıp
Gökçe Özder / Diyetin Diyeti
Elif Şentürk / Ben?!

DENEME

Vildan Metin / İstanbul’u Yaşamak
Ertuğrul Rast / Bir Garip Masal : Doğu-Batı
Süha Murat Kahraman / Hakikat
Vuslat F. / Huzur(!) Evi
Bilge Makas / Sonsuzdan Korkmak
Bilge Makas / Yol
Emel Mirza / Saatleri Ayarlama Enstitüsü'ne Mektup
Gökçe Özder / Sessiz Raflar


Üçüncü Mevki’ye ulaşabileceğiniz yerler:

İstanbul (Beyoğlu) - Mephisto
İstanbul (Kadıköy) - Mephisto
Ankara (Kızılay) - İmge Kitabevi
Konya - Endülüs Kitap Kafe
Konya - Hüner Kitabevi - Rampalı Çarşı en alt katta

E-posta: ek727@hotmail.com

Tûtî çıktı!

Aralık-Ocak-Şubat 2012, Sayı:8

Tûtî çıktı! Bu sayının merhumu Suphi Taşhan. O bir kayıp şair. Ölümünden elli yıl sonra ilk kitabı çıktığı için biraz heyecanlı. Onu biraz tanıyın istedik. Hayali Kafe’de bir sohbetimiz oldu kendisiyle. Evet. Yalnızlık dolu şu koca dünyada, kurmacayla gerçeğin alabildiğine birbirine karıştığı bir sayıyla daha işte karşınızdayız. Biz 11. sayı diyoruz ama resmi rakamlar 8’i gösteriyor. Biz daha çok okumaya ve yazmaya devam ediyoruz.

İşte bu sayının (dergimizi okumadan) içinde ne var ne yok (tarzı haber yapsınlar) paragrafı:

(takdim ya da) itirazları Ehet Seli devam ettiriyor. Editör öldü, yaşasın yeni editör! Kurgu röportaj da ona kalmış böylece. Uzun-renkli bir röportaj ve heyecanlı bir merhum şair sizi bekliyor. Şiirleriyle Erdal Çakır (Mezopotamya I-II-III), Mehmet Selim Özban (Bir Deli Ellerini Arar), Mehmet Aycı (Uçku), Berat Bıyıklı (Limansız), Cihat Buçak (Yön ve Ayna), İbrahim Gürses (Sevdalinka), Babür Turna (Zamanın Sürmesi II); hikâyeleriyle Emrah Tunç (Teşettüt Devresi ve Birkaç Küçük Mesele) , Onur Aydın (Kelime Düğümlenmesi), Fatih Mutlu (Eşsiz Dans), Okan Cem Çırakoğlu (Cennet Bahçesi), Emre Ergin (Son Savaş), Emrah Aydoğdu (Düşlem); kısa anlatısıyla Feyza Korkmaz Sağlam (Başım) var. Tûtî, iyi şiir ve hikâye yayımlamaya devam ediyor, yıllıkları hazırlayanlar görmese de olur. Emrah Tunç, Amaçsız Yazıları’nı; Hakan Bilge Sinema’da film eleştirilerini yaza dursun, Tiyatro’da Tadashi Suzuki var. Memet Baydur’un Çin Kelebeği oyununu bu sayıya almadan edemedik. Emrah Tunç’tan uzun bir Tanpınar biyografisi: Yıllar’ca Tanpınar. Rıfkı Dingin, Dipnot’ta küçük bir anlaşmazlığı yazdı. Çeviri Dosyası’nda Michael Frayn’in Kopenhag oyununun üçüncüsünü Bora Boşna sunarken; Emre Ergin, Ann Beattie’nin bir hikâyesini, Kar’ı çeviriyor. Kitap Tezgahı’nda Deniz Depe, Sinek Isırıkları’nın Müellifi’ni eleştirirken; Yasemin Köksal, Atlas’ı anlatıyor. Alıntılar’da Ehet Seli’nin on dergiden seçtiği dizeler, Haber’de edebiyat dünyasından Deniz Depe’nin derlediği güncel olaylar var. Son iki sayfamızı (resmi) 2. yılın dizinine ayırdık.

Sonra bitiyor işte. Kitap gibi dergi. Kapağı da güzel. Kitapçılarda da var. Herkes alabilsin diye fiyatı da 4 lira.Ulaşamayıp haber edenlere de gönderiyoruz. Ama işte kapakta Suphi Taşhan yazıyor. Popüler ve yaşayan şair-yazarlarla röportaj falan yapmadığımız için almaz şimdi kimse. Memet Baydur sayısı da bu yüzden rağbet görmemişti. Ama hiç pişman olmadık. Yine böyle şeyler yapacağız. Alıp okuyabilirsiniz, bizim için bir sakıncası yok.

Biz: EDEBİYAT MAĞDURLARI. Siz kimsiniz kuzum?

'Diriliş' dergisi

1960 yılının ilkbaharında yolculuğuna başlayan “Diriliş” dergisi özgün içeriği ve dili, yetiştirdiği edipleri ile düşünce ve edebiyat tarihimize kayıt düşmüştür.

Sonraki zamanlarda çıkan dergiler, edebî-fikrî oluşumlar “Diriliş” dergisine çok şey borçludur.

Köklü mirasın farkında mıyız?

'Dil ve Edebiyat' dergisinin 38.sayısı çıktı

Şubat 2012

Dil ve Edebiyat dergisi, Şubat sayısıyla edebiyat dünyamızın zengin coğrafyasında mekik dokumaya devam ediyor. Dil ve Edebiyat; Militarist Modernleşme/Batılılaşmanın Huzursuz Dünyası, Orhan Okay ile Söyleşi, Âkif Yılı Etkinlikleri ve Âkif Hakkında Yeni Yayınlar gibi başlıkları son sayısında kapağına taşıyor.

Üzeyir İlbak tarafından kaleme alınan Militarist Modernleşme/Batılılaşmanın Huzursuz Dünyası başlıklı yazı, kültür tartışmalarının da odak kavramlarından olan “ötekileştirme zihniyetini” sorguluyor. İlbak, ötekileştirme zihniyetinin tarihî arka planına giderek gündelik hayattan edebiyat ortamına kadar geniş bir alana sirayet eden tahrip edici yaklaşımın âdeta foyasını ortaya çıkarmayı deniyor. Modernleşmenin, Fransız İhtilali’yle suni kimlikler ürettiğini ve bunların yeryüzünde farklı kültür ve medeniyetlerin iletişimini kesen fay hatlarına dönüştüğünü belirtiyor. Dil ve Edebiyat dergisinin Şubat sayısında yer alan derinlikli yazısında İlbak; farklılıkları ötekileştirici bir unsur olarak değil, değer üretici ve mevcut birikimi daha da değerli kılıcı bir katkı aracına dönüştürebilmenin imkânlarını aramayı öneriyor. Toplumu kendilerine ait “dinî, etnik, kültürel” kodlarına müdahale etmeden bir arada tutabilmenin ilham verici dilini geliştirmeye çağırıyor. Modernleşme tecrübeleri ile iki asrı aşan bir süreçte dünyanın stratejik kültürel merkezinin taşındığını düşünen İlbak, “Akdeniz medeniyeti dünya kültür mirasının ana çekirdeğidir” diyor.

Üzeyir İlbak’ın kuşatıcı makalesi yanında Dil ve Edebiyat’ın ilgi çeken sayfaları arasında Prof. Dr. Orhan Okay ile gerçekleştirilen bir söyleşi de yer alıyor. İlmî çalışma ahlakı, eleştiri kültürü ve edebiyat-musiki ilişkisi gibi konularda açıklamalarda bulunan Okay, edebiyat-musiki ilişkisi bağlamında kendisine yöneltilen soruya “Doğrusunu isterseniz günümüzün şartlarında müzik zevkini kaybettim” şeklinde cevap veriyor. Edebiyat dünyamızın duayenlerinden Orhan Okay’ın dikkat çekici açıklamaları Dil ve Edebiyat dergisinin Şubat sayısında.

Dil ve Edebiyat, son sayısında yer verdiği yazılarla 2011 Âkif Yılı’nın bir anlamda muhasebesini yapıyor. Mustafa Miyasoğlu’nun “Âkif Yılı Etkinlikleri ve Âkif Hakkında Yeni Yayınlar” yazısı bunlardan biri ve hem düzenlenen etkinlikleri hem de ortaya konan eserleri değerlendiriyor. Dosya içinde görüşleri yer alan farklı isimler, 2011 Âkif Yılı’nın arzulanan hedefe yaklaşmaktan uzak olduğu noktasında birleşiyorlar.
Dil ve Edebiyat dergisi, gerek derinlikli makaleleri ve ilgi çekici söyleşileri gerekse tartışma yaratan dosyaları ve sayfalarını açtığı hikâye, şiir ve deneme gibi edebî ürünleriyle dopdolu bir sayı ile raflardaki yerini alıyor.

Dil ve Edebiyat dergisinde yer alan bazı yazılar:
Edebiyat ve Mizah (A’dan Z’ye) / Biliriz (şiir) Atilla Maraş / Sevgililer Günü’nün Tarihçesini Ne Kadar Biliyoruz? Prof. Dr. Fuat Yöndemli / Dedemin Bahçesi Çıtırık Salih Koca / Edebiyat ve Sanatta Hilyeler Prof. Dr. Hikmet Özdemir / Şeyyâd Hamza Prof. Dr. Kemal Yavuz / Tevazuun İhtişamı Sadettin Kaplan / Kanun Metinlerindeki Dil Yanlışları / Fikri Akyüz / Soğuk ve Palto (hikâye) Üzeyir Süğümlü

Zafer Özdemir



İrtibat:
Dil ve Edebiyat Dergisi
Feshane Caddesi Nu: 3 Eyüp İstanbul
0 212 581 69 12
http://www.ded.org.tr
dilveedebiyatdergisi@gmail.com

'Yedi İklim' dergisi, Kadir Tanır özel sayısı

Şubat 2012, Sayı:263

“Dergi açısından bir sanatçı hakkında dosya hazırlamak, o sanatçıyı kendi bakış açısına konumlandırmaktır. Yedi İklim, tavır olarak bu güne kadar sahiplenmediği yazar ve sanatçılar hakkında özel dosyalar, özel sayılar düzenlemedi. Eleştiri yazıları oldu elbet, değerlendirmeler yapıldı, ancak bunlar daha çok tekil yazılar düzeyinde gerçekleşti. Kuramsal olarak böyle değil elbette ama Yedi İklim geleneği, sahiplendiğimiz, yolumuzda yoldaş olarak gördüğümüz kişiler için toplu bir çaba ortaya koymak şeklinde tecelli etti.

Bu sayıyı Kadir Tanır’a tahsis ettik. Doğrusu önce bir dosya hazırlayacağımızı varsaymıştık. Arkadaşlarımızın gayreti bu niyeti hacimli bir sayıya dönüştürdü. Gönendirici bu hacme karşın bir burukluk hissiyle takdim edebiliyoruz bu sayıyı. Nice zamandır gündemimizde olan bu çaba ne yazık ki ancak o bu dünyayı terk ettikten sonra gerçekleştirilebildi.

Ne diyelim bu da kaderin bir yüzü.

Sanatçının ölümüyle eserinin edebiyat dünyasına toplu olarak takdimi birlikte gerçekleşiyor. Bir bakıma insanın geride bıraktığı, etkisi devam eden ameline tanıklık etmek, onu sahiplenmek ödevi.

Kadir Tanır, üniversite öğretiminin dışında hep Maraş’ta yaşadı. Mesleği gereği çevreyi de gezdi, dolaştı, yakından gözlemledi. Bu deneyim bazen inanı ürpertircesine, silinmez bir bellek gibi yansıdı onun eserlerine. Sadece bulunduğu çevreyi aktarmakla yetinmedi, oradan yakın dönemin tarihine, bir bütün olarak insanlık macerasına da ilgi gösterdi. Son dönemde yazdıklarıyla kötülüğün çağdaş görünümlerini gösterdi, daha doğrusu o kötülüğün arkasındaki güçlerin portrelerini çizdi, zayıf belleklerde gizlenip kayıt dışı kalmasınlar diye.

Evet bu çaba bir bakıma Kadir Tanır için bizim tanıklığımız, fatihamızdır. Artık tamam ermiş bir verimin bir imkân olarak edebiyat dünyasına sunulması, kayda geçirilmesi.”

***

Bu sayımızın editörlüğünü İsmail Demirel üstlendi.

Dergide, Kadir Tanır öyküsü hakkında Recep Seyhan, Fatma Rana Çerçi, Yunus Emre Özsaray, Osman Koca, Recep Şükrü Güngör, Osman Alagöz ve İsmail Demirel yazdı.

Romanı hakkında Mehmet Özger, Gönül Yonar ve Emine Batar yazdı.

Bu değerlendirmelerin yanında Tanır’ı tanıyanların, başta Ali Haydar Haksal olmak üzere, Serdar Yakar ve Nuhan Nebi Çam’ın hatıra süzgeçlerinden geçirerek yazdıkları yazılar da Kadir Tanır’ı tanımak isteyen okuyucular için iyi bir fırsat olacak.

Hasan Aycın bir çizgiyle, Mustafa Cemil Efe ise üç seperatörle katıldı özel sayıya.

Kadir Tanır’dan da birçok metin var bu sayıda. Öncelikle “En Uzun Hüzün” başlıklı şiirlerinin 6–7–8 ve 9. bölümlerini yayınlıyoruz. Ki bu bölümler, hastalık dönemindeki Tanır’ın yaşadığı ruh hâlini belirgin bir şekilde ortaya koyuyor. Özel sayı için Kadir Tanır, biyografisini kendisi yazdı. Uzun ve bir o kadar güzel ve ilginç bir biyografi… Kadir Tanır bir de çok sevdiği kedileri yazdı. İnsan bu metinleri okuyunca, Tanır daha çok yazsaydı ve daha çok kitabı yayınlansaydı diye hayıflanıyor…

Tanır’la söyleşiyi Ali Haydar Haksal gerçekleştirdi.

Kadir Tanır’ın çocukları, Kemal Tanır, Merve Tanır ve Saniye Tanır Gürbak; babalarına hitap ettikleri birer mektup yazılar, duygu yüklü. Yine Saniye Tanır Gürbak’ın 11-12 yaşlarındayken babasına yazdığı muzip iki mektup da baba Kadir Tanır’ı resmeden çok güzel metinler…

Fatma Sevde Haksal, Kadir Tanır’dan İngilizceye bir öykü çevirdi.

Cahit Zarifoğlu’nun Kadir Tanır’a yazdığı mektuplar, bu sayının sürprizleri arasında yer alıyor. Yine aynı şekilde Tanır’ın Erdem Bayazıt’ı anma gününde sunduğu tebliğ de sayının bir başka güzelliği. Ali Haydar Haksal, Kadir Tanır Özel Sayısının çıkışı sürecinde Tanır’la yapılan elektronik ortamdaki iletişimleri de kayıt altına aldı.

Hastalığı döneminde hazırlanmasına karar verdiğimiz bu dosya, maalesef, Kadir Tanır’ın vefatından sonra çıkabildi. Bu özel sayını, Tanır’a rahmet dilemenin bir vesilesi olmasını diliyoruz. Allah, yazdıklarını, büyük şefaate nail olabilmesi için aracı kılsın. (Âmin)

Dergimizin bu sayısının fiyatını da 7 lira olarak belirledik. Kampanyamızı yeniden yineleyelim: Yedi İklim’e bir yıl (12 sayı) abone olan okurlarımıza, eski sayılarımızdan 24 adedi aboneliklerinin ilk ayıyla birlikte –kargo ücretini karşılamaları karşılığında- ücretsiz olarak gönderilecektir. Derginin yıllık abone bedeli 75 liradır.

Hayırlı okumalar.



İrtibat:
0 216 352 49 77
yediiklim@yahoo.com
yediiklimeditor@yahoo.com
www.yedi-iklim.com

'Akpınar' dergisinin 37.sayısı çıktı

Ocak-Şubat 2012

Müzikolog Etem Ruhi Üngör’le ilgili yazımı takdim ederken, tarifsiz duygular içinde kaldım. Böyle musikimize, musiki tarihimize eser vermiş, ömrünü Türk Musikisine vakfetmiş değerli bir insanı anmakta ne kadar geç kaldığımı düşünerek üzüldüm.

Musiki deyince her nağmesi ile beslendiğimiz bu büyük ve uçsuz bucaksız zenginliğin bilebildiğim kıyılarında dolaşırken, Türk Musikisine ruh ve can veren üstatlara ve onların eserlerine, onların lezzet ve ruh dünyasına ulaşmaya çalışan tahayyülümde; Yahya Kemal’in, talebesi Ahmet Hamdi Tanpınar’la birlikte, Itrî vadisine gittikleri günü hatırladım.

Nesilleri nesillere bağlayan, nesilleri vatan toprağına bağlayan öyle görünmez ibrişimler, ilgiler, sevgiler var ki, bu ilmekleri çözmeyi bırak, saymaya insan ömrü ve gücü yetmez demek için Edebiyat tarihimizden bir anıya, sözü Orhan Okay’a bırakmak istiyorum: “Tanpınar’ın Türk Musikisi ile ilk çarpıcı karşılaşması Konya’daki öğretmenliği sırasındadır. Bu karşılaşma kendi ifadesiyle “inkılâplardan evvel yapılan son Mevlevi âyininde olmuştur. Konya Mevlevihanesi’nin gösteri maksatlı değil, otantik ve mutat bir âyininde Mevlânâ’nın bir natı için Itrî’nin yaptığı besteyi dinleyen Ahmet Hamdi “ bu eserin delâletiyle eski musikimizin bize ait olan kapalı cennetine girmiş sayılabilirdim” der. Ancak keşfine rağmen bu cennetin kapılarının daha bir süre Tanpınar’a kapalı kalacağı anlaşılıyor.” (s:173)
“Bir gün Löbon Pastahanesi’nde otururken Yahya Kemal birden bire anlatmakta olduğu hatıralarından silkinerek, “haydi kalk, konservatuara gidelim”(Ahmet Hamdi Tanpınar’a) demiş ve onu İstanbul Belediyesi Türk Musikisi Konservatuarı’na götürmüştür. Orada eski bir gramofonun önüne çökerek yine Itrî’nin bu defa Nevâkârı’ını üst üste iki defa dinlemişlerdir…”(s:173)

Bakınız bir bestekâr ve besteleri kaç nesli birbirine, tarihe ve toprağa bağlıyor.

Baki Süha Ediboğlu anılarında, Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Itrî’yi, Zaharya’yı, Dede Efendi’yi, Hacı Arif Bey’i dinlemek için saatlerce İstanbul Radyosunun diskotek odalarında veya stüdyosunda beklediğini anlatmaktadır. Ruhumuzu ilmek ilmek dokuyan nağmeler, ne sihirli bir dünyanız var, görünmez ellerinizle hepimizi kucaklayan, bağrına basan.

Sevgili Akpınar Okuyucuları,
Yedinci yılın ilk sayısı, 37. sayıda güzel şiirler ve yazılarla sizi selamlamak bahtiyarlığına ulaştığımız için mutluyum.

Daha güzel, daha zengin sayılarda buluşmak dileğiyle.
Sağlıcakla kalın, hoşçakalın.


İsmail Özmel

ismailozmel@hotmail.com

Diriliş Okumaları - 7

Diriliş Okumaları'nda bu hafta 'Yapı Taşları ve Kaderimizin Çağrısı-2' kitabı okunup değerlendirilecek. Cümle dostları bekleriz. Selâm ve muhabbetle...

YAZSANBİR Genel Merkezi
11 Şubat 2012
Cumartesi
Saat 13.30

'Tasfiye' 37

Şubat-Mart 2012

Şiir
Ümit Aktaş, “Deniz”, 2
Nebiye Arı, “Dertleşme Makamında”, 3
Ahmet Örs, “Tarihî Otuz İki Aralık Grevi”, 4
Ünsal Ünlü, “Zaman Aşırı”, 5
Tuba Kaplan, “Üstadımız TDK’ya Göre ‘Ropdöşambr’”, 7
Baran Çaçan, “Savaşa ve Kadınlara Kavimler Göçü”, 8
Şehmuz Kurt, “Hutbenin Çürümesi”, 9
Habil Sağlam, “Beklenti”, 9

Öykü
Ahmet Örs, “Üçgen Üçgen”, 10
Görkem Evci, “Asfalt”, 11

Eleştiri, Deneme
Cemal Şakar, “Demokratik Bir Hak Olarak İslamcılık”, 24
Ümit Aktaş, “Adalet, Özgürlük ve Edebiyat”, 16
Ahmet Örs, “Allah’ın Yok mu Yazar!”, 30
Mehmet Sacit, “Saraç Hocanın Dersleri”, 60

Dosya: Italo Calvino
Italo Calvino, “Üç Kısa Öykü”, 29
William Weaver, “Italo Calvino ile Söyleşi”, 32
Ammar Kılıç, “Kente Direnen Kahraman: İşçi Marcovaldo’nun Öyküsü”, 40
Hüseyin Etil & Buket Teneke, “Calvino’nun Devrimci Coğrafyası: Kentler Atlası”, 51
Linda Badley, “Direniş Olarak Okuma: Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu Örneği”, 56
Habil Sağlam, “Modernitenin Soykütüğünü Masallarla Çıkarmak”, 37

'Berceste' dergisinin 116.sayısı

Şubat 2012

İçindekiler:

Aşk Oduna Yanmak Ya da Ahmedî’de Aşka Dair -I-/Mahmut KAPLAN

Taş Yürek Yazgısı/ Yusuf AKYÜZ

Sıklet Veren YADİGÂRLAR/ Özer ŞENÖDEYİCİ

Mektup/ İsa YAR

Aman Nazar Değmesin/ İbrahim ŞAHİN

Küçük Türkiye Tarihi’nden / Selim TUNÇBİLEK

Fındıklı Kurabiye Tarifi veya Kelime Tahlili!/ Ayşe İLKER

İkizler / Oyhan Hasan BILDIRKİ

Anadolu’dan Hurasan’a /Mustafa S. Kaçalin

Neyzen/Kubilay YILDIZ

Beyaz/ Rasim DEMİRTAŞ

Ya Resûlullah/Ahmet ŞAHİN

Ve Yelkovanı da Akrep Sokar/Kübra OKUDAN

Gizemin Bir Diğer İsmi: Kahire/Filiz KALYON

O Benim İşte/ Bekir OĞUZBAŞARAN

Yâ Mütekebbir/ Musa TEKTAŞ

Semender ile Gri Dünyanın İçinden Sızan Hüzün /Sergül VURAL

Semender Adlı Romanı İçin Tarih/ Mustafa ASLAN (Cemâlî)

Dağlar/ Cansaran KIZILTAŞ

Hiçlik Vadisi/ Vagif SULTANLI

Kâğıtlar Tutuşmaz/ Osman KOCA

Pervanenin Duası/Hatice Eğilmez KAYA

Taşlıbel Cinayeti/Osman AYTEKİN

Merhaba/İsmail Âdil ŞAHİN

Bir Yazardan İki Değerlendirme/Hüzeyme Yeşim KOÇAK

Vesselam / Mahmut YAVUZ

İmece Düşler Arefesi/ Kadir KARAMAN

İsmail Adil Şahin’in Giz Adlı Kitabı Üzerine/Mustafa İBAKORKMAZ

Irmağın Öte Yakası’na Dair/Bünyamin TETİK



İletişim:
bercestedergisi@gmail.com

'Sıcak Nal' dergisi 12. sayısında: "Nasıl Yazmamalı?"

NASIL YAZMAMALI?

Sıcak Nal, 12. sayısında “nasıl yazmayı” değil, “nasıl yazmamalı”yı sordu, Ahmet Büke, Ayfer Tunç, Murat Gülsoy, Şule Gürbüz, Jale Sancak, Semra Topal, Aslı Tohumcu, Fatih Özgüven, Melida Tüzünoğlu, Mine Söğüt, Janset Karavin ve Anita Sezgener yanıtladı. Melike Koçak da, “Ne Reçeteli, Ne Reçetesiz mi?” diye sorarak yazmak için reçetelere ihtiyaç olup olmadığını araştırdı.

İbrahim Halaçoğlu “edebiyatta çocuk istismarı”nı, Hasan Turgut “kendi kendinin terzisi” bir edebiyatçı olan Sevim Burak’ı, Kathryn Schulz “Murakami’nin büyük yapıtı”nı, Nazlı Karabıyıkoğlu “Maurois’in İklimler”ini, Taylan Acar ABD’de yaygınlaşan “İşgal Et” eylemlerini Wisconsin’deki işgal yerinden yazdı. Ceren Yartan, “devletin cinsel kıyıları”nda Aslı Zengin’le söyleşirken, “Tedirginlik iyidir” diyen Aslı Biçen’le de Sema Aslan söyleşti. Albüm, film, etkinlik ve konser takiplerinin de yer aldığı Sıcak Nal, 12. Sayısıyla kitapçılarda!..



Sıcak Nal, Sayı 12 / İçindekiler:

Nasıl Yazmamalı? /Yazarlar Soruşturması / Ahmet Büke, Ayfer Tunç, Murat Gülsoy, Şule Gürbüz, Jale Sancak, Semra Topal, Aslı Tohumcu, Fatih Özgüven, Melida Tüzünoğlu, Mine Söğüt, Janset Karavin, Anita Sezgener

Ne Reçeteli, Ne Reçetesiz mi? / Melike Koçak

Böyle Öyküler 9 / Faruk Ulay

Dinleyici – Hayatımın En Güzel Günü / Sine Ergün

Kalan ve Ortada Kalan Hakikat / Arzu Eylem

Politik Video Oyunları / Olivier Mauco (çev. Kemal Akay)

Kahkaha Çiçeği Çıkmazı Kadınları / Merve Koçak Kurt

Murakami’nin ‘Büyük Yapıt’ı / Kathryn Schulz (çev. İbrahim Halaçoğlu)

Dondurucu Soğukta Yeşeren Umutlar / Taylan Acar

Bunları Hiç Yaşamamış Olmayı Tercih Ederdim / Yaqob Tilermeni

Francesca Woodman’ın Fotoğraftaki Yaşamı / Oktay Orhun

Maurois, İklimlerde Boğulmak ve Haydar Rifat’ın Dumanlı Başı / Nazlı Karabıyıkoğlu

Lou Beach’in ‘420 Characters’ Kitabından Seçme Öyküler / Lou Beach (çev. Ilgın Yıldız)

Edebiyatta Çocuk İstismarı / İbrahim Halaçoğlu

Kendi Kendinin Terzisi Bir Edebiyat: Sevim Burak Yazıhanesi / Hasan Turgut

Devletin Cinsel Kıyılarında ( Aslı Zengin ile Söyleşi) / Ceren Yartan

Bulutlardan Pencere’ye (Yap-) Bozkırkurdu Bakışı / Ata Tuncer

Düş Günlüğü / Zaghun Kadını / Gülseli İnal

Tedirginlik İyidir! / (Aslı Biçen ile Söyleşi) / Sema Aslan

Okurlar Ne Okumuyor? / Haz. Alara Çakmakçı

Tektonik Döküntüler / Muhammet Uçan

Bendenben / Makbule Aras

Karbon Kopya: Derviş ve Labirent / Laçin Aşkıdil

Ermenistan Takip (Ararat’ın Gölgesinde) / Halil İbrahim Ünal

Albüm Takip ( Kate Bush, 50 Words For Snow) / Görkem Daşkan

Konser Takip ( Camille) / İbrahim Halaçoğlu

Albüm Takip (Dale Cooper Quartet & The Dictaphones, Métamanoir) / Ceren Yartan

Film Takip ( Tree of Life – Doğa’ya Bir Güzelleme) / Alâra Kuset

Etkinlik Takip (Sevgi Soysal Sempozyumunun Ardından) / Ayşe Güngör

Etkinlik Takip (Onlar Toplantısı) / Janset Karavin

Yazında Sınırlar Kalkmalı! (Nazlı Karabıyıkoğlu ile Söyleşi) / Anıl Altın

İletişim:
sicaknal@gmail.com

Yeni dergi: 'Karabatak'

Şubat-Mart 2012, Sayı:1


Ali Ural yönetiminde edebiyat-sanat dergisi 'Karabatak' yayın hayatına başladı.

İki ayda bir batıp çıkacak 'Karabatak'.

Hayırlı olsun, bereketli olsun!..

Edebiyat Dergileri Üzerine

Körler ve sağırların birbirini ağırladığı küçük birer çete çoğu. Bunların çetesi öyle organize olmuş bir çete ki kendileri dışında kimseye yaşama hakkı tanımayan gözlerini hırstan açamayan bir çete.

Her ay aynı şiirler aynı öyküler aynı denemelerle sadece isimleri ve yazarları değişen yazılarla saman tadı vermekten başka bir durum yok ne yazık ki ortada. Postmodernizm dediğimiz batının gayr-i meşru çocuğu bizi nasıl bu kadar etkisi altına aldı şaşırmamak mümkün değil. Özünü yitirmiş bir edebiyatla karşı karşıyayız. Ne bir manifesto ne bir poetika ne bir duruş ne bir nokta-i istinat var. Her şey bir boşluğun etrafında kararsızca dönüyor gibi yerinden göçürülmüş, şaşkın ve kararsız. Değerleri savunanların savundukları değerleri bile yozlaşmış ifadelerle savunmaları bu ne perhiz bu ne lahana demekten başka bir sözü gerektirmiyor. Edebiyatın edep olduğunu unutarak şahsi hırslarına yenik düşen bir sürü yazar ve şairin kendine yer bulmaya çalıştığı bir âleme dönmüş bu âlem.

Entelektüel olduklarını iddia eden fakat katmerli bir cahilliğin girdabında dönüp durmaktan başka bir şey yapmayan yapamayan çoğu kişi edepsiz ve cahil olduğunun farkında bile değil. Fakat sorsanız dünyanın kendi etraflarında döndüğünü söylerler.

Herhangi bir iddialı edebiyat dergisinin kapağını kaldırdığımızda karşımıza şiir diye çıkan hezeyanları okuyunca içimize çöken sisi dağıtacak bir rüzgâr yok mudur? Milletin anlamadığı bir dille ve karmakarışık anlamlarla yazılmış sayfalarca metin hangi niyetlerle yazılıyor anlamak mümkün değil.

Denize atılan bir şişe misali sahibini arayan mektuplarla sahibini arayan şiirlerle dolu ortalık. Cami avlusuna bırakılan bir bebek gibi ağlıyor feryat ediyor bir sürü şiir. Bir cinnetin yazılmamış hikayesi olsa gerek bu durum.

Ne demek istediğini dahi anlatamayan sırf aklına o an gelen deli saçması kelimeleri büyük bir ilhamın mahsulüymüş gibi ortaya süren manzumeciler bir yanda, kendi içinde dönüp duran, hikâyesi olmayan hikâye yazarları bir yanda bu edebi boşluğu çoğaltıp duruyorlar.

Emeksiz ve çilesiz üç beş sloganik birikimle ya da bir gruba dâhil olmakla hemen namlı şair ve yazar olduğunu zanneden bu insanlar aslında edebiyat ağacının köküne kibrit suyu dökmekten başka bir şey yapmıyorlardır.

Şöhretin arkasına sığınarak ne yazsam okunur mantığıyla saçma sapan dizeleri şiir diye yutturan şairleriyle, kendisine mektup gönderen okuyucuyu adam hesabına almayan kibirli ve ukala yayın yönetmenleriyle, sanattan çok kayırdığı adama bakan edebiyat şikecileriyle, ayrımı ayrı gayrımı gayrı bir âlemdir bu âlem.

Dışarıdan bakıldığında İslami bir görüntünün arkasına saklanan ve de bir medeniyet inşasında görev aldıklarını iddia eden bazı dergiler ise buram buram dünya kokmaktadırlar. Onların İslamcılığı sadece lafta kalan bir tatlı su İslamcılığı olmaktan öteye gitmemektedir.

Edebiyat dergilerinin sözlü ve görüntülü medya karşısında zaten yarışa on sıfır yenik başladıkları bir ortamda birde suyun başını tutan bazı zatların insafsız ve adaletsiz tutumları bu yenilgiyi artırıp durmaktadır. Bir şiirin iyi şiir olması için illa çeteden birileri tarafından yazılmış olması mı gerekmektedir. Onların dışında Allah şiir ve hikâye yazma yeteneğini başka kimseye nasip etmemiştir galiba. Onlar hem doğuyu hem batıyı yutmuş oldukları için sözlerinin üstüne kimsenin laf söylemeye hakkı yoktur.

Büyük bir medeniyetin çocukları ne yazık ki küçük mü küçük komplekslerinin bataklığında boğulup durmaktadır. Derinliği olan metinlerin yerine sırf popüler olma maksadı taşıyan metinler yazma daha doğrusu kolaycılığa kaçma bir salgın hastalık misali yayılıp durmaktadır.

Vicdanını kâğıt tüccarına ipotek ettiren yayıncıların, ruhunu kamuoyunun aldatılması uğruna pazarlayan reklamcıların, beynini sermaye kapısında bekçi diye diken ilim adamlarının cirit attığı bir aydınlar dünyasında var olan bu tekeli nasıl kırılabilir bilemem.

Birliği baltalamak dirliği bozmak konusunda gösterdikleri çabaları bir türlü birleştirmek sevdirmek konusunda gösteremeyen bu zevat kadar kendileriyle çelişen başka bir zevat yoktur. Bunların bu tutumu yüzünden şiir halktan halk şiirden koptu. Ortalığı posta gazetesinin şairleri sardı. Bu boşluğu arabesk cümleleri şiir diye satan şairimsi tüccarlar kapladı. Arz talep olayından dolayı çıkardıkları dergileri ayda yüz kişi bile okumuyor. Sırf kendi egolarını tatmin etmek için dergi çıkarmaktan başka bir dertleri yok.

Birde bu zevatı eleştireceğim diye ismini saklayıp, internette kurdukları sitelerden terbiyesizlik ve saldırganlık yapan başka bir zevat türedi. Bunlar objektif eleştiri yapıyoruz diye sağa sola çamur atmayı marifet sanmaktan başka bir şey yaptıkları da yok zaten. Aslında bunlarda bu çetelerin içine giremeyip edebiyat âleminin yol kesiciliğine soyunan birkaç haramiden başka birileri olmasa gerek.

Tüm bunların dışında gecesini gündüze katan ve hiçbir menfaati olmadığı halde koşturan ve bu işi yıllardır takip eden varını yoğunu bu uğurda feda eden değerli şair ve yazarlar da yok değil. Burada ki eleştiriler zaten onları kapsamıyor. Herkes sözlerin kime gittiğini kimin üstüne alınması gerektiğini çok iyi biliyor zaten.

Evet, ortada bir büyük edebiyat var. Büyük bir şuur ve gayretle bu edebiyat toplumu sırtlayabilir. Aydın bir kişi bir veba mikrobu taşıyormuş da karantinaya alınmış gibi fildişi kulelere çekilip durmaz. Özüne döner. Edebiyatçılar aydındır. Aydın kişilerin sorumluluğu vardır. Sorumluktan kaçan kişiler aydın olamazlar.

Eleştirmek yıkmak için değil inşa etmek için olmalıdır. Bizim yaptığımız bu eleştiri de ne yazık ki mevcut durumu anlatmak için küçük kazma darbeleri de kullanılmıştır. Şehirlerde bile kentsel dönüşüm başlamışken ve gecekondular bir bir yıkılırken edebiyat dünyasında da bir dönüşüm başlamalıdır. Bunun vakti çoktan gelmiştir ve geçmektedir. Yarın çok geç olabilir.

Rıfat Cantekin

'Kurgan' edebiyat dergisinin 5.sayısı çıktı

'Türk Edebiyatı' dergisinde Yunus Emre

Şubat 2012, Sayı:460

Yunus Emre, halkın asırlar boyunca hiç unutmadığı, menkıbeleri dilden dile, nesilden nesile aktarılan, belki de daha yaşarken efsaneleşmiş bir şairdi. Bestekârlar, ilâhi, naat, mersiye, kaside, durak, tevşih gibi dinî formlarda eser bestelemek istedikleri zaman önce tekkelerin vazgeçilmez söz hazinesi olan Yunus Divanı’na bakar ve mutlaka istedikleri güzellikte bir şiir bulurlardı.

Yunus’un şiirlerinin tekkelerde öncelikle tercih edilmesinin sebebi, Türkçesindeki saflık, söyleyişindeki içtenlik ve düşünüşündeki derinlikti; halk onun divanında kendi ruhunun yansımalarını görürdü. Aydınlar, onu, Fuat Köprülü’nün 1912 yılında Türk Yurdu’nda çıkan makaleleri ve 1919 yılında yayımlanan Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar adlı eseri sayesinde keşfettiler. O gün bugündür sürekli tartışılan, her ideolojik grubun sahiplendiği ve farklı yorumladığı bir şair olan Yunus Emre, İskender Pala’nın son romanı Od’la yeniden gündeme taşındı. Biz de bu fırsattan istifade ederek bir dosya hazırlamak istedik; fakat dosya kendiliğinden özel sayıya dönüştü.

Böyle bir özel sayıda, Türkçeyi ve Türk kültürünü dünyada tanıtmak ve yaymak amacıyla, Almanların Goethe, İspanyolların Cervantes Enstitüleri örnek alınarak kurulan Yunus Emre Enstitüsü’nden söz etmemek olmazdı. Arkadaşımız Selçuk Karakılıç, Yunus Emre Enstitüsü Başkanı Prof. Dr. Ali Fuat Bilkan’la ilginizi çekeceğinden emin olduğum, “efradını câmi, ağyarını mâni” bir röportaj gerçekleştirdi. Bu röportajı Sezai Coşkun’un “Roman Kahramanı Olarak Yunus Emre” ve Ahmet Turan Alkan’ın “Yunus Emre Modern mi?” başlıklı yazıları takip ediyor. Coşkun’un Nezihe Araz, Kemal Tahir, Mustafa Necati Sepetçioğlu, Emine Işınsu ve İskender Pala’nın romanlarında Yunus’un nasıl ele alındığını irdelediği yazısından sonra, “Türk Resminde Yunus Emre” adlı mini bir albüm göreceksiniz. Funda Özsoy Erdoğan’ın Od romanını değerlendirdiği yazının hemen ardından bu romanın yazarıyla, yani İskender Pala’yla Ali Erdemli tarafından yapılan röportaj yer alıyor.

Şubat, Türk Edebiyatı Vakfı’nın ve Türk Edebiyatı dergisinin kurucusu olan merhum Ahmet Kabaklı’nın vefatının 11. yıldönümüdür. Yunus’u çok seven, Yunus Emre adlı bir kitabı ve “Yunus’un Gülleri” adlı bir şiiri bulunan hocamızın aziz hatırasını da İsa Kocakaplan’ın yazısıyla yâd ettik.

M. Fatih Andı, Yunus’un modern Türk şiirinde nasıl algılandığına baktı ve şu sonuca vardı: Şiirimizin Yunus Emreleri de, inanç, düşünce ve hatta bilim ortamlarındaki Yunus Emreler kadar çeşitli ve birbirinden farklıdır.

Fuat Köprülü’den sonra Yunus Emre meselesi Rıza Tevfik’in de ilgi alanına girmiştir. Prof. Dr. Abdullah Uçman, öteden beri üzerinde çalıştığı Rıza Tevfik’in Yunus Emre’yi nasıl anladığı, yazılarında ve şiirlerinde nasıl yansıttığı üzerinde durdu. Mehmet Aycı ise “İşitin Ey Yarenler” başlıklı denemesinde birbirinden farklı Yunus Emre portrelerinden kendine has üslûbuyla söz etti. Aycı’nın yazısının özü şu cümlelerdedir: “Yunus Emre portreleri bitmez, her ne renkte ve kıyafette olursa olsun, muhatabına göre şairimiz, pîrimiz ete kemiğe bürünmekte ve Yunus diye görünmektedir.”

Senail Özkan “âşıkane söyleyiş” bakımından Yunus Emre’yle büyük Alman şairi Rilke’yi karşılaştırdı. Zekeriya Başkal da Yunus hakkında yazılmış İngilizce eserlerin arkasındaki zihniyet dünyasına dikkatimizi çekiyor. Başkal’a göre, bu eserlerin çoğunda, İslâm’ı Yunus Emre’nin şiirlerindeki erdemleri taşımayan bir din olarak gösterip Yunus Emre’yi başka kaynaklara bağlama çabası şeklinde özetlenebilecek oryantalist bakış açısı hâkimdir. Ben de Ahmet Adnan Saygun’a Yunus Emre Oratoryosu’nu yazdıran ortamı, bu eserin besteleniş hikâyesini ve yankılarını anlatmaya çalıştım.

Bu sayının hikâyeleri Ayşe Göktürk Tunceroğlu, Deniz Özbeyli, Bahtiyar Aslan, Hatice Eğilmez Kaya, Hümeyra Yargıcı ve Recep Şükrü Güngör’den... Şiirler ise Mustafa Ruhi Şirin, Yaşar Beçene, Kalender Yıldız, Mehmet Aycı, Abdurahman Şimşek, Ahmet Sıvacı, Müjdat Er, Nazım Payam, İsmail Çakmak ve Sabri Kaplan imzalarını taşıyor.
Tabii, Kırkambar’ımız da her zaman olduğu gibi dopdolu.

Daha güzel ve daha zengin sayılarda buluşmak üzere. Muhabbetle efendim.

Beşir Ayvazoğlu

'Yüzakı' dergisinin 84.sayısı çıktı

Kâmil mü’minde; zarâfet,hassasiyet, ince bir ruh...

Azâzil, küçümseyerek baktı Âdem’e... Çamurdan, tozdan-topraktan, kesâfet âleminden bir varlıktı işte... Ne özelliği olabilirdi! Benzeri şekilde yaratılan hayvanâtın hâli ortadaydı.

Melekler de Hakk’ın halîfesi olma liyâkatini görememişlerdi... Ne melekler gibi nurdu o, ne cinler gibi ateş... Ayaklar altındaki topraktı...

Hikmet-i İlâhî, Âdem’e Rûh’undan üfürdü. Ona bütün esmâyı öğretti. Muhabbet ve mârifet güneşleriyle ısıttı. Vahiy yağmurlarıyla suladı. Peygamberler ve vârisleriyle de o toprağın ihlâs ve takvâ usulleriyle nasıl işleneceğinin yolunu öğretti.

Artık bu toprak, Hakk’ın inâyetiyle, rengârenk özellikler ve güzelliklerle donanabilirdi. Rengârenk, tertemiz çiçekler, müstesnâ ıtırlar, cıvıl cıvıl bahçelerle, cennete namzet, insan!..

İşlenmek, vasıflar kazanmak, rûhunu, rûhânî istîdatlarını inkişâf ettirmek şartıyla...

Aksi hâlde; kupkuru dikenlerden başka bir şeyin bitmediği bir taşlık, susuz bir çöl, mülevves bir bataklığa dönüvermek işten bile değil...

84. sayımızda, dosya konumuz olarak, kazanmamız gereken vasıflara, güzel özelliklere dikkat çekmeyi arzu ettik. Bilhassa özümüzdeki o büyük cevhere:
Kâmil Mü’minde; Zarafet, Hassâsiyet; İNCE BİR RUH...

Genel Yayın Yönetmenimiz M. Ali EŞMELİ, insanın kalınlaştığı yerden koptuğu tespitiyle başladığı, vasıflılık, ve hassâsiyetin üzerinde durduğu başyazıda; ayırt etme özelliğini de bir mihenk olarak gösterdi: “Ayırt ediş hâssası olmadıktan sonra, bin bir vasıf neye yarar? Çirkine ve kötülüğe güzel diyen bir göz, ne kadar gözdür? İsyanı seven bir kalp, ne kadar kalptir?”

Muhterem Osman Nûri TOPBAŞ Hocaefendi; «Hakkı Tebliğ İçin» makalelerinin ikinci bölümünde, kâmil bir mü’minin gönül toprağını tezyîn edeceği müsbet hasletleri ve fersah fersah uzak duracağı menfî vasıfları serdetti.

Vefatının sene-i devriyesinde bulunduğumuz «Ramazanoğlu Mahmud Sâmi Efendi Hazretleri»nden bir hâtıra... Hem de çok câlib-i dikkat bir mesaj...

Mustafa Asım KÜÇÜKAŞCI, «Lisan ve Beyan»a dair hasletlerin ince noktalarına Kur’ân’dan yansıyan ışıkları toplarken; Yard. Doç. Dr. Harun ÖĞMÜŞ, İslâmî ilimlerde «sıfat» konusunun tedâîlerini paylaştı. Ayla AĞABEGÜM, Yûnus Emre Hazretleri çerçevesinde gençliğe ölümsüz özelliklerimizi nakletmenin yollarını tarif etti.

H. Kübra ERGİN, «Gençlik ve Güzellik» üzerinde estirilen maddî revacın kapitalist ve karanlık yüzünü ifşâ etti. Aynur TUTKUN, artı meşgalelerle artı kazanımlara sahip olmanın önemini vurguladı.

Kalbin Gözyaşlarında erkek-kadın ihtilâtı ve tesettürün mânevî yönünün ihmali problemlerine; «Eğitim Notları»nda ise Kur’ân eğitiminde son zamanlarda karşılaşılan vahim bir hataya temas edildi.

İrfan ÖZTÜRK; hasletlerin ilki, olmazsa olmazı îman sahibi olmanın kıymetini kaleme aldı. Dr. Yakup ŞAFAK, insanın en mühim husûsiyetlerinden akıl ve en fârik vasıflarından ilim üzerine Hazret-i Mevlânâ’nın bakış açısını nakletti. Âdem SARAÇ; Peygamber Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in el-Emîn vasfıyla müsellem doğruluğuyla, kavmini ikaz ve irşada başlayışındaki huzur ve güvenini anlattı. Sami GÖKSÜN ise mes’ûliyet duygusunu Ömer bin Abdülaziz’den misallerle işledi.

M. Ali VAR, bir öğretmen olarak, milletçe dünkü kadar vasıflı insan yetiştiremeyişimizin sebep ve çarelerini hulâsa ederken; Ahmet ZİYLAN, iş ahlâkı ve kontrol prensibi etrafında kıssa ve hâtıralar nakletti. Turhan ATEŞCİ biri destan, biri dram olmak üzere «ailemiz»e dair iki fotoğrafı gözler önüne serdi. Hakkı ŞENER, bir şehid annesinin oğlunu karşılayışını yazdı.

Tarih köşemizde Molla Fenârî, Somuncu Baba, Barbaros Hayreddin, Cennetmekân Sultan II. Abdülhamid Han gibi muhteşem mâzîmizin vasıflı şahsiyetleri...

Dergimiz her Şubat olduğu gibi, bu yıl da mizanpaj tazeliği içerisinde... Mânâda olduğu gibi şekilde de, bâtında olduğu gibi zâhirde de en güzelin peşinde...
Şiirler...

Elvan elvan çiçekleri, ıtırları, desenleri, hasletleri terennüm eden, vasıflı şiirler...

Özümüzde çiçekler açtırmak, meyveler verdirmek için, bu toprağın bakımı şart...
Bakarsak bâğ olur, bakmazsak rûhumuzun ayağına dağlar gibi bir bağ...

Yüzakıyla...

Hay Hak 'Karagöz' !

Edebiyat ya da şiir kendi üzerine kapandığında kat yerleri bir süre sonra iz yapmaya ve aşınmaya başlar. Hep aynı şeylerden ve kimselerden söz açar. Belli bir çevrenin zevkine hitap eder. Benzer lakırdıları heceler. Söz gelimi kapaktan içeriğe kadar bir dergi, sürekli kendi beğenisini okuyucuya aşılıyor ve kendi kadrosuna referans yapıyorsa ciddi anlamda bir sorun vardır. Sözün özü sürekli kendiyle söyleşen edebiyatın özü gürleşmez. Kendine hayran bir edebiyat özgürleşmez.

Bize kalırsa devletin müdahalesi dışında, okumanın mümkün olduğu bir ortam, görece özgür bir ortam sayılabilir. Görece özgürlük, eskiden bizde karaborsaydı; bugünse Batı’daki gibi belli bir bedeli ödemeye razı olana kendini bırakır. Kuşkusuz şiirin ne görece özgürlüğe ne de özgürlük yanılsamasına ihtiyacı vardır. Bir özgürlük patlaması, baharı da değildir şiirin beklediği.

Diğer sanatların aksine şiirin bir okulu yoktur. Kitap sahibi de olsalar dehalar okullarda yetişmez. Şiir kendini bir müfredata bağlı hissetmez. Kendine ayrılana rıza göstermez. Adımlarını başkalarının bakış açılarına hapsetmez. Şiirden bir atılım sadır olmuşsa, olacaksa bu verilen bir söz ya da sunulan bir mevki nispetinde değildir. Yeni bir atılımın peşindeki şiir, kendinden öncekilere çalım atmanın iş olmadığını bilir. Ona göre asıl iş, makul bir hızla mevcut estetiğin yörüngesinden kopmak değil, kamusal aklı yadırgatan bir hıza ulaşmaktır.

Fasıl bölümümüzde, geçen sayıda “Kanonsuzlar” başlığıyla ele aldığımız kanon konusunun devamı olarak okunabilecek iki yazı var. Osman Özbahçe “Resmî İdeolojinin Eleştirisi” başlıklı yazısını kopuş ve devam fikri etrafında ördü. Türk şiirindeki yenilik fikriyle, resmî ideolojinin sunduğu yenilik fikrinin niçin zıtlık içinde olduğunu göstermeye çalıştı.

Serkan Işın, Yalçın Armağan’ın Türk şiirinin modernleşmesini incelediği İmkânsız Özerklik kitabından hareketle, modernleşmesini tamamlayıp tamamlamadığı sorgulanan şiirimizin, hangi aşamalardan geçtiğini anlamaya çalıştı. Armağan’ın kitapta izini sürdüğü özerklik tanımının neden imkânsız olduğunu ortaya koymaya çalışan “Mekân, Mecra, Malzeme İstemeyen Modern” başlıklı yazısında Işın, günümüz şiirinin açmazlarını tarihsel bir perspektiften okudu.

Bu sayımızın şairleri Osman Özbahçe, Hakan Şarkdemir, Yavuz Altınışık, İdris Ekinci, Özgür Ballı, Derya Vural, Bülent Keçeli, Yunus Emre Altuntaş ve Rafet Arslan.

Ara Faslımızı modern şiir konuşmalarına ayırdık: Musab Kırca’nın Turgut Uyar şiiri üzerine, Murat Üstübal’ın Ece Ayhan şiiri üzerine, Bülent Keçeli’nin Metin Eloğlu şiiri üzerine, Hayriye Ünal’ın Cahit Zarifoğlu şiiri üzerine, Yavuz Altınışık’ın İsmet Özel şiiri üzerine yaptığı ufuk açıcı konuşmaları zevkle okuyacağınız kanısındayız.

Temaşa’da Rafet Arslan avangardın sesi olmayı sürdürüyor. Şafak Çelik “Esnaf Lokantası” başlıklı ilk hikâyesiyle huzurunuza çıkıyor.

Evren Kuçlu, Hayriye Ünal’ın eleştiri kitabı Eşikteki Özgürlük’ü çoksesli şiir bağlamında tartıştı. Çoksesli şiirin günümüz şiirindeki pratik karşılığını sorguladı. İdris Ekinci, Karagöz’ün temel konularından birisine dönüşen yenilik fikri üzerinde durdu. Şiirimizdeki yenilik çabalarına eleştirel bir yaklaşım sergiledi.

Hilmi Çakoğlu, Batı modernleşmesinin “hayırsız evlâdı” Rusya’nın 1917 sonrası sanat hareketlerini anlattı. 1930’lu yılların ortasına kadar süren bu hareketler sanat için olduğu kadar, Batı modern sanatı için de büyük atılımlarla dolu.

Hakan Şarkdemir’in, Northrop Frye’ın Eleştirinin Anatomisi’nden yaptığı çevirileri bu sayıdan itibaren parça parça sunuyoruz.

Bora Başkan, Erkut Terliksiz, Ece Zeber, Mustafa Horasan ve Ufuk Atan’ın resimleriyle zenginleşen Karagöz yine dopdolu.

Şikeste beste ma’zûr!
Her ne kadar sürç-lisân ettikse affola!

Bir gemim var üç direkli
Heyamola heyamola
Kaptanı arslan yürekli
Heyamola heyamola

'EDEP' edebiyat dergisinin 24. sayısı

Şubat 2012

Edep'in Şubat sayısı çıktı. Bu sayıda Asım Öz'ün Arif Ay ile şiir ve siyaset üzerine yaptığı söyleşi yer alıyor.

Şiirleriyle Adem Turan, Cihat Buçak, Abdurrahman Adıyan, Mehmet Aycı, Mustafa Ruhi Şirin, Çağatay Telli, Murat Soyak, Mediha İstanbullu; Öyküsüyle Zeynep Satı Yalçın yer alıyor.

"Nuri Pakdil'in Metinlerinde Sosyal Adalet" başlıklı yazısında Arif Ay Nuri Pakdil'in metinlerini irdelemeye "Gün Dökümleri" başlıklı yazısıyla da gündeme dair notlar düşmeye devam ediyor.

"Dumanı Üstünde" başlığıyla Halis Emre yeni çıkan kitapları tanıtıyor.


"Altı Çizili Satırlar"da Zeynep Okur William Chittick'den ilgi çekici bölümler sunuyor.

Ayrıca derginin Selçuk Azmanoğlu'nun hazırladığı iki yıllık dizini de derginin sayfaları arasında.


İrtibat:
edepdergisi@gmail.com

Edebiyat Eylemi ve Nuri Pakdil Sempozyumu

Nuri Pakdil'i konuşma, anlama/anlatma zamanı

Düşünce ve edebiyatımızın özgün kalemi Nuri Pakdil, İstanbul'da düzenlenen bir sempozyumla gündeme gelecek.

İlk ikisi, Kahramanmaraş ve Ankara'da gerçekleştirilen 'Nuri Pakdil Sempozyumları'nın üçüncüsü, 4 Şubat'ta İstanbul'da Bahçeşehir Üniversitesi Fazıl Say Salonu'nda yapılacak. Sempozyumu Hece dergisiyle İstanbul Büyükşehir Belediyesi Kültür Müdürlüğü birlikte düzenliyor. Nuri Pakdil ve Edebiyat dergisi düşüncesinden beslenen yazar ve araştırmacıların konuşmacı olarak katılacağı sempozyumda Edebiyat dergisi ve Nuri Pakdil'in düşüncesi, dünya, insan ve toplum algısı tartışılacak.


4 Şubat 2012
Cumartesi, Saat: 12.00
Bahçeşehir Üniversitesi
Beşiktaş

182. 'Hece'

Şubat 2012

EDEBİYAT GÜNDEMİ
Hilmi Uçan/Tereddüt/Tefekkür 3
Necati Mert/Halkevlerinden Farksız 6
Lütfi Bergen/Tasfiye Dergisi / Kürtler-Dindarlar/Yabancılar-Yerliler 7
Murat Erol/Sezai Karakoç 10

TAKİP MESAFESİ
Hayriye Ünal/Edebiyat Hurafeleri 2- Eskatoloji 13
Enes Özel/Şiirin İmkânsız Sonu 17
Sayıyla 1 Dergi/Savafl Atı Demek Aflkar 20
Açık Hava 22

Hasan Aycın/Çizgi 23
Hüseyin Atlansoy/Lehlik 24
Ömer Aksay/İşlek Tarih, İşlek Coğrafya 25
Ali K. Metin/Taze Kan İçin Zeyl 29
Mustafa Muharrem/İtiraf 33
Kenan Çağan/Dipsiz Dünya 35
Vural Kaya/Çevrimiçi Bir Namlu 37
Tuğba Çelik/İadesiz Taahhütsüz 39
Mustafa Celep/Hafız Ahmet’in Oğlu 40
Ümit Zeynep Kayabaş/Hızır’ın Haritası 42
Elif Nuray/Beklenen 44
Arzu Altun/Kalemin Dili Yok 45
Şehriyar/Ateşteki Pervane 46

Turan Koç/Yahya Kemal’in Şiir Estetiği-2 47
Mehmet Sümer/Şiirin Genleri 58
Lütfi Bergen/Turan Koç: Tevhid-Hüsna ve Estetik 62
Şeniz Yıldırımer/Günbegün Düşünmek 68
Ali Galip Yener/Leyla Erbil’in Romancılığı ve Kalan Üzerine Notlar... 76

Özkan Kaya/Güray Süngü’yle Roman Üzerine Söyleşi... 79
Ercan Yıldırım/Simülasyon, Gerçeklik ve Hakikat Arasında Düşkesiği 83
Mustafa Zeki Çıraklı/‘Serbest Dolaylı’ Müntehir: Güray Süngü’nün Pencereden... 93
İshak Yetiş /"Deli Gömleği" 97
Taha Çağlaroğlu/Kış Bahçesi 101

Şenol Korkut/Hiçlik-İsa-Hiçlik Arasında Siyah Sistanbul 104
Şeref Bilsel/Hâfızaya Sadakatin Şiirleri: Unutma Mesafesi 112
Mustafa İbakorkmaz/Dip’teki Şiir Damarı 115
Mustafa Şerif Onaran/Sabahla Başlayan Yeni Gün 118
Ömer Egi/Yenilgiden Dönerken’de ‘Yenilgi’ İmgesi Üzerine:... 123
Patricia Waugh/Üstkurgu Hakkında İnsanlar Neden Böyle... 128

KİTAPLIK
Emrah Adaklı/Beliyat-ı Mudhike ve Karı Koca Masalı ve.... 143
Semiha Kavak/Eski İstanbul Kahvehaneleri 146
Hatice Bildirici/Bir Adam Girdi Şehre Koşarak 149
Fatih Yavuz Çiçek/İçimiz Çölse Biri Geçmiştir 151

'Ay Vakti' gürül gürül çağlamaya devam ediyor

Ocak-Şubat 2012, Sayı:136

Ay Vakti yürüyüşüne onikinci yılında da devam ediyor. Sevdayı kendine azık etmiş yüreklerin sanat ve estetik iklimine seyahati sürüyor. Edebi edebiyattan emeği ve saygıyı gündeminden düşürmeyen bir anlayışın ürünü bu dergi “İki dünya arasında sanatçı “kapağıyla okuyucuların yine karşısında. Zengin ve dopdolu bir içerikle göz dolduran bu sayı “aziz olan insandır” giriş yazısı ile başlıyor. Üstat Sezai Karakoçun örnek duruşundan söz ediliyor. Ve ay vakti kitaptan çıkan dört kitabın müjdesi veriliyor.

“yel değirmenleri savurmasın diye

Rutubet kokmasın diye akşamların

Gülüşüne saldım hüzünlerimi “diyerek "Kitap/yar" şiiriyle Şeref Akbaba şiir nöbetinden bize sesleniyor.

“Şuurdan şiire “denemesiyle Nurettin Durman şair ve şiir hakkındaki denemesinde “yeni baştan bir idrakin” “şair şiir ve şuurun” kapısını çalıyor.

“Cepheden selam “şiiriyle Mehmet Ragıp Karcı

“bana kurşun gibi yalnızlık biçtiler

Korktum ve ağladım” diye başladığı şiirini korkuyla ümit arasında ve cevabını arayan sorularla tamamlıyor.

“Neyi kaybettiğini düşün derdi babam birşeyi kazandığında”

Mısrasıyla şiirine başlayan

Özcan Ünlünün “ben meseli-1” şiiri bir sevgi ve merhamet çağlayanı olarak şiir ırmağında gürül gürül akmaya devam ediyor.

“İki dünya arasında sanatçı” denemesinde Necmettin Evci ontolojik ve epistemolojik çözümlemeler ve derin bir estetikle mümin şuurunu ortaya koyuyor.

Her zaman orijinal ve rikkatli bir üslüpla yazan Naz Ferniba “cezada elif çıkmazı” hikayesiyle kendini pür dikkat okutturmaya devam ediyor.

“Yüzün sarkar ecelerden

Toplanır âşıklar fevc fevc

Kirpiklerinde yağmur nöbetleri” diyen Selami Şimşek “gülüşün sarkar pencerelerden “şiiriyle insanın özünde ki mevcut aşk istidadını inkişaf ettiriyor.

“Bir ses” isimli öyküsüyle Ercan Köksal hayal aynamıza gerçekçi bir bakışla yazılan bizden bir hikâyeyi tutuyor.

“Şair ne anlatıyor “denemesinde Şadi Aydın sürükleyici bir üslüpla şark irfanının hazinelerini bir numune olarak sunarak hazırladığı güldeste gibi bir yazıyla bizi güzel iklimlere götürüyor.

Yunus Emre Tozal “uçurtma kalemi “denemesiyle batı insanıyla bizim farkımızı varoluş amacımızı ve cevabını arayan sorularını anlatıyor tatlı bir üslupla.

“Mecnun"un ay gazeli” şiiriyle Ahmet Doğru şakk-ı kamer mucizesine bir telmihle aşığın halini yansıtıyor bize.

İsa Karaaslan “gece yarısı günceleri “ile içindeki bir seyahat özlemini içinde ki yazarları mısralarını susuşlarını ve kendi kendisiyle sohbetini anlatıyor gecenin bir yarısında çıkıp gelen efkârıyla.

“Kışa "kış kış"demeyelim” denemesi ile Ömer Özden bize kışın hallerini ve güzelliklerini resmediyor. Yaşadığımız mevsimi sevdiriyor.

İsmail Bingöl “dağılırken sevdanın sesi zamanda “yazısında hayatı ve onun çelişkilerini sevgi ve sevgisizliği kini ve nefreti sorgulayan merhameti ana gündemine yerleştiren ve okundukça okunan bir üslüpla bizi hayatı ciddiye almaya çağırıyor.

“Göç” isimli hikâyesi ile Fahri Ayhan bize yoksulluğun ve çaresizliğin bir resmini çiziyor ve bizi anadolunun ortasında yaşanan acılara götürüyor.

“Sabrın eyyüpleri geldiler yaralı kalpleriyle kar yağıyordu o gün şehre

şuaybın ateş yağan göklerinden bir avuç gözyaşı akıyordu o gün şehre” diyen Mehmet Baş

“Bir korsan gösteridir hayat “isimli uzun şiirle şiirler yazmaya devam ediyor.

Bilal Kemikli” pierloti de seher vakti” ile istanbulu yeniden fethediyor ve bir ezan sesinde bayrağını medeniyetimizin burçlarını dikiyor.

“İstanbul yeniden açar kapılarını

allahu ekber allahu ekber “

“Konuşmayı unutup görmeyi öğrendiler” hikâyesi ile Ömer Eski şiir tadında derin anlamlarla yüklü bir hikâyeyle karşımıza çıkıyor.

Nurşah Karaca “sözün bittiği yer "de susmanın kalesine sığınırken “hayatı ve onun derin meselelerini sorguluyor.

Abdullah Ömer Yavuz her zaman ki kendine mahsus güzel üslübuyla sinema eleştirilerine devam ediyor. “Celal tan ve ailesi: bazen insan, insan değildir” yazısıyla karşımızda.

Her zaman ki şiir tadında mektuplarıyla ve kendine has diliyle Şiraze kalp bahçemizde bir çiçek gibi açıyor miski anberi andıran rahiyalarıyla ve bir bülbülü andıran şakımalarıyla gönül semalarımızı doldurmaya devam ediyor.

Hayırlı okumalar.

Mehmet Baş

'Sultanşehir' kültür ve sanat dergisinin 14. sayısı çıktı

“Yaşam için kısa, bir derginin yeni sayısının gün yüzüne kavuşması için uzun sayılabilecek bir aradan sonra buradayız yine. Bize göre asıl önemli olan yeni bir sayıyla sizleri buluşturmaktan ziyade, anlamlı bir sayıyla karşınıza çıkabilmek.

Sultanşehir Dergisi olarak 6 yıldır şehrin kültürel hayatına ışık tutmanın mutluluğunu yaşıyoruz. Yağan kar içimizdeki aşkı bir nebze olsun ferahlatmaya yetmiyor, gün geçmiyor ki kızıl bir sevdanın goncasına takılıp kalıyoruz.

Şehrin beyazlığını, sadeliğini ve taş duvarlarımızdaki nakışları bir bir gönlünüze işliyoruz. Öylesine aşığız ki bu toprağa, yıkılan kümbetleri gönül gözümüzle görüyoruz.

On sayıda dosya konusu olarak ilçeleri ele aldık. Son dört sayıdır da bakir konuları işleyerek asıl amaç olan şehir ansiklopedisinin sayfalarına kuşkanadıyla notlar düşüyoruz. Tarihin bizi yanıltmayacağını biliyoruz. Yazacak daha çok şeyimiz var!

Bu sayıda dosya konumuz: Sivas’ta Ulaşım. Yeni bir sayıyla “ bismillah” diyerek sizleri sözün ve yazının büyüsüne bırakıyoruz. 15. Sayıda buluşmak dileğiyle… “

Nazmi GÜLDEŞ editörlüğünde yayına hazırlanan Sultanşehir Dergisi, 14. Sayısını çıkardı. Sivas’ta ulaşım dosyasıyla okuyucuları karşısına çıkan dergi yeni yayın ekibiyle bakir konuları işlemeyi hedefliyor.

Derginin bu sayısındaki yazar kadrosu şöyle: Hüseyin Kaya, Kadir Özköse, Bilal Kemikli, Gürsoy Babaoğlu, Yahya Düzenli, Ahmet Caniklioğlu,İhsan Tevfik, Ömer Demirel, Adnan Mahiroğulları, Talip Mert, Kutlu Özen, Kadir Üredi, Fatma Pekşen, Ahmet Turan Alkan,Ahmet Özdemir, Fatih Dervişoğlu, Ayşe Benek Kaya, Ahmet Mahir Pekşen, Erhan Paşazade, Bayram Ali Çetinkaya, Salih Şahin, Fatih Çınar.

'Ayna İnsan' dergisinin 2.sayısı çıktı

Ocak-Şubat-Mart 2012

Ayna İnsan 2. sayısıyla okurla buluşuyor. Bu sayımızda Prof.Dr. İskender Pala ile yazma süreci, roman ve son yayımlanan kitabı “OD” u konuştuk. Derginin 2.sayısında Semiha Kavak, Gönül Yonar, Ufuk Gökmeriç, deneme ve inceleme yazılarıyla, Cengiz Kara öyküyle, Nihan Işıker Furuğ Ferruhzad’tan çeviri şiirle, Abdullah Eraslan, Akide Ufuk Türkeli, Ayşe Keskin, Burcu Yalkın, Fatih Yavuz Çiçek, İshak Altundağ, Kubilay Bürgan, Mert Öztürk, Naime Erlaçin, Ömer Faruk Hatipoğlu, Seyit Pelitli şiirleriyle yer aldılar.

Ayna İnsan; İz Bırakan Şairler bölümünde Türk şiirinin uç beylerinden İlhan Berk’i andı.

İçindekiler:

Ayna İnsan/Sunuş: Renklerin Dilinden Anlamı Görmek
Semiha Kavak: Devrimci Hamlelerin Şiiri: Manifestolar
Söyleşi: Ayna İnsan Sordu, Prof. Dr. İskender Pala Yanıtladı
Ufuk Gökmeriç: Şiirde Öyküleme Sorun Olabilir mi?
Cengiz Kara: Çinekoplar/Öykü
Gönül Yonar: Kendine Yolculuğun Adı: Siddharta
İz Bırakan Şairler: İlhan Berk

Ve şiirleriyle
Naime Erlaçin : Çatı
Abdullah Eraslan : Sevinçsizlik
Akide Ufuk Türkeli : Temmuz Korkusu
Ayşe Keskin : Ömür Takvimi
Burcu Yalkın : Hesap
Fatih Yavuz Çiçek : Ayna ve Gölgeler
İshak Altundağ : Karabeyaz
Nihan Işıker : Çeviri Şiir/Furuğ Ferruhzad/Gecede Buluşma
Ömer Faruk Hatipoğlu : Ölürsem
Seyit Pelitli : Her Aşk Acildir
Kubilay Bürgan : Şizofren(im)
Mert Öztürk : Şizofrensiz Kovalamaca

Ayna İnsan dergisini temin edebileceğimiz yerler;

Ayna İnsan 2.Sayısı İstanbul'da Beyoğlu Mephısto, Ankara'da Kurtuba Kitabevi, Turhan Kitabevi, İmge Kitabevi, Bursa'da ASA Kitabevi, Antalya'da AKSAV, Mersin'de Tekağağaç Kitabevi ve Ütopya Kültür Merkezi'nden, Trabzon'da Trabzon Sanat Evi'nden temin edilebilir.

Ayna İnsan iletişim:
aynaveinsan@gmail.com

Yeni bir dergi: 'Acemi'

İKİ AYLIK POPÜLER EDEBİYAT DERGİSİ
OCAK-ŞUBAT 2012

Dergiler, edebiyatın deniz fenerleri gibidir. Onların daha ilk çıkarken edebiyat adına büyük laflar yaparak çıkmaları biraz da bundandır. Çünkü söyleyecek sözleri vardır. Kayık, tekne, vapur, gemi ve dev tankerler geçerken duydukları heyecan elbette farklıdır. Ne ki bu büyük lafların her zaman arkası gelmez, hatta çoğu kere bu lafları yapanlar mahcubiyet duygusuyla raflardaki yerlerini alırlar. Genelde de bu laflar birbirinin benzeri ya da tekrarıdır. “Edebiyatta kendi terminolojisini oluşturacağını söyleyenlerden tutun da yenilik ve inkılâp yapacağını iddia edenlere, ondan edebiyatın itibarını kurtaracağını söyleyenlere kadar” söylem aşağı yukarı birbirini tamamlayan bir şablon halinde tezahür eder. Bunun, edebiyatın cazibesi karşısında heyecana kapılma gibi, farklı gerekçeleri de olabilir. İlginç olan şudur: Bir iddia ile çıkma yerine iş yapma gayreti içinde olan dergiler daha uzun soluklu oluyor. Edebiyatımızda misyon eda etmiş “Büyük Doğu, Diriliş, Mavera” gibi dergiler de bir iddia ile çıkmamışlardır. Öyleyse manzara şudur: Büyük iddialarla yürüme yerine büyük gayretlerle yol alma esas olmalıdır. Büyük laflarla dergi çıkarmanın pirim yaptığı dönem geride kalmıştır. Bunu günümüzde hâlâ devam ettirmek isteyenler olabilir, onlar da bu devrin kapandığını görüp iddialarından vazgeçeceklerdir.

Acemi’ye gelince: Acemi’nin bir iddiası yok, olamaz da… Çünkü adıyla zaten iddiasız olduğunu ortaya koymuş oluyor. Acemi’nin iddiası olmadığı gibi ukalalığı da olmayacak… Edebiyat camiasında şiddet yoktur ama ondan çok daha tehlikeli bir silah vardır ki o da “ene/ego”dur. Bu camianın bireyleri, kolay kolay bir başkasını usta veya sanatkâr kabul etmezler. Biz acemiyiz. Başkası ile uğraşmaya niyetimiz yok, buna zamanımız da yok. “Şeytan taşlama yerine salâvat getirmeyi” tercih ediyoruz. Eğer acemi olmasaydık başkalarına da bunu tavsiye ederdik. Acemi kelimesinin anlamı bellidir. Amacımız bu kelimeye seviye kazandırmak ve bu kelimenin “epistomolojisi”ni ortaya koymak. “Bu da bir iddia değil midir?” denilebilir. Hayır değildir. Bu, bir iddia değil bir hedeftir, niyettir, arzudur, hayaldir. Bir insanın acemi olduğunu itiraf edebilmesi için ustalık sınırına dayanmış olması gerekir. Gerçek acemi, kendisinin acemi olduğunu anlayamaz. Bunu söyleyebilmek, büyük ustaların harcıdır.Acemi kelimesini, dergiye isim olarak koymamıza neden olan unsur, Turgut Uyar’ın eskimez ve kulaklara küpe olacak sözüdür: “Belki de asıl ustalık budur; her zaman acemi olmayı bilmek.” İkinci Yeni’nin önemli bir ismi olan, şairliğini ve ustalığını perçinlemiş birisinin itirafıdır bu. Mangalda kül bırakmayanların kulakları çınlasın! Bunlarınki acemilik de değildir, hamlıktır. Acemi olduğunu itiraf edebilen birisinin çok şey biliyor olması gerekir. Acemilik; basitlik, sığlık, yavanlık değildir.

Acemilik, gayretini ve ustalığını yeterli görmemektir. Eğer üslubumuz iddiaya ve ukalalığa açık olsaydı burada bu derginin içeriği ve seviyesi adına bazı iddialarda bulunabilirdik ve bunlar yanlış da olmazdı. Ne ki buna gerek duymuyoruz. Bunun gıpta damarını tahrik etmekten ve zaman kaybetmekten başka bir işe yaramayacağını biliyoruz. Ortaya koyduğumuz ve koyacağımız ürünlerin niteliği hakkında notu okurlar verecektir. Biz bu dergi ile şunu demek istiyoruz: “Acemi olduğunu kabul edenlerin en az bu seviyede ürün ortaya koymaları gerekir.” Bu dergi, bu ülkenin en geniş tabanlı okul dergisi olmayı hedeflemektedir. Edebiyatımıza yeni kalemler kazandırmayı hedeflemektedir. Hatta iddia ile ortaya çıkanlara şiir ve yazılarıyla destek vermeyi hedeflemektedir. Bu dergi, bununla birlikte şunu da bilmektedir: Bunlar birer iddia değil, birer hedeftir. Hedefe varıncaya kadar geçen süre acemiliktir. Acemiliğin ne demek olduğunu en iyi ustalar bilir. Usta olmayanlar, acemileri anlayamazlar. Estetik ve edebi zevki olanlar, elinizdeki derginin şiirlerine ve yazılarına baktığı zaman bu söylenenlerin ne anlama geldiğini çok daha iyi anlayacaklardır.


İrtibat:
www.acemidergisi.com

'Temrin' dergisi Ahmet Hamdi Tanpınar özel sayısı

Şubat 2012, Sayı:46

Bu sayımızı vefatının ellinci yıldönümü münasebetiyle Tanpınar’a ayırdık. Klasik bağlamda bir dosya yapmak yerine Tanpınar’ı belirli problemler özelinde ele aldık. “Hangi Tanpınar?” sorusuyla Tanpınar’ın çoğul kimliğine değinirken bir yandan da “Tanpınar nasıl okunmalı?” sorusunu cevaplamaya çalıştık.

Dursun Ali Tökel, “Tanpınar, ama Ahmet Hangi Tanpınar” başlıklı yazısında Tanpınar’ın çok kimlikliliğinden hareketle “nereli?” sorusu üzerinde durdu.

Hilmi Yavuz, günlüklerdeki Tanpınar’ı yazdı, ‘Kırtıpil’ mi, Değil mi? Evet,‘Hangi Tanpınar?’ adlı yazısında.

Şaban Sağlık, Tanpınar’ın çoğul kimliğini de göz önünde bulundurarak “Tanpınar’ı Hangi Bağlaçla Okumalı” başlığını taşıyan oldukça ufuk açıcı bir yazı kaleme aldı.

Yavuz Demir ‘Huzur’suzluğun ‘İntibah’ı başlıklı yazısında Huzur romanını iç problemleri bağlamında ele aldı. İlgi çekici bir metin…

Yasin Beyaz, Orhan Okay’ın “Bir Hülya Adamının Romanı” isimli kitabı üzerine derinlikli bir değerlendirme yazısı ile sayımıza katkıda bulundu.

Tahsin Yıldırım, Tanpınar’ın “XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi” adlı çalışmasını değerlendirdi.

Kibar Ayaydın, “Estetik Algının Bellek Zamanında Ahmet Hamdi Tanpınar” başlığını taşıyan yazısında Tanpınar’ı kültür, medeniyet, estetik bağlamında ele aldı.

Bu ayki söyleşi konuğumuz Prof. Dr. Orhan Okay. Orhan Okay ile Musa İğrek konuştu. Orhan Okay kendi gözünden, hocası olan Tanpınar’ı anlattı…

Bu ay dosyamızın yoğunluğundan ötürü sadece üç şiire yer verebildik. Servet Gündoğdu, Halil İbrahim Polat ve Ayhan Emir Yolcu bu sayımızın şairleri. Üç şiiri de beğeniyle okuyacağınızı düşünüyoruz.

Alperen Köseoğlu yine çizimleriyle kapağımıza renk kattı…

Gelecek sayılarda buluşmak ümidiyle…

'Ay Vakti' düşünce, kültür ve edebiyat dergisinin 136.sayısı çıktı

Ocak-Şubat 2012

2012 yılında iki ayda bir yayınlanacak olan Ay Vakti dergisi iki dünya arasında sanatçı duruşunu manşetine taşıyarak, yeni çıkan kitapları okuruyla paylaşarak yürüyüşüne devam ediyor.

DENEME:

Şuurdan Şiire/ Nurettin DURMAN.

İki Dünya Arasında Sanatçı/ Necmettin EVCİ.

Şair Ne Anlatıyor/ Şadi AYDIN.

Uçurtma Kalemi / Yunus Emre TOZAL.

Gece Yarısı Günceleri/ İsa KARAASLAN.

Kışa ‘Kış Kış’ Demeyelim/ Ömer ÖZDEN.

Dağılırken Sevdanın Sesi Zamanda/ İsmail BİNGÖL.

Pierloti’de Seher Vakti/ Bilal KEMİKLİ.

Sözün Bittiği Yer/ Nurşah KARACA.

ŞİİR:
Kitap/Yar/ Şeref AKBABA.

Cepheden Selam / Mehmet Ragıp KARCI.

Ben Meseli - 1/ Özcan ÜNLÜ.

Gülüşün Sarkar Pencerelerden/ Selami ŞİMŞEK

Mecnun’un Ay Gazeli/ Ahmet DOĞRU

Bir Korsan Gösteridir Hayat/ Mehmet BAŞ

ÖYKÜ
Cezada Elif Çıkmazı/ Naz FERNİBA

Bir Ses / Ercan KÖKSAL

Göç/ Fahri AYHAN

Konuşmayı Unutup Görmeyi Öğrendiler/ Ömer ESKİ

SİNEMA
Celal Tan ve Ailesi: Bazen İnsan, İnsan Değildir/Abdullah Ömer YAVUZ

MEKTUP
Şiraze LXXI

İrtibat:
Selami Ali Efendi Cd. No: 27/5 Üsküdar-İSTANBUL
ayvakti@ayvakti.net
Tel: (216) 341 11 66

'Edebî Müdahale' dergisinin 5.sayısı çıktı

Kış 2012

'TYB Akademi' dergisinin 4. sayısı çıktı

İmparatorluğun son yıllarında ortaya çıkan ve önce “devleti dağılmaktan” sonra da batmaktan kurtarmaya yönelik “siyasal” hareketlerden biri olan İslamcılık düşüncesi sonraki yıllarda Cumhuriyet’in kurulmasıyla birlikte etkinliğini yitirdi. En kuvvetli fikri tartışmalarını ve eserlerini verdiği Meşrutiyet döneminden farklı olarak İslamcılık düşüncesi yeni devlet yapılanması ve İslam anlayışı içinde hep savunma durumunda kaldı. İslam düşüncesinin modernite karşısındaki konumuyla örtüşmeyecek biçimde İslamcılık hareketi modernitenin İslam ülkelerinde geçerlilik bulması yönünde eklektik yorumlara gitti.

Cumhuriyet döneminde İslamcılık milletin elinden alınan dini uygulamaların yeniden elde edilmesine münhasır söylemler geliştirdi. 1950 yılından sonra dünya sisteminin yeni konumuyla paralellik gösteren İslamcılık 1960’lı yıllarla birlikte daha çatallı, spesifik ve kendine özgü bir hal almaya başladı.

Tercüme hareketlerinin etkisi, milliyetçi – muhafazakâr kadrolardan uzaklaşması, siyasal karakterini kuvvetlendirmesi, devlet ile İslam arasındaki ontolojik soru ve sorunlara temasını zayıflatmasıyla tebarüz etmeye başladı. İslamcılık hareketi 1970 ve 80’li yıllarda “görünürlüğünü” ve etkisini artırmasına karşın İslam düşüncesi, İmparatorluğun son yıllarındaki düzeyinin ötesine gidemedi. Modernite karşısında İslam düşüncesi kendi meselelerini ortaya koyup, çözüme ulaşamadı. 2000’li yıllardan sonra İslamcılık hareketinin yönü ve yüzü artık eskisi gibi olmayacaktı. Sigorta, faiz, türban, laiklik gibi mevzular İslamcılık hareketinin meseleleri arasında değildi.

Türkiye’nin “İslam dünyası”ndaki etkinliğinin artması, iktidarın kullanımı İslam düşüncesinin bu temelli meselelerini arka plana itti.

Türkiye Yazarlar Birliği’nin çıkardığı hakemli TYB Akademi dergisi, İslamcılık hareketinin, çağdaş İslam düşüncesinin geldiği yere dikkat çekmek, önemli meselelerimizi gündemde tutmak maksadıyla 4. sayısını “Çağdaş İslam Düşüncesi” olarak belirledi.

Yayın hayatında ikinci yılına giren TYB Akademi geçtiğimiz yıl İslâm düşüncesinin önemli simalarından Gazzâli, tarih ve kültürümüzün önemli kaynağı, büyük seyyahımız Evliya Çelebi ve Türkiye’de İslâmî fikriyatın orijinal düşünürlerinden birisi olan, düşünceleri halen güncelliğini koruyan Said Halim Paşa sayılarını yayınlamıştı.

Çağdaş İslâm Düşüncesi sayısı Said Halim Paşa sayısının bir anlamda devamı olarak da değerlendirilebilir.

Çağdaş İslâm düşüncesi sayısı TYB Şeref Başkanı D. Mehmet Doğan tarafından kaleme alınan “Arap Baharı İslamcılığın Baharı mı?” başlıklı sunuş yazısıyla açılıyor. D. Mehmet Doğan yazısında Arap ülkelerinde 2011 yılı başından itibaren devam etmekte olan halk hareketlerini, siyasal sistemler kurulurken dikkate alınmayan ve uzun bir süre bastırılan ya da görmezden gelinen İslâm’ın siyasî taleplerinin politik alana geri dönüşü olarak yorumluyor ve Çağdaş İslâm Düşüncesi’nin yaşanmakta olan süreç içerisinde çok daha önemli bir konu haline geldiğini iddia ediyor.

Daha çok tefsir alanındaki çalışmalarıyla tanıdığımız Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğretim üyelerinden Prof. Dr. Mustafa Öztürk’ün “Çağdaş İslâm Düşüncesinin Serencamı” başlıklı yazısı 19. yy.dan itibaren şekillenmeye başlayan İslâm düşüncesinin genel hatlarıyla resmini çizmeye çalışarak İslamî hareketlerin geçirdiği serüveni kendi bakış açısıyla değerlendiriyor.

Çağdaş İslâm düşüncesi alanında son derece önemli düşünürlerin eserlerini Türkçeye tercüme ederek ve İslam’ın siyasete bakan yönüne dair çok sayıda çalışma yaparak literatüre büyük katkılarda bulunan Prof. Dr. Vecdi Akyüz de “Muhammed Âbid el-Cabirî’nin İslâm Siyasî Düşüncesi’ne Katkıları” başlıklı makalesiyle dergideki yerini. Akyüz’ün makalesi son dönemin en dikkat çeken ve üzerinde en fazla durulan İslâm düşünürlerinden olan Cabirî’nin düşüncesinin ve düşünce metodolojisinin daha anlaşılır kılınmasına da yardımcı oluyor.

Yrd. Doç. Dr. İbrahim Keskin’in “Dekonstrüksüyondan Rekonstrüksiyona İslâm Düşüncesinin Çağdaş İnşası: Cabirî Örneği” ve Mehmet Ulukütük’ün “Çağdaş İslâm Düşüncesi’nde Yeniden Yapılanmanın Dilsel Şartları: M. Arkoun, M. Hanefi ve M.A.Cabirî Örneği” başlıklı karşılaştırmalı çalışması da derginin dikkat çeken yazılarından.

Faruk Karaaslan’ın “Aliya İzzetbegoviç’in Ahlâk ve Siyaset Anlayışı” başlıklı yazısı, teori ile pratiği mezcetmiş son dönemin önemli isimlerinden “Aliya”nın fikirlerini okuyucuyla paylaşıyor.

TYB Akademi Çağdaş İslâm Düşüncesi sayısının Türkiye’ye bakan yönüyle alakalı da oldukça ilgi çekici makaleler bulunuyor. Ercan Yıldırım’ın “İslamcı Kadının Kusursuz Cinayeti” başlıklı yazısı İslamcılık hareketinin en belirgin iddialarından biri olan başörtüsünün kamuda yer alması tezinden kalkarak İslamcıların İslami hassasiyetler, iktidar ve değişim süreçlerini izah ediyor.

Ergün Yıldırım “Türkiye’de İslâmcılığın Siyasal Evrimi”nde, İslamcılığın doğuşundan itibaren siyasal tezlerini dönemlere ayırırken, Kenan Çağan “Rasim Özdenören Düşüncesi’nin Temelleri ve Kavramsal Nitelikleri” başlıklı makalesinde Özdenören’in fikri yapısını inceliyor.

Çağdaş İslâm Düşüncesi’nin içinde bulunduğumuz konjonktürdeki siyasal pratiğini yani Arap Baharı’nı ele alan Öner Buçukcu “Beyaz Adamın Yükü ya da Birinci Yılında Arap Baharı Üzerine Analizler” başlıklı yazısında güncel tartışmalara farklı bir pencere açıyor.

Atilla Mülayim, Ömür Buçukcu ve Osman Oğuz Demir’in kitâbiyat ve tartışma bölümündeki yazıları bu sahadaki literatürü ve temel konuları ele alıyor.

Genel Yayın Yönetmenliği’ni Öner Buçukcu’nun yaptığı ve her sayıda çıtayı biraz daha yukarı taşıyan TYB Akademi’nin Mayıs ayında yayınlayacağı “Ahmet Hamdi Tanpınar Sayısı” şimdiden merakla beklenmeye başladı.

Diriliş Okumaları

'Diriliş Okumaları' kapsamında okuyacağımız 6.kitap 'Yapı Taşları ve Kaderimizin Çağrısı-1'

28 Ocak 2012, Cumartesi

Saat 13.30

YAZSANBİR Genel Merkezi

Cümle dostları bekleriz !..

'İktibas' dergisi 32. yılında

1980 darbesinin 'zemheri soğuğunda, 1981 yılının Ocak ayında yayına başlayan İktibas dergisi 32. yılının ilk sayısını ‘kendisi’ne ayırıyor.

Bir misyon dergisi olarak okurlarından aldığı güçle yıllardır varlığını ve İslami mücadelesini sürdüren İktibas dergisi için Selam İle bölümünde şu ifadelere yer veriliyor:“Türkiye’nin ve dünyanın bu süreçte geçirdiği değişime tanıklık etti. Nice hükümetlere, nice siyasal gündemlere, halkların ıstırablarına, katliamlara şahit olan İktibas, bunların hiçbirine seyirci kalmadığı gibi, yaşananları İslami pencereden tahlil etti, olayların görünen ve görünmeyen yönlerini göstermek için didindi, durdu.

Bununla birlikte, esas olarak İslam’ın harîm-i ismetine bulaşmış olan akidevî ve kültürel kirleri arındırmak için yoğun çaba harcadı İktibas. Kur’an’ı, mezarlıklar kitabı olmaktan çıkartmanın mücadelesini verdi. İslam’ı hurafelere boğan geleneksel din anlayışını adam akıllı sarstı, her türlü sapmaya eleştiri oklarını yöneltti.

İktibas, Peygambersiz Din’in asla düşünülemeyeceğini, Peygamber’in hiçbir şekilde devre dışı bırakılamayacağını; Allah’ın, Din’i Peygamber’le gönderdiğini ve Peygambersiz Din’in asla anlaşılamayacağını işledi duyan kulaklara, gören gözlere, akleden kalplere…

İktibas tenkid vazifesini hakkıyla yerine getirmeyi ilke edindi. Bununla beraber, İktibas sadece tenkid etmekle yetinmedi, her tenkid ettiği yanlışın yerine, olması gerekeni de önerdi. İktibas, kurucusu Ercümend Özkan’ın sözleriyle ‘Tabi olacağımız esas bellidir: Allah’ın kelamı. Çünkü ondan başka ‘en güzel söz’ yoktur.’ demiştir.”

Bu satırlarla başlayan Ocak sayısında ağırlıklı olarak İktibas dergisi ve Ercümend Özkan hakkında yazılmış yazılar ön plana çıkıyor. Cihan Aktaş, Hüseyin Bülbül, Nedim Mescioğlu, Şükrü Hüseyinoğlu, Mustafa Bozacıoğlu, Mikail Bayram, Bünyamin Zeran, Elif İsmailoğlu, Hikmet Ertürk, Memduh Kars, Zafer Çam, Mustafa Atav, Kübra Kurt ve Mehmed Durmuş yazılarında İktibas’ı ve Ercümend Özkan’ı anlattılar.

Derginin Yorum bölümünde Müslümanların ana gündemini oluşturan Suriye ve Suriyeli Müslümanların dramı yorumlanıyor. Atasoy Müftüoğlu, ‘İhtiraslar ve Muhterisler Çağında Yaşamak’ başlıklı yazısı ile okurlarına sesleniyor.

Dergide her zaman olduğu gibi Sanat/Edebiyat, Mektuplara Yanıtlar, Gündem ve Ayın Başlıkları da okuyucunun dikkatine sunuluyor.

Fatma Ünal

Dergâh dergisi, 263

Bir derginin yaşı nasıl hesaplanır?

Dergiler, genellikle aylık periyotlarla yayımlanır. İki aylık ve mevsimlik çıkanlar da var. Çok istisna olmakla beraber senelik çıkanlara da rastlamak mümkün. Her dergi, yeni sayısında eski sayısından farklı şeyler söylemeye, kendini yenilemeye çalışır. Her sayısında, yayımlandığı dönemin canlı ve taze seslerini, fikirlerini sayfalarına taşıma derdindedir. Taze fikir ve ürünleri duyma ve duyurma misyonunu taşıyan dergilerin yaşını ifade ederken bir yılı temel almak sanırım dergiye haksızlık olur. Bu durumda yapılacak en doğru ve mantıklı şey derginin her sayısını, bir yaş olarak kabul etmektir.

263 yaşında bir dergi

1990 yılından beri Mustafa Kutlu yönetiminde yayımlanan Dergâh Dergisi bu ay itibariyle 263. sayısıyla okurunun karşısına çıktı. 1990 sonrası süreçte özellikle şiiri dönemlere ayırırken 10 yıllık zaman dilimleri üzerinden tanımlamalar yapılmakta. Bu anlamda yapılacak bir değerlendirmede 90 sonrası şiirin seyrini izlemek için Dergâh Dergisi, bizlere çok büyük imkânlar sağlıyor. Edebiyatta kabul görmüş, şuan kitapları yayımlanan, dergileri çıkan çoğu isim Dergâh Dergisi’nin edebiyatımıza hediyesidir.

Bir edebiyat dergisi niçin çıkar?

Edebiyat dergilerinin çıkış amaçlarını, misyonları ve iddialarıyla açıklamak sanırım daha doğru tespitlere ulaşmamızı sağlar. Bazı dergiler, poetik buluşlarını görünür kılıp ispat için; bazıları bir ihtiyaca cevap olduklarını düşündükleri için, bazıları var olan edebiyat dergilerinden farklı olmak iddiasıyla yayıma başlar. Tabi bu nedenler çoğaltılabilir.

Dergâh niçin çıktı? Hâlâ Niçin çıkıyor?

Dergâh Dergisi’nin niçin çıktığını çıkış sebepleri üzerinden değil de yaklaşık 22 yıldır yayımda olmasının edebiyatımızdaki sonuçları üzerinden değerlendirmek sanırım daha doğru olacaktır. Bu anlamda Dergâh Dergisi, en geniş ifadeyle edebiyatımıza yeni sanatçılar, eleştirmenler, topluma yeni düşünürler kazandırmak için çıkmıştır. Muhteva açısından kendini sürekli yenilemiş, şekilde ise isminin anlamıyla örtüşen biçimde, kararlı bir üslup sergilemiştir. Bu süreçte merkezde duran, okul halini alan ve sürekli gençleşen bir dergi görüntüsü çizmiştir.

Dergâh, bu 22 yıllık süreçte hangi amaçlarla çıktıysa bugün de aynı amaçlarla çıkmaktadır. 263 sayıdır, edebiyatımıza tazelik getiren Dergâh Dergisi’nin son sayısındaki gençlik vurgusu, edebiyat ve sanatımıza yeni bir kuşak hazırladığının göstergesidir.

Serdar Arslan